…Μη τον ψάχνεις τον Θεό στα μεγάλα γράμματα, στους ωραίους τίτλους, στα λόγια τα γεμάτα ελπίδες και υποσχέσεις. Εδώ να Τον κάνεις πράξη τον Θεό. Στα καθημερινά να Του δώσεις μορφή και όνομα… Ποτίζοντας με το άρωμα της ψυχής σου ότι κάνεις…!

 

“Να εδώ, κοίταξε την κατσαρόλα» είπε και σκούπισε τα χέρια του στην ποδιά βάζοντας λίγο ακόμη αλάτι.

 

«Να βάζεις σεβασμό μπόλικο, να μην τον λυπάσαι στην ψυχή, κι ύστερα βάζε και  ανεκτικότητα! Με μέτρο όμως παιδί μου, πολύ άμα βάζεις δεν θα τρώγεται το φαγητό. Και από αγάπη, στάξε όσο θέλεις… τσάμπα και άφθονη είναι… μα ο άνθρωπος δεν το ξέρει ακόμη. Νομίζει πως είναι κανένα πολύτιμο μπαχαρικό που φέρνουν από την Ανατολή!»

Και δεν ήταν τόσο τα λόγια του, όσο αυτό το πάθος, η όρεξη για ζωή, η καρδιά η ανοιχτή, το γέλιο το τρανταχτό. Το νοιάξιμο για όλους…

Ο παππούς της γειτονιάς τον λέγανε…

Κάθε ταραχή ανθρώπου έσβηνε απαλά, χανόταν όταν συναντούσε το χαμόγελό του!

Και συνέχιζε καθώς ανακάτευε το φαγητό…

«Μη τον ψάχνεις τον Θεό στα μεγάλα γράμματα, στους ωραίους τίτλους, στα λόγια τα γεμάτα ελπίδες και υποσχέσεις. Εδώ να Τον κάνεις πράξη τον Θεό. Στα καθημερινά να Του δώσεις μορφή και όνομα… Ποτίζοντας με το άρωμα της ψυχής σου ότι κάνεις!

Ό,τι κι αν είναι αυτό! Να ξυπνάς εσύ την αγάπη για ζωή, να μην κοιμάσαι και σε σκουντάει αυτή!

Να ψάξεις να βρεις εκείνη τη σπίθα που δεν κάθεται στα καλά της με το ‘εντάξει μωρέ’, με το ‘δεν πειράζει’, με τη λήθη. Να ψαχουλεύεις να δεις από πίσω τους και να καταλάβεις.

Να καταλάβεις τι είναι ο άνθρωπος…

Πώς όλα Είναι Ένα, πώς αόρατα νήματα συνδέουν τα πάντα μεταξύ τους. Εσένα με τους γονείς, τους φίλους, τα συμβάντα, τις τάσεις, τα θέλω, τον τόπο που κατοικείς.

Έχει Νόμους ο Θεός… δεν είναι όλα άτακτα ριγμένα στη ζωή… και άνθρωποι και πράγματα και καταστάσεις…

Κι εσύ, τον τρόπο ν’ αναζητάς, το γιατί, το μήπως… να μη μένεις σ’ αυτό που φαίνεται μπροστά σου, να ανοίξεις λεωφόρους να βρει η καρδιά το Νου τον αληθινό, γιατί τούτο επιθυμεί η ψυχή, αυτή την ένωση»

 

Newsletter εγγραφή

;

Νίκος Χατζηκωνσταντίνου

Είναι όμορφο να βαδίζεις το μονοπάτι της ζωής και να μοιράζεσαι εμπνεύσεις και συνειδητοποιήσεις. Γιατί μοιάζουν με απαλό αεράκι που διακριτικά δροσίζει και ανεπαίσθητα ωθεί κάποιον που ξέχασε ν' αγαπά αυτό που είναι.
Νίκος Χατζηκωνσταντίνου

Πρόσφατα άρθρα του συντάκτη Νίκος Χατζηκωνσταντίνου (όλα τα άρθρα)

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Εναλλακτικές διακοπές
Εναλλακτικές διακοπές

Σχολιάστε

Εναλλακτικά, συνδεθείτε με...




Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.