Στις αρχές του περασμένου Μαρτίου και λίγο μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία και τον Αμαζόνιο, ένας πολύ μεταδοτικός ιός άρχισε να επιτίθεται στην ανθρωπότητα. Οι τελευταίοι μήνες της ζωής μας καθορίστηκαν από την πανδημία και ήταν η ευκαιρία να κάνουμε μία παύση και να αναλογιστούμε πού βρισκόμαστε στο σήμερα. Ακόμη, είχαμε την ευκαιρία να οραματιστούμε ένα διαφορετικό μέλλον.

 

Και έγινε ξεκάθαρο πως δεν υπάρχει επιστροφή στην παλιά κανονικότητα. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχει επιστροφή στο προηγούμενο σύστημα οικονομίας που έσπρωξε τη βιωσιμότητα του πλανήτη μας στο χείλος του γκρεμού. Πράγματι, η πανδημία μπορεί να είναι η σημαντικότερη ευκαιρία που παρουσιάζεται στη ζωή μας για να πετύχουμε κοινωνικές αλλαγές προς μια πιο αρμονική παρουσία του ανθρώπου στη Γη. Κεντρικό σημείο αυτής της ευκαιρίας είναι η συνεργασία με δυνάμεις και συμμάχους από τις φυλές ιθαγενών που προστατεύουν τα τροπικά δάση του Αμαζονίου, τους «πνεύμονες» του πλανήτη μας και εξασφαλιστές της επιβίωσής μας.

Η πανδημία και η δυνατότητές της

Ένα σημαντικό μάθημα που μας δίδαξε η πανδημία είναι ότι είμαστε ικανοί να κάνουμε ριζικές αλλαγές μπροστά σε μία κρίση. Ας δούμε μόνο πόσα δίκτυα αλληλεγγύης ξεκίνησαν να αυτό-οργανώνονται στις κοινότητες προκειμένου να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο. Όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο επιβίωσης, μπορούμε να διαλέξουμε τη ζωή παρά τα χρήματα και να συνεργαστούμε με δημιουργικούς τρόπους.

Την ίδια συμπόνοια πρέπει να δείξουμε και απέναντι στο κλίμα και τη βιόσφαιρα του πλανήτη μας καθώς εκεί υπήρχε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης πολύ πριν την πανδημία. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η καταστροφή των τροπικών δασών, η μόλυνση του εδάφους και των ωκεανών και η ερημοποίηση, είναι όλα σημάδια κατάρρευσης των οικοσυστημάτων που μας συντηρούν. Οι επιπλοκές της περιβαλλοντικής κρίσης είναι πολύ πιο καταστροφικές για την ανθρωπότητα απ’ ότι ο κορωνοϊός. Και ας μην ξεχνάμε βέβαια, ότι πολλές φορές η έξαρση ιών συνδέεται με την οικολογική καταστροφή.

Αυτή η πανδημία, λοιπόν, μας προσφέρει μία τεράστια ευκαιρία να αλλάξουμε τις πολιτιστικές μας πεποιθήσεις, τις αξίες και τις προτεραιότητές μας.

Οι ίδιες αντιλήψεις που διαιωνίζουν το ρατσισμό, την καταπίεση και την επιβολή είναι αυτές που οδηγούν στην καταστροφή του πλανήτη μας. Μπορούμε και πρέπει να αμφισβητήσουμε το κατεστημένο που αντιμετωπίζει τον πλανήτη και τα δάση ως αποθήκη «αποθεμάτων» τα οποία βρίσκονται στη διάθεσή μας για να τα καταναλώνουμε στα πλαίσια μιας «προόδου» και της απόκτησης πλούτου.

Μπορούμε να αποδείξουμε επιστημονικά ότι συνεχίζουμε να υπάρχουμε χάρη σε ένα πολύπλοκο σύστημα ζωής που οικοδομείται από τον πλανήτη μας. Γιατί η Γη μας είναι ζωή και όχι απλώς ένα σώμα που αιωρείται στο πουθενά. Είναι ένα τέλεια ρυθμισμένο σύστημα που δημιουργεί τις συνθήκες για τη συντήρηση της ζωής μέσα του.

Έχουμε πολύ λίγο χρόνο

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, έχουμε στην καλύτερη 12 χρόνια μπροστά μας για να αντιμετωπίσουμε την κρίση και να σταματήσουμε τη μαζική καταστροφή. Για αυτό και χρειαζόμαστε συστηματικές διαδικασίες αναδιαμόρφωσης που φτάνουν μέχρι τις ρίζες των σχέσεών μας με τον πλανήτη.

Το να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο από την αρχή μετά την πανδημία σημαίνει να επικεντρωθούμε στα οικονομικά συστήματα. Ακόμη, να γίνει μετάβαση από την βραχυπρόθεσμη οικονομία και την χρηματική ανάπτυξη στην άνθιση και τη συντήρηση της ζωής για τις επόμενες γενιές. Το επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας πρέπει τώρα να μετατοπιστεί από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν στον πραγματικό πλούτο, στην οικολογία και την ευημερία μας.

Η Νέα Ζηλανδία, η Κόστα Ρίκα και το Μπουτάν ήδη υιοθετούν πλαίσια για τη μέτρηση της ανθρώπινης ευημερίας και ευτυχίας. Και είναι συναρπαστικό να βλέπουμε τέτοιες ιδέες να αναγεννούν την οικονομία, τη βιοπεριφερειακή αυτονομία, την αμοιβαία βοήθεια και το καθολικό βασικό εισόδημα. Οι ίδιες αυτές ιδέες ένα χρόνο πριν μας φαίνονταν ριζοσπαστικές, σήμερα όμως θεωρούνται mainstream.

Διαβάστε ακόμη: Nemonte Nenquimo | Η ιθαγενής που κέρδισε «Πράσινο Νόμπελ» επειδή προστάτευσε 500.000 εκτάρια τροπικού δάσους

H υγεία και η ευημερία των ανθρώπων, των κοινοτήτων και της βιόσφαιρας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες.

Τα σώματά μας μιμούνται τα μοτίβα από ένα υγιές σύστημα διαβίωσης. Για παράδειγμα, τα κύτταρα αυτοδιοργανώνονται σε άπειρα δίκτυα για να μας κρατήσουν ζωντανούς και υγιείς. Με τον ίδιο τρόπο και οι άνθρωποι είναι τα κύτταρα που κρατούν τη Γη ζωντανή και για αυτό χρειάζεται να υπηρετούν αυτόν τους το σκοπό.

Μπορούμε να αξιοποιήσουμε την αρχαία σοφία σε συνδυασμό με την επιστημονική γνώση και να μάθουμε πώς να γίνουμε καλοί πρόγονοι για όλες τις μελλοντικές γενιές.

Αντί όμως για αυτό, το είδος μας έχει δημιουργήσει ένα μοτίβο  ζωής που βρίσκεται σε πόλεμο με το υπόλοιπο δίκτυο συντήρησης της ζωής. Εάν αυτή η συνθήκη υπήρχε μέσα στα ίδια τα σώματά μας, θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα αυτοάνοσο νόσημα. Η διαρκής επιθυμία για οικονομική ανάπτυξη σε βάρος του πλανήτη είναι όπως ο καρκίνος για το σώμα: κύτταρα που μεγαλώνουν ανεξέλεγκτα και τελικά σκοτώνουν το σώμα που τα φιλοξενεί.

Πόσο ειρωνικό είναι τελικά, το ότι μία πανδημία που προξενεί τόσο πόνο, χαμό και θάνατο, την ίδια στιγμή είναι μία ευκαιρία να αλλάξουμε την οπτική μας απέναντι στη Γη και να ευθυγραμμίσουμε τα οικονομικά και κυβερνητικά μας συστήματα με την υπηρεσία προς όφελος του πλανήτη. Είναι τώρα η ευκαιρία για να δούμε τους εαυτούς μας ως συγγενείς με όλες τις μορφές ζωής μέσα στον ιστό που υφαίνει το ιερό νήμα της ζωής.

Υπάρχει ελπίδα και προοπτική και πολλά άλλα που ακόμη δεν γνωρίζουμε. Όμως εάν αδράξουμε την ευκαιρία, θα μάθουμε, θα εξελιχθούμε και θα ανθίσουμε.

Ελεύθερη απόδοση αποσπάσματος από το βιβλίο “The New Possible: Visions of Our World Beyond Crisis”.

Της Atossa Soltani

Η Atossa Soltani συμμετέχει σε παγκόσμιες εκστρατείες για τα τροπικά δάση και τα δικαιώματα των ιθαγενών εδώ και τρεις δεκαετίες. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Amazon Watch και έχει υπηρετήσει ως η πρώτη εκτελεστική διευθύντρια για 18 χρόνια. Σήμερα η Atossa είναι διευθύντρια της παγκόσμιας στρατηγικής της πρωτοβουλίας Amazon Sacred Headwaters, η οποία εργάζεται για την προστασία 86 εκατομμυρίων εκταρίων στα οικοσυστήματα με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στη Γη. Είναι παραγωγός του ντοκιμαντέρ The Flow και εκτελεστική διευθύντρια του Hilary Institute 2021.

Πηγή: www.mindbodygreen.com

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας