Eίναι πολύπλευρος και ευαισθητοποιημένος. Έχει άποψη σε σχέση με τον αθλητισμό, τον φυσικό τρόπο ζωής και τα παιδιά. Ο Χάρης Γιακουμάτος γαλουχήθηκε μέσα στις πισίνες από μικρός. Έχει έναν κώδικα ηθικών αξιών που τον καθορίζει: πιστεύει ακράδαντα στην αξία της ομάδας και θεωρεί πως μόνο η ομάδα σε πάει μπροστά. Όσο για τα οφέλη του σύγχρονου πολιτισμού, λέει πως «αρκετά από αυτά που νομίζουμε ότι μας προχωρούν, μάλλον μας πάνε πίσω».

Ο Χάρης ξεκίνησε να κολυμπάει σε πισίνα συστηματικά στα οκτώ του χρόνια. Από τότε δεν σταμάτησε ποτέ. Σήμερα στα τριάντα επτά είναι ο πιο παλιός παίκτης του Νηρέα Χαλανδρίου, της ομάδας υδατοσφαίρισης από την οποία ξεκίνησε ως παιδί.

Δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο χώρο της εστίασης, ενώ παράλληλα κάνει τηλεόραση μαζί με την Ναταλία Γερμανού στον Alpha. Tο πρόσωπό του όμως έγινε ευρύτερα γνωστό, μέσα από τη συμμετοχή του στο Survivor. Ζώντας αρκετούς μήνες στον Αγ. Δομίνικο, σε μια κοινωνία αρκετά διαφορετική από τη δική μας, μακριά από τον δυτικό πολιτισμό, μέσα σε συνθήκες ζούγκλας, είδε τη ζωή αλλιώς…

Κατάλαβε και στην πράξη ότι «το κινητό δεν είναι και τόσο απαραίτητο, η τηλεόραση μπορεί άνετα να αντικατασταθεί από τα αστέρια και πως αυτό που έχουμε περισσότερο ανάγκη από όλα είναι οι άνθρωποι που αγαπάμε».

Μιλήσαμε για όλα αυτά σε μια συνέντευξη-έκπληξη με ένα από τα πιο όμορφα και συμπαθή πρόσωπα του Survivor, ο οποίος αποδεικνύεται και ένας υπέροχα εμπνευσμένος πολίτης.

Χάρη ξεκίνησες πολύ μικρός με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με την κολύμβηση. Προφανώς για να παίζεις ακόμη σημαίνει ότι εσύ και ο αθλητισμός είστε ένα;

Είναι έτσι ακριβώς. Ακόμη παιδεύομαι και παίζω πόλο γιατί μου αρέσει πάρα πολύ. Είμαι στις πισίνες είκοσι εννέα χρόνια, είναι η δεύτερη φύση μου, έκανα καθημερινή προπόνηση 2-4 ώρες. Σήμερα γυμνάζομαι 4-5 φορές την εβδομάδα μόνος μου με διάφορους τρόπους και πολύ συχνά στην φύση.

Υπάρχει μια στάση ζωής πίσω από αυτό;

Είναι σημαντικό να αθλούμαστε. Το σώμα είναι σαν μια μηχανή. Όταν δεν δουλεύει φθείρεται. Είναι όπως όταν έχεις ένα όχημα παρκαρισμένο σε γκαράζ και δεν το κινείς. Όταν θελήσεις να το κυκλοφορήσεις θα βγάλει προβλήματα.

Καλή υγεία και φυσική κατάσταση δεν υπάρχουν χωρίς κίνηση και σωστή διατροφή. Όταν δεν τρέφεσαι σωστά είναι σα να βάζεις στο όχημα νερό αντί για βενζίνη. Αργά ή γρήγορα θα χαλάσει.

Πώς προσέχεις την διατροφή σου;

Δεν είμαι υπερβολικός σε αυτά που κάνω ή δεν κάνω. Απλώς έχω το νου μου ώστε, αν μια μέρα ξεφύγω πολύ, την επόμενη να είμαι πιο μετρημένος. Επίσης προσπαθώ να μην επαναλάβω την «αμαρτία» σύντομα και καλύπτω τις ατασθαλίες που κάνω με την γυμναστική.

Στην Όμορφη Ζωή λέμε πως η ευεξία είναι σωματική, συναισθηματική και νοητική ισορροπία. Για να έχουμε αυτή την ισορροπία θα πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας μέσω της διατροφής, του ύπνου, της σωστής σκέψης…

Θα σου κάνω εγώ τώρα μια ερώτηση! Ποιός είναι ο καλός ύπνος;

Χάρης

Αυτός που γίνεται τις σωστές ώρες, δηλαδή ξεκινάει νωρίς το βράδυ και ολοκληρώνεται νωρίς το πρωί. Δεν συμφωνείς;

Συμφωνώ απόλυτα! Θέλω όμως να προσθέσω, βάσει της δικής μου προσωπικής εμπειρίας, που προέκυψε από το Survivor, ότι ο καλός ύπνος γίνεται στο πάτωμα ή καλύτερα στο έδαφος…

Ο άνθρωπος κοιμάται σε κρεβάτια, όμως νομίζω πως το σώμα μας είναι σχεδιασμένο για να κοιμάται στο έδαφος. Ή αν θες, έχουμε κοιμηθεί τόσες χιλιάδες χρόνια στο έδαφος πριν γίνουν «μόδα» τα κρεβάτια, που το σώμα μας μπορεί πολύ εύκολα να προσαρμοστεί σε αυτό. Όπως λοιπόν ένα τηλέφωνο το φορτίζεις με τον φορτιστή της εταιρείας του για την μέγιστη απόδοση, έτσι και το σώμα μας για να ξεκουραστεί και να ανακτήσει δυνάμεις πρέπει να κοιμηθεί στο καλύτερο μέρος για ύπνο, που είναι το έδαφος.

Πιστεύω ότι αυτό μας λείπει από την καθημερινότητά μας. Γι’ αυτόν το λόγο βγάζουμε και ορισμένα προβλήματα κατά καιρούς. Αν κοιμόμασταν στο έδαφος πιο συχνά ή σε μόνιμη βάση θα μαζεύαμε τόση ενέργεια, το σώμα μας θα ήταν τόσο δυνατό και ξεκούραστο που πολλά θέματα του οργανισμού μας θα έκαναν αυτοίαση.

Κάνεις λοιπόν μια καινούργια πρόταση σε σχέση με το που είναι καλύτερο να κοιμόμαστε;

Ναι, πιστεύω ότι είναι μια καινούργια προσέγγιση που όμως προέρχεται από το παρελθόν. Το πάτωμα είναι μια πρόταση ζωής!

Είναι κάτι που εγώ το έζησα και αποκόμισα τα οφέλη του. Είναι μια τελείως βιωματική εμπειρία που δεν θα την είχα αν δεν είχα βρεθεί στο Survivor, όπου για μήνες κοιμόμουν κατάχαμα. Αν απλώς κάποιος μου έλεγε να το εφαρμόσω, ενδεχομένως να μην το ακολουθούσα, αλλά εκεί αναγκάστηκα να το ζήσω.

Πόσο καιρό σου πήρε για να το συνηθίσεις;

Μου πήρε ένα μήνα να το συνηθίσω, ο χρόνος αυτός είναι απαραίτητος για να προσαρμοστεί κανείς. Στην πορεία φάνηκε όμως ότι μόνο έτσι το σώμα μου ξεκουραζόταν τέλεια. Και πιστέψτε με η κούραση που βιώναμε εκεί ήταν πολύ μεγάλη…

Ακόμη και τώρα όμως που είμαι σε κανονικές συνθήκες ζωής, όταν είμαι κουρασμένος και θέλω να επανέλθω, κοιμάμαι στο πάτωμα. Παρ’ όλο που κάποτε είχα επενδύσει σε στρώμα, είχα αγοράσει δηλαδή ένα αρκετά ακριβό, μπορεί να κοιμηθώ σε αυτό και να ξυπνήσω πιασμένος. Ενώ στο πάτωμα ποτέ!

Η επαφή μας με την φύση γενικότερα είναι πολύ ευεργετική. Γι αυτό μπορούμε να επιλέξουμε πέντε μέρες κάμπινγκ αντί για ξενοδοχείο, ή μια βόλτα στην θάλασσα αντί για το κέντρο της πόλης, να ξαπλώσουμε κάτω από ένα δέντρο και όχι μπροστά στην τηλεόραση. Έτσι δεν είναι;

Όλα αυτά είναι βάλσαμο για την ψυχή και για το σώμα. Μέσα στην πόλη στερούμαστε πολλά πράγματα. Ένα από αυτά είναι τα αστέρια, η εικόνα του ουρανού το βράδυ, η δύναμη του φεγγαριού!

Συνειδητοποιεί κανείς την χρησιμότητα του φεγγαριού μόνο όταν ζει στην φύση χωρίς ιδιαίτερα μέσα. Όσο ήμουν στο Survivor πολλές φορές το βράδυ έλεγα μέσα μου «Φεγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να περπατώ…».  Όταν δεν υπήρχε το φεγγάρι υπήρχε μια δυσκολία στην κίνηση, ενώ όταν έβγαινε το φεγγάρι όλα γινόντουσαν μαγικά. Ήταν σαν να είχαμε μια λάμπα πάνω από το κεφάλι μας.

«Όταν βέβαια δεν υπήρχε φεγγάρι και είχαμε τα αστέρια ήταν σαν να είχαμε τηλεόραση.»

Τα παρακολουθούσαμε με τις ώρες και διασκεδάζαμε. Μπορεί να φαίνεται περίεργο για τον άνθρωπο της πόλης, όμως έτσι είναι. Τα αστέρια ήταν η διασκέδασή μας. Το ίδιο ισχύει και για τη φωτιά. Η επίδραση των φυσικών στοιχείων είναι πολύ ευεργετική για τον άνθρωπο.

Έχουμε λοιπόν εδώ έναν νέο άνθρωπο, αθλητή, που η συμμετοχή του στο Survivor του έδωσε κάτι σημαντικό.

Ναι, ανακάλυψα την αξία και την δύναμη της φύσης. Όταν γύρισα πίσω ήμουν πολύ πιο συνειδητοποιημένος για αυτό που μας περιβάλλει. Επίσης επιβεβαίωσα την άποψη που είχα σε σχέση με την ζωή.

Πιστεύω πως «κάνουμε ζημιά στον εαυτό μας επιλέγοντας τις ευκολίες που μας προσφέρει ο πολιτισμός στην καθημερινότητά μας.»

Λέμε, ας μην πάρω το ποδήλατο ή τα πόδια μου για να πάω στην δουλειά και επιλέγουμε την εύκολη λύση του αυτοκινήτου. Γενικότερα, κάνουμε τέτοιου είδους επιλογές για εμάς και τα παιδιά μας, οι οποίες νομίζουμε ότι μας διευκολύνουν, μας προάγουν, μας βάζουν μέσα στα πράγματα, ενώ στην ουσία μας πάνε πίσω.

Χάρης

Πιστεύεις ότι έχουμε επενδύσει πολύ στο νοητικό κομμάτι σαν άνθρωποι και έχουμε αφήσει το σώμα να αδρανεί;

Φυσικά είναι έτσι. Τα βασικά ένστικτα του ανθρώπου και όλες μας οι ορμόνες είναι σε άμεση συνάρτηση με την κίνηση. Πιστεύω ότι ακόμη και η κατάθλιψη έχει άμεση σχέση με την έλλειψη κίνησης στην ζωή μας. Είμαι χρόνια αθλητής και όταν είμαι πιεσμένος από προβλήματα χρησιμοποιώ σαν ψυχοθεραπεία την κίνηση. Μπορεί να τα βλέπω όλα μαύρα, να βλέπω μπροστά μου μόνο αδιέξοδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις ξεμπλοκάρω με την άσκηση, μπορώ και βλέπω τα πράγματα πιο σφαιρικά και αισιόδοξα.

Η πολλή σκέψη επομένως δεν βοηθάει να λύσουμε τα προβλήματά μας;

Δεν βοηθάει γιατί έτσι και αλλιώς όλα αυτά που εμείς βλέπουμε ως προβλήματα ουσιαστικά δεν υπάρχουν! Όταν είδα στον Αγ. Δομίνικο την πραγματικότητα των ανθρώπων εκεί, τα λιγοστά τους μέσα και το χαμηλό βιοτικό επίπεδο έκανα την σύγκριση και κατάλαβα πάρα πολλά. Οι άνθρωποι εκεί είχαν μια τεράστια αθωότητα και ζούσαν απόλυτα εναρμονισμένοι με τη φύση, ενώ ταυτόχρονα ήταν και χαρούμενοι. Χόρευαν, γιατί ήταν χαρούμενοι, όχι γιατί έπρεπε να διασκεδάσουν. Εμείς το γέλιο, την χαρά και το παιχνίδι τα έχουμε σκοτώσει, γιατί ό,τι κάνουμε αποσκοπεί σε κάτι.

Το status λοιπόν σε αυτούς τους ανθρώπους ήταν η καλή τους διάθεση, η χαρά. Το δικό μας status στον δυτικό κόσμο είναι κάτι άλλο…

Εμείς έχουμε το κοινωνικό ή το οικονομικό status, όμως στην πραγματικότητα είναι σαν να χάνουμε τον εαυτό μας. Τρέχουμε, σκοτωνόμαστε στην δουλειά, παρατάμε ανθρώπους, χάνουμε εμπειρίες απλώς για να πληρώσουμε διάφορα αγαθά που νομίζουμε ότι τα χρειαζόμαστε. Ε, όχι δεν τα χρειαζόμαστε, μπορούμε και χωρίς αυτά, πιστέψτε με.

Τι έχει μείνει από όλα αυτά στην τωρινή σου πραγματικότητα;

Ακολουθώ τους ρυθμούς αλλά και τους κανόνες της κοινωνίας στην οποία ζω. Όμως κάνω προσωπικές επιλογές και αυτό που με ενδιαφέρει είναι η σχέση μου με τους άλλους, με την οικογένειά μου και τους ανθρώπους που με περιβάλλουν.

Πριν φύγουμε από αυτό τον κόσμο αυτό που θα θυμόμαστε είναι, όχι αυτά που ξοδέψαμε αλλά αυτά που νιώσαμε και μοιραστήκαμε με κάποιον άλλο. Η αγάπη που πήραμε και που δώσαμε.

Πώς σκέφτεσαι να χτίσεις πάνω σε αυτό; Πώς θα ήθελες να εξελιχθείς;

Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος έχει ένα ταλέντο με το οποίο προσφέρει στην κοινωνία. Εγώ ξέρω ότι έχω ταλέντο στην προπονητική, ξέρω ότι μπορώ να μεταδώσω την γνώση, όλο αυτό το αθλητικό κεφάλαιο που έχω μαζέψει. Επομένως αυτό που ονειρεύομαι να κάνω είναι μια πρότυπη «εναλλακτική» αθλητική ακαδημία, όπου θα προπονούνται παιδιά με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ομαδικότητα, φυσική αντοχή, πειθαρχία και πάνω από όλα μυαλό. Θέλω να βγάλω πολύ καλούς αθλητές αλλά και καλούς πολίτες που έχουν αρχές και ήθος.

Χάρης

Σε ενοχλεί ο ατομικισμός;

Ναι, πάρα πολύ. Πιστεύω ότι μέσα από το εγώ δεν προχωράμε. Το εμείς είναι το δημιουργικό και αυτό μας πάει μπροστά. Το έμαθα στον αθλητισμό αλλά πιστεύω ότι έχει εφαρμογή παντού. Όπως στο παιχνίδι όταν βοηθάς τους συμπαίκτες σου κερδίζεις, έτσι και στην κοινωνία, όταν είσαι στην τρικλοποδιά χάνεις εσύ ο ίδιος πρώτα. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο δώρο του αθλητισμού και το τονίζω και στους γονείς.

Πώς συμβουλεύεις τους ανθρώπους που σου φέρνουν τα παιδιά τους στο γήπεδο;

Τονίζω ότι δεν πρέπει να τους ενδιαφέρουν οι διακρίσεις καθόλου. Πρέπει μόνο να τους νοιάζει αν το παιδί τους αγαπά αυτό που κάνει ώστε να πάρει τις βάσεις για να το συνεχίσει σε όλη του την ζωή. Και πάνω από όλα το σημαντικό είναι να πάρει τις αξίες που πρέπει, γιατί με τις αξίες αυτές θα κατακτήσει στην υπόλοιπη του ζωή ό,τι αγαπάει.

Εσένα προσωπικά τί είναι το πιο σημαντικό που σου έχει διδάξει ο αθλητισμός;

Να μην τα παρατάω όταν συναντώ δυσκολίες. Να μην το βάζω κάτω όταν έχω ένα πρόβλημα, αλλά να ψάχνω να βρω λύσεις. Να πιστεύω στον εαυτό μου και να συνεχίζω να προσπαθώ. Αυτά μου έμαθε ο αθλητισμός και αυτά με κράτησαν ενεργό και ζωντανό μέχρι τώρα.

Ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να μεταλαμπαδεύσεις τις αρχές σου σε πολλά παιδιά !

Το εύχομαι και εγώ!

Συνέντευξη της Λίλιαν Μετάξη 
για την Όμορφη Ζωή

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Στην Όμορφη Ζωή είμαστε αφιερωμένοι με πάθος στο σκοπό να ενημερώνουμε τους ανθρώπους για τους δρόμους που υπάρχουν για να βελτιώσουντην ζωή τους.
Στόχος μας να αποτελεί την πρώτη επιλογή για κάθε αναγνώστη που θέλει να διανύσει το ταξίδι της ζωής του όμορφα και με θετικό τρόπο.
Αν θέλεις κι εσύ να συμμετέχεις στην ομάδα μας, σαν αρθρογράφος ή συνεργάτης, στείλε μας μήνυμα στο georgia@omorfizoi.gr
Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Εναλλακτικές διακοπές
Εναλλακτικές διακοπές

Σχολιάστε

Εναλλακτικά, συνδεθείτε με...




Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.