1. Αλαζονεία – Υπεροψία

Το πρώτο και πιο σοβαρό αμάρτημα της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης και οπωσδήποτε όλων των σύγχρονων γιατρών είναι το γεγονός ότι πιστεύουν ότι γνωρίζουν τα πάντα για το ανθρώπινο σώμα και τη λειτουργία του.

Με τις μεγάλες ανακαλύψεις των μικροβίων, των ιών, των κυττάρων, των γονιδίων και των βιοχημικών ουσιών, θεώρησαν ότι κατάφεραν να εντοπίσουν τις παραμικρότερες λεπτομέρειες στις πιο απόκρυφες και μύχιες γωνιές του ανθρώπινου σώματος. Με την χρήση μιας αξιοθαύμαστης τεχνολογίας (ηλεκτρονικοί υπολογιστές, υπέρηχοι, αξονική, μαγνητική τομογραφία, εργαστηριακές εξετάσεις, κλπ) οι σύγχρονοι γιατροί θεωρούν ότι έχουν φτάσει στα έσχατα όρια της ανθρώπινης γνώσης ως προς το ανθρώπινο σώμα.

Εφ’ όσον μ’ αυτές τις θεωρίες και μ’ αυτήν την τεχνολογία μπορούν να «δουν» τα πάντα, εφ’ όσον καμιά γωνιά δεν μπορεί να παραμείνει κρυφή και άγνωστη, άρα δικαιούνται κατά την γνώμη τους να αισθάνονται ότι γνωρίζουν τα πάντα, να αισθάνονται ότι ακόμα και αν κάτι μικρό τους διαφεύγει πολύ σύντομα θα το ανακαλύψουν κι αυτό, με την αξιοθαύμαστη τεχνολογία τους.

Όλη αυτή την υπεροψία και αλαζονεία την βλέπουμε και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τους σύγχρονους γιατρούς, αλλά πολύ πιο ανάγλυφα την συναντάμε όταν επισκεπτόμαστε τα άντρα τους που είναι τα Νοσοκομεία. Εκεί ο δύσμοιρος ασθενής χάνει τα συνταγματικά και φυσικά του δικαιώματα, μετατρέπεται σε έρμαιο των απόψεών τους, δεν τολμά να αρνηθεί την εφαρμογή των λύσεων που προτείνουν και αν επιμείνει τον ξαποστέλνουν υποχρεώνοντάς τον να υπογράψει ότι αναλαμβάνει αυτός την ευθύνη για τον εαυτό του.

Οι δύσμοιροι ασθενείς βέβαια γνωρίζουν πολύ καλά αυτή την κατάσταση και είναι απόλυτα προετοιμασμένοι όταν επισκέπτονται τα άντρα των αλαζόνων γιατρών, ότι εκεί πρόκειται σίγουρα να απωλέσουν το δικαίωμα διαχείρισης του εαυτού τους.

Αυτή η κατάσταση της υπερφίαλης αλαζονείας και της ετσιθελικής επιβολής αυθαίρετων «θεραπειών», μετατρέπει τους γιατρούς σε δυνάστες και ως εκ τούτου θαυμάσιους συνεργάτες κάθε μορφής εξουσίας που χρησιμοποιεί το επιστημονικό τους κύρος για να επιβάλλει τις εκάστοτε επιλογές της (βλέπε περίπτωση κορωνοϊού, κ.α.)

Απ’ την άλλη αυτή η κατάσταση του «τα ξέρω όλα», εμποδίζει τους γιατρούς  να ‘ρθουν σ’ επαφή με την αρχαία γνώση για το ανθρώπινο σώμα. Αφ’ ενός γιατί περιφρονούν και υποτιμούν κάθε τι που έρχεται από τους αδαείς προγόνους ως δεισιδαιμονικό, αντιεπιστημονικό, μη αποδεδειγμένο με τα επιστημονικά δεδομένα της σύγχρονης εποχής και αφ’ ετέρου γιατί όσα διαπιστώνουν ότι αγνοούν ευελπιστούν με τις ανακαλύψεις του μέλλοντος να τα γνωρίσουν.

Έτσι αφήνουν αναξιοποίητη την αρχαία γνώση, πλέοντας σ’ αυτό το πέλαγος απόλυτης αυτάρκειας, υπεροψίας και αλαζονείας.

2. Η Περιφρόνηση της λαϊκής ιατρικής

Σε πληθυσμιακή απογραφή του 1857, αναφέρεται ότι επί Ελληνικού πληθυσμού 1.758.356 Ελλήνων, αριθμούσαμε τότε 358 γιατρούς και 887 μαίες. Οι μαίες τριπλάσιες σχεδόν απ’ τους γιατρούς. Οι μαίες κατά την εποχή εκείνη εκπροσωπούσαν την Παραδοσιακή Ελληνική Ιατρική, η οποία έχει ως πρώτο διδάξαντα τον Ιπποκράτη. Γιατί ο Ιπποκράτης έβγαλε την ιατρική απ’ τα ιερατεία και την προσέφερε απλόχερα σε όλους, διδάσκοντάς την στον απλό λαό.

Οι κοφτές βεντούζες λοιπόν, οι βδέλλες και τα γιατροσόφια των μαιών κουβαλούσαν μέσα τους όλη την ιατρική κληρονομιά μας απ’ την εποχή του Ιπποκράτη μέχρι σήμερα. Οι γιατροί εκείνοι πολέμησαν ανελέητα και με πάθος τις μαίες, τις οποίες τις δυσφήμησαν, τις προπηλάκισαν, τις λοιδώρησαν, τις συκοφάντησαν και τελικά μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, κατάφεραν να τις υποτάξουν και να τις υπερβούν.

Από επαγγελματική αντιζηλία λοιπόν, γιατί τους έπαιρναν τους πελάτες πολέμησαν τις μαίες και τις νίκησαν κατά κράτος. Και αντί να σταθούν λίγο σ’ όλη αυτήν την μακραίωνη ιατρική παράδοση που οι μαίες κουβάλαγαν μέσα στα γιατροσόφια τους, την πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων.

Έτσι φθάνουμε στο σήμερα με μια σύγχρονη Ιατρική στην Ελλάδα και σ’ όλον τον Δυτικό κόσμο πλήρως αποκομμένη από κάθε λαϊκή ιατρική γνώση και παράδοση, έρμαιο σ’ ένα πέλαγος θεωρημάτων, μαθηματικών, στατιστικής, χημείας και ανελέητων νυστεριών.

Έτσι λοιπόν αυτή η σύγχρονη επιστημονική Ιατρική υποχρεώνει τους απλούς ανθρώπους να περάσουν την υποτιθέμενη πανδημία, κλεισμένοι στα σπίτια τους, επικοινωνώντας τηλεφωνικά με τους «θεράποντες» ιατρούς.. Δεν παρέχει ούτε μια συμβουλή για ανακούφιση συμπτωμάτων όπως εντριβές, ποδόλουτρα, βότανα, κατάλληλη διατροφή, κλπ. Μόνο αντιπυρετικά και θερμομέτρηση.

Πως είναι δυνατόν λοιπόν να δεχθούμε την σοβαρότητα ων προθέσεων και την ορθότητα των περιορισμών που επιβάλλει αυτή η Ιατρική;

Όλη η Παραδοσιακή Ελληνική Λαϊκή Ιατρική, όλη η ιατρική παράδοση που μεγάλωσε τους γονείς μας και τους παππούδες μας, ξεχασμένη, περιφρονημένη, αποδιοπομπαία για τους σύγχρονους επιστήμονες γιατρούς. Μήπως κάτι δεν πάει καλά κύριοι; Μόνο επιστρέφοντας στην Παραδοσιακή Ελληνική λαϊκή ιατρική θα μπορέσει να εκπληρωθεί το ζητούμενο που είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

3. Η απομάκρυνση της σύγχρονης ιατρικής από τα φυσικά πράγματα

Ο σύγχρονος άνθρωπος και επιστήμονας (π.χ. γιατρός), λόγω του τρόπου με τον οποίο αναπτύσσονται οι επιστήμες στην εποχή μας, εκδηλώνει μία φοβική σχέση με την φύση και οπωσδήποτε αποξενώνεται βαθμιαία απ΄αυτήν. Έχει εγκλωβιστεί στο εργαστήριο και τώρα πια στο computer και το internet. Και όλοι οι επιστήμονες της φύσης πια, βιολόγοι, γιατροί, φυσικοί, κλπ ασχολούνται με την φύση μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του internet.

Ο σύγχρονος γιατρός απομακρύνθηκε απ’ την φύση, εγκλωβίστηκε στο εργαστήριο και στα μικροσκόπιά του. Θεώρησε δε ότι όλα αυτά που βλέπει στα μικροσκόπια (μικρόβια, ιοί, κύτταρα, βιοχημικές ουσίες, κλπ) αυτά και μόνο αυτά αποτελούν την κρυφή πραγματικότητα της ανθρώπινης φύσης και του ανθρώπινου σώματος.

Έχει δημιουργήσει ένα φαντασιακό κόσμο λοιπόν, σε πλήρη απόσταση απ’ τα φυσικά πράγματα, ο οποίος κυριαρχείται από ιδέες, κύτταρα, βιοχημικές αντιδράσεις, ιούς, μικρόβια τα οποία βέβαια υπάρχουν στον μικρόκοσμό τους αλλά δεν είναι αρκετά από μόνα τους για να μας διαφωτίσουν για την ανθρώπινη φύση και το ανθρώπινο σώμα.

Πρέπει αυτά τα οποία είναι υπαρκτά αλλά ιδέες, να συνδεθούν με την πραγματικότητα του ανθρώπινου σώματος που είναι αισθήσεις. Γιατί με τις αισθήσεις αντιλαμβανόμαστε τον φυσικό κόσμο ερχόμενοι σ’ επαφή μαζί του και με τις αισθήσεις αντιλαμβανόμαστε το σώμα μας και την φύση μας.

Δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την φύση μέσω ιδεών αλλά αισθήσεων. Όταν την γνωρίσουμε μέσω των αισθήσεων, θα μπορέσουμε μετά να εντάξουμε και τις ιδέες (μικρόβια, κύτταρα, ιοί κλπ.) μέσα στο πλαίσιο της αισθητής πραγματικότητας. Αν αυτές οι ιδέες δεν μπορούν να προσφέρουν αισθητηριακό περιεχόμενο, τότε δημιουργούν σύγχυση και απομάκρυνση απ’ την κατανόηση των φυσικών πραγμάτων.

Η σύγχρονη ιατρική λοιπόν και οι γιατροί της βασίζονται σ’ αυτές τις ιδέες και μόνο, στην προσπάθειά τους να κατανοήσουν το ανθρώπινο σώμα. Αδιαφορούν και περιφρονούν τις αισθήσεις και τον φυσικό κόσμο ως πεδίο ενδιαφέροντος για την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης. Θεωρούν ούτως ή άλλως τον άνθρωπο ξεκομμένο πια απ’ την φύση, ένα ον όπου οι φυσικοί νόμοι παύουν να έχουν ισχύ πάνω του.

Ο γιατρός αποξενώνεται απ’ τον ασθενή αφού δεν έχει ένα τρόπο μέσω των αισθήσεων να τον πλησιάσει και αφοσιώνεται στο computer και τις ιδέες του.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η εικόνα που έχει ο γιατρός για τον ασθενή να είναι στρεβλή. Ν’ αδυνατεί να τον βοηθήσει μέσω της κατανόησης της κατάστασής του, μα καταφέρνει όμως να τον βοηθήσει μέσα απ’ την ηθική ανάγκη του να φανεί χρήσιμος στον ασθενή.

Οι γιατροί εγκλωβισμένοι μέσα στις ιδέες τους αδυνατούν να καταλάβουν ότι το κρύο,  η υγρασία, η ξηρασία, η ζέστη και ο άνεμος είναι οι παράγοντες που γεννούν για παράδειγμα τις νοσηρές καταστάσεις επιδημικού τύπου. Μια ειδική συνθήκη κρύου και υγρασίας μπορεί να προξενήσει την γέννηση μιας νοσηρής οντότητας, την οποία ονομάζουμε π.χ. κορωνοϊό.

Ο γιατρός όταν αντιλαμβάνεται τα φυσικά πράγματα και θέλει να βοηθήσει πραγματικά τον ασθενή, δεν μπορεί να μην λέει ούτε λέξη για το κρύο και την μέριμνα που θα πρέπει να έχουν οι ασθενείς γι’ αυτό. Δεν μπορεί ανάμεσα στους επιστήμονες γιατρούς να γίνονται χιλιάδες συζητήσεις για τους ιούς που είναι ιδέες και ούτε μια συζήτηση για το κρύο που είναι πραγματικότητα. Ποια είναι η σοβαρότητα των μέτρων που λαμβάνονται για την προστασία του πληθυσμού, με ευθύνη της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας, όταν δεν υπάρχει πουθενά μια αναφορά στο κρύο και στην προστασία των ασθενών απ’ αυτό.

Δυστυχώς οφείλω να επισημάνω ότι η εικόνα που έχουν οι σύγχρονοι γιατροί για την πανδημία είναι στρεβλή.  Η στρεβλότητά της οφείλεται στην απομάκρυνση της σύγχρονης ιατρικής απ’ τον φυσικό κόσμο και είμαι υποχρεωμένος ως γιατρός να επισημάνω ότι και τα γενικότερα μέτρα που έχουν επιβληθεί ενδεχομένως να πρέπει να εξεταστούν κάτω από ένα πιο φυσικό επιστημονικό πρίσμα.

Μπορεί ο περιορισμός μας στο σπίτι να μας κάνει καλό ή κακό για άλλους λόγους.  Δεν είναι δυνατόν όμως να επιβάλλονται τόσο δραστικά μέτρα για την υποτιθέμενη προστασία του πληθυσμού και να μην γίνεται μια αναφορά για την προστασία του απλού ανθρώπου απ’ το κρύο, την υγρασία και το κοινό κρυολόγημα.

Πράγματα αισθητά, πράγματα κατανοητά σε όλους, πράγματα που μας συνδέουν με τον φυσικό κόσμο, πράγματα που ξέρουμε να τα διαχειριζόμαστε ακολουθώντας την Παραδοσιακή Ελληνική λαϊκή ιατρική, πράγματα όμως για τα οποία δεν γίνεται καμία αναφορά από εκείνους που παίρνουν τόσο δραστικά μέτρα για το καλό μας.

Η σύγχρονη Ιατρική έχοντας αποκοπεί απ’ τον φυσικό κόσμο αδυνατεί να κατανοήσει τόσο τον μηχανισμό της ασθένειας όσο και την αιτία της θεραπείας.

Κατά την σύγχρονη Ιατρική η ασθένεια είναι το αποτέλεσμα της εισβολής ενός βλαπτικού παράγοντα (π.χ. μικρόβια, ιοί, τοξίνες, κλπ.), ο οποίος πρέπει να εξοντωθεί και εφ’ όσον αυτός ο παράγοντας εξοντωθεί, έτσι επέρχεται η ίαση. Η ασθένεια όμως στην πραγματικότητα είναι η αντίδραση του σώματος στον εξωγενή παράγοντα, είναι το ίδιο το σώμα που παράγει την νοσηρή αντίδραση για δικούς του λόγους, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό παραμένουν ανεξερεύνητοι και άγνωστοι.

Η ίαση επέρχεται ως αποτέλεσμα της επικράτησης των ίδιων δυνάμεων αυτοϊασης, οι οποίες προκάλεσαν την ασθένεια δηλαδή τα συμπτώματα αυτής και επέφεραν και την υπέρβαση των συμπτωμάτων και την ίαση τελικά.

Δεν είναι ίαση η εξόντωση κάποιου εχθρού αλλά η επικράτηση και αφύπνιση των ενδογενών δυνάμεων αυτοθεραπείας που υπάρχουν στο σώμα κάθε ανθρώπου.

Άρα η θεραπεία οφείλει να επικεντρώνεται στην ενίσχυση των ενδογενών δυνάμεων αυτοϊασης και όχι στην εξόντωση πραγματικών η φανταστικών εχθρών.

Ξεκινώντας λοιπόν από την λάθος βάση των εχθρών (ιών, μικροβίων, κλπ.) και του πολέμου κατ’ ανάγκην μ’ αυτούς τους εχθρούς, επιτρέπει η σύγχρονη ιατρική στον εαυτό της, να εφαρμόζει υγειονομικά μέτρα πολεμικού χαρακτήρα. Στα πλαίσια αυτά η σύγχρονη ιατρική και οι υψηλά ιστάμενοι λειτουργοί της, επιτρέπουν στον εαυτό τους να συμπορεύονται με τον ολοκληρωτισμό και ν’ ανοίγουν την κερκόπορτα στους τυρρανίσκους, οι οποίοι ευχαρίστως θα υιοθετήσουν ανελεύθερα μέτρα. Και ξαφνικά ο κόσμος, γιατί η σύγχρονη ιατρική αποφάσισε να επιβάλλει αυστηρά μέτρα, γέμισε μπάτσους, ρουφιάνους, καταδότες.
Αυτό το οποίο έγινε στην Ουγγαρία, με την κατάργηση του δημοκρατικού πολιτεύματος και του συντάγματος της χώρας και της επιβολής στρατιωτικού νόμου, με τις ευλογίες του ιατρικού ιερατείου, είναι δυστυχώς κάκιστος προάγγελος ενός απρόβλεπτου ολοκληρωτισμού που  μπορεί να εφαρμοσθεί, αν δεν ήδη εφαρμόζεται παντού στην Ευρώπη και σ’ όλον τον κόσμο.

Η σύγχρονη ιατρική κάνει λάθος και στην λήψη τόσο αυστηρών υγειονομικών μέτρων και στην συμπόρευσή της με τον ολοκληρωτισμό. Αν μας ενδιαφέρει πραγματικά η αντιμετώπιση της πανδημίας, οφείλουμε να ενισχύσουμε τις ενδογενείς δυνάμεις αυτοϊασης όλων των ανθρώπων.

Ο μόνος δρόμος γι’ αυτό είναι ο φυσικός δρόμος. Οι περιορισμοί και η ανελευθερία δεν είναι ο φυσικός δρόμος ενίσχυσης των ενδογενών δυνάμεων αυτοϊασης των απλών ανθρώπων.

Η ενίσχυση των ενδογενών δυνάμεων αυτοϊασης απαιτεί:

  • Καθαρό αέρα. Εσείς κλείσατε τους ανθρώπους στα σπίτια να βάλουν air condition και να αναπνέουν τον νοσηρό αέρα μιας μηχανής.
  • Ηλιακό φως. Τους απαγορεύσατε πρόσβαση στο φως.
  • Προστασία από το κρύο. Δεν αναφέρεται ποτέ τίποτα για το κρύο.Καλή διάθεση και αισιοδοξία αντί φόβο.
  • Σε τελική ανάλυση η ενίσχυση των ενδογενών δυνάμεων αυτοϊασης, απαιτεί αυτογνωσία, επίγνωση ότι εμείς είμαστε υπαίτιοι της αρρώστιας και της υγείας μας και άρα ελεύθεροι να διαλέξουμε ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο, ανά πάσα στιγμή. Όποιος, αντί να ενισχύει την ελευθερία του απλού ανθρώπου, ώστε να τον καταστήσει υπεύθυνο του εαυτού του, τον περιορίζει με τόσο δραστικά μέτρα συμβάλλει στην εξάπλωση της πανδημίας και θα τον κρίνει αυστηρά η ιστορία γι’ αυτή την παρέκκλιση ολοκληρωτισμού που βιώνουμε στις μέρες μας.

Στα πλαίσια λοιπόν της απομάκρυνσης της σύγχρονης ιατρικής απ’ τον φυσικό κόσμο και της ελλιπούς κατανόησης των φυσικών διεργασιών, έρχονται οι σύγχρονοι γιατροί και στοχοποιούν την λεγόμενη «ανοσία της αγέλης». Μα κύριοι η «ανοσία της αγέλης» είναι ο βασικός τρόπος με τον οποίο για χιλιάδες χρόνια ανοσοποιείται ο ανθρώπινος και κάθε έμβιος πληθυσμός.

Για πόσο καιρό πρέπει να μείνουμε σε απόσταση ο ένας απ’ τον άλλον για να μην μεταδώσουμε, αυτόν ή τους επόμενους ιούς σας;

Η απάντησή σας είναι για πάντα. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί οι άνθρωποι, ως κοινωνικά δηλαδή αγελαία ζώα που είναι, έχουν ανάγκη την επαφή με τους άλλους ανθρώπους. Μέσα από την επαφή επέρχεται η ανοσοποίηση καθώς οι υγιείς δυναμώνουν, ενώ οι ευάλωτοι εξοντώνονται. Αν οι άνθρωποι σήμερα ζουν έως 80 χρόνια το οφείλουν στην κοινωνικότητα, στην υποστήριξη που παρέχει ο ένας στον άλλον, μέσω της κοινωνικότητας

Αυτή είναι η φύση των πραγμάτων που δυστυχώς εσείς την έχετε ξεχάσει. Το να προσπαθούμε με ψευτοανθρωπισμούς να την διαστρέψουμε και να οδηγηθούμε σε κάτι που παραβιάζει τον φυσικό νόμο, τότε αυτό είναι ολέθριο.

Εσείς κύριοι επιστήμονες της Ιατρικής, για να μην καταρρεύσει ένα δικό σας δημιούργημα δηλαδή το Νοσοκομειακό σας σύστημα και άρα δυσφημιστείτε, προτιμήσατε να παραβιάσετε τον φυσικό νόμο και να εγκλωβίσετε τους ανθρώπους στα σπίτια τους. Τρομοκρατώντας τους, φοβίζοντάς τους και όλο αυτό το λέτε Ιατρική.

Βέβαια αυτός ο εγκλεισμός καλό έκανε στον κόσμο και για μια ακόμα φορά χωρίς να ξέρετε το γιατί, ο ασθενής ανέρρωσε. Και πράγματι είχαμε λίγους θανάτους και κρούσματα, όμως αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν μεταδόθηκε ο ιός σας. Οφείλεται στο ότι καθώς ο κόσμος έμεινε σπίτι:
  • Δεν εκτέθηκε ο πληθυσμός τόσο στο κρύο των δύο κρύων μηνών της καραντίνας Μάρτη και Απρίλη
  • Ο κόσμος κοιμήθηκε καθώς έμεινε ώρες στο σπίτι. Ο ύπνος τον ωφέλησε και του ενίσχυσε το ανοσοποιητικό του σύστημα.
  • Ο κόσμος έφαγε καλά γιατί είχε χρόνο ν’ ασχοληθεί με τα ψώνια και την μαγειρική και αυτό ενίσχυσε το ανοσοποιητικό του σύστημα.
  • Μειώθηκε το άγχος λόγω του περιορισμού της κίνησης και αυτό ωφέλησε τους ανθρώπους (παρουσιάστηκε μείωση των Καρδιαγγειακών επεισοδίων κατά την διάρκεια της καραντίνας).

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους επιπεδώσαμε την καμπύλη και όχι γιατί φοράγαμε μάσκες, γάντια και τιναζόμασταν ο ένας μακριά απ’ τον άλλον.

Το θέμα είναι ότι επιμένετε στην απομάκρυνση απ’ τα φυσικά πράγματα και εμποδίζετε τον μόνο φυσικό δρόμο για να αποκτήσει το σύνολο του πληθυσμού ανοσοποίηση απ’ τον ιό σας. Εμποδίζετε την επαφή των ανθρώπων δημιουργώντας παράδοξα κοινωνικά και κατ’ επέκταση ψυχολογικά και ανοσοποιητικά, αντανακλαστικά.

Απ’ την άλλη κύριοι κατά πόσο είσαστε βέβαιοι, επιστημονικά όπως εσείς το ορίζετε, ότι όλοι αυτοί οι θάνατοι είναι όντως απ’ τον κορωνοϊό και όχι απ’ τα υποκείμενα νοσήματα; Έτσι φουσκώνετε τα νούμερα και με στατιστικές αλχημείες θέλετε να επιβάλλετε καινούργια απολυταρχικά μέτρα.

Διαβάστε το Β μέρος εδώ: 10 αμαρτήματα της σύγχρονης ιατρικής και μία προτεινόμενη λύση | Μέρος Β

Αλέξανδρος Τηλικίδης
Φυσίατρος – βελονιστής – βοτανοθεραπευτής – υπεύθυνος εκπαίδευσης της Ακαδημίας Αρχαίας Ελληνικής & Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής

Πηγή: Akadimia.gr

 

Newsletter εγγραφή

 

Ακαδημία

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας