Πολλοί άνθρωποι ζουν αντιμέτωποι με το άγχος, την κατάθλιψη και άλλες δύσκολες προκλήσεις της ψυχικής υγείας. Πολιτιστικά επικεντρωνόμαστε συχνά στη «μείωση του στίγματος» της «ψυχικής ασθένειας» και αυτή η συζήτηση είναι σε μεγάλο βαθμό αποσυνδεδεμένη από το πώς ο ίδιος ο κόσμος μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα.

 

Το σημερινό πρότυπο της ψυχιατρικής για την ψυχική ασθένεια είναι καλοπροαίρετο και συχνά χάνει τον στόχο. Η πραγματική εστίαση στη μείωση του στίγματος πρέπει να είναι στη μείωση του στίγματος των συναισθημάτων μας και όχι τα επακόλουθα «συμπτώματά» τους. Πρέπει να συνδέσουμε τα συναισθήματά μας με όσα πράγματα στον κόσμο μας απαιτούν την προσοχή μας. Όταν το κάνουμε αυτό, αναγνωρίζουμε ότι δεν είναι σύμπτωση το γεγονός ότι η ψυχική ασθένεια αυξάνεται ενώ η κλιματική κρίση εξελίσσεται. To «Οικολογικό άγχος» προκύπτει όταν δεν παρατηρούμε το ό,τι μας λέει το υποβόσκων συναίσθημά μας. Ποτέ πριν τα λόγια του Vonnegut δεν ήταν πιο αληθινά:

ένας λογικός άνθρωπος σε μια παράφρων κοινωνία μοιάζει με τρελός. 

Το πιο σημαντικό μάθημα που έχω μάθει από εκείνους που έχω εργαστεί σύμφωνα με την πρακτική μου είναι το να ακούμε τι μας λένε τα συναισθήματά μας. Τα συναισθήματά μας έχουν πάντα κάποια αλήθεια μέσα τους, ακόμη και αν δεν μπορούμε να το δούμε στην αρχή. Παρακάτω είναι μια εικόνα που συνοψίζει το συμπέρασμά μου για το πώς λειτουργούν τα συναισθήματα: 

photo on article

Οι ψυχικές καταστάσεις στην επιφάνεια είναι οι πιο προφανείς και είναι τα συναισθήματα που περιγράφουμε ως προβλήματα ψυχικής υγείας. Αν νιώθουμε παράλυτοι από τις ανησυχίες μας, το αποκαλούμε «άγχος». Αν νιώσουμε οργή όταν χτυπήσουμε το δαχτυλάκι μας, ο «θυμός» είναι το πρόβλημά μας. Όλες οι ψυχικές καταστάσεις που γράφονται στην κορυφή του εικονιζόμενου παγόβουνου είναι στην πραγματικότητα δευτερεύουσες απαντήσεις σε πρωτογενή συναισθήματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια. Συναισθήματα από τα οποία στιγματιζόμαστε και, ως εκ τούτου, υποσυνείδητα αποσυνδεόμαστε από αυτά. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζουν τα συναισθήματα κάτω από την επιφάνεια ως «αρνητικά». Όταν είμαστε νέοι, ο πατέρας μας μας παρηγορεί με το «μην κλαις, είσαι εντάξει». Καθώς μεγαλώνουμε, η μητέρα μας λέει «Ω, μην αισθάνεσαι ένοχος, κάνεις το καλύτερο που μπορείς». Αυτά χρησιμοποιούνται ως υποστηρικτικές δηλώσεις, αλλά μας λένε ότι τα συναισθήματά μας είναι λάθος. 

Τα συναισθήματά μας είναι μια ερμηνεία των ερεθισμάτων που λαμβάνουμε και είναι αντίστοιχα συνδεδεμένα με άλλες αισθητηριακές λειτουργίες μας. Η όραση χρησιμοποιεί το φως ως ερέθισμα, ενώ τα συναισθήματα χρησιμοποιούν «ευχάριστες ή δυσάρεστες» και «έντονες ή άτονες» εσωτερικές αισθήσεις ως «τροφοδοσία». Τα συναισθήματα συγκεντρώνουν αυτές τις πληροφορίες από το εσωτερικό μας περιβάλλον και χρησιμοποιούν αναμνήσεις από το παρελθόν για να προβλέψουν τι σημαίνει αυτό για το εξωτερικό μας περιβάλλον. Αυτό μας δίνει σημαντικές πληροφορίες και μας παρακινεί να δράσουμε.

Όταν μαθαίνουμε να δυσπιστούμε προς αυτή τη λειτουργία, αποσυνδεόμαστε από αυτήν. Έχουμε την αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε το τι ακριβώς μας συμβαίνει. 

Φανταστείτε για μια στιγμή ότι, από τότε που ήμουν τριών, οι γονείς μου μου έλεγαν ότι το κόκκινο είναι ένα «αρνητικό» χρώμα. Όταν μου έδειξαν μια ντομάτα, μου είπαν «ω, αυτό δεν είναι πραγματικά κόκκινο, μην κοιτάς εκεί». Θα μπορούσα να προσπαθήσω να το κάνω αυτό. Θα μπορούσα να περπατάω και κάθε φορά που έβλεπα ένα πυροσβεστικό όχημα ή έναν καρδινάλιο να έστριβα. Θα το έβρισκα, όμως, πολύ δύσκολο. Ακόμα κι αν επιτυχημένα αγνοούσα πάντα το κόκκινο, συχνά έπαιρνα λάθος αποφάσεις. Έτσι αν με χτυπούσε ένα αυτοκίνητο επειδή αγνόησα ένα κόκκινο φανάρι, θα κατηγορούσα το άλλο άτομο. 

Και έτσι το ίδιο ισχύει και για τα συναισθήματα. Η «Μοναξιά» ως συναίσθημα μου λέει να συνδεθώ περισσότερους ανθρώπους. Αν παρατηρήσω ότι αισθάνομαι «κατάθλιψη» όταν το υποβόσκων συναίσθημα που νιώθω είναι «μοναξιά», θα πρέπει να συνδεθώ με τη μοναξιά. Αν ακούσω μόνο την κατάθλιψη, θα απομονωθώ από τους άλλους. Αυτό θα επιδεινώσει το αίσθημα μοναξιάς και όχι την αντιμετώπισή της. 

Αν αποφύγουμε να αισθανόμαστε «αρνητικά» συναισθήματα, τότε το σώμα μας αισθάνεται ιδιαίτερα καταβεβλημένο επειδή αγνοοεί μία σαφή συμβολή. Όταν αποσυνδεόμαστε επιτυχώς, παίρνουμε αποφάσεις για μερικές πληροφορίες. Αυτό μας οδηγεί να παίρνουμε αποφάσεις που δεν είναι προς το συμφέρον μας, αγνοώντας παράλληλα τον κόσμο γύρω μας. Αν αντ ‘αυτού αναγνωρίζουμε αυτά τα συναισθήματα ως “δυσάρεστα” και όχι “αρνητικά”, η προοπτική μας για τον κόσμο αλλάζει. 

Αν αντιμετωπίσετε «οικολογικό άγχος» ή κατάθλιψη που πηγάζει από τα πολυάριθμα «καταθλιπτικά» πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο μας, σας καλώ να συνδεθείτε με τα συναισθήματά σας πιο προσεκτικά. Πιθανότατα να διώχνετε τα πολύ δυσάρεστα συναισθήματα, όπως οι περισσότεροι από εμάς. Για να βρεθεί όμως μια λύση στην κλιματική κρίση, πρέπει να συνδεθούμε με τα δυσάρεστα συναισθήματά μας. Αφήστε τους να μας διδάξουν και να μας παρακινήσουν. Το να μαθαίνεις να ακούς είναι δύσκολο.

Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει σίγουρα και αίσθημα πόνου. Αντί να αποσυνδεθούμε από αυτόν τον πόνο, θα πρέπει αντ’ αυτού να τον βιώσουμε συντροφιά με άλλους. Μέσω της σύνδεσης με τους εαυτούς μας και την κοινότητά μας γενικότερα, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις βαθύτερες αιτίες της κλιματικής κρίσης μας. Με τον τρόπο αυτό, θα αισθανόμαστε τα δυσάρεστα συναισθήματά μας λιγότερο συχνά. Αν και θα έρθουν ακόμη μερικές φορές για να μας υπενθυμίσουν το έργο που απομένει να γίνει, διότι υπάρχουν τόσα πολλά να γίνουν. Αν συνεχίσουμε να ακούμε τα συναισθήματά μας, μαζί, μπορούμε να οικοδομήσουμε έναν τρόπο ζωής που είναι σε αρμονία με τη φύση. 

Μαζί, ας αλλάξουμε τους πολιτιστικούς μας μύθους που αφορούν τα συναισθήματα. Ας επιτρέψουμε στα συναισθήματά μας να μας παρακινήσουν πραγματικά, ώστε να γίνουμε μέρος μιας αλλαγής που είναι πολύ μεγαλύτερη από εμάς. 

Πηγή: climatepledgecollective.org

Διαβάστε ακόμη: Αντιμετωπίζοντας το οικολογικό μας άγχος ΙΙ | Άκου τη θλίψη σου

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας