Η τηλεκπαίδευση (distance learning) όπως και η τηλεργασία μπήκαν πια στη ζωή μας. Και αν είναι δύσκολο για εμάς να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, ας αναλογιστούμε πώς βιώνουν τα παιδιά μας μια τέτοια αλλαγή. Ευτυχώς, υπάρχει τρόπος να τα βοηθήσουμε να μεταβούν στη νέα πραγματικότητα και μάλιστα να σημειώσουν μεγάλη πρόοδο!

 

Τα καλά νέα είναι ότι εάν μάθουν τα παιδιά να διδάσκονται επιτυχώς σε ένα σύστημα distance learning, τους δίνεται ένα μεγάλο εφόδιο: Είναι προετοιμασμένα για να πετύχουν σε μιας τέτοιας μορφής εκπαίδευση σε ακαδημαϊκό επίπεδο και ακόμη είναι έτοιμα να εργαστούν κάτω από παρόμοιες συνθήκες. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για τα παιδιά σας σε αυτή τη μεταβατική φάση είναι να ακολουθήσετε τις παρακάτω συμβουλές.

Σκοπός τους είναι να βοηθήσουν τα παιδιά να ολοκληρώνουν πιο γρήγορα τις εργασίες τους, να συγκεντρώνονται πιο εύκολα και να θυμούνται περισσότερα από όσα μαθαίνουν.

3 τρόποι για να βοηθήσετε τα παιδιά σας στο distance learning

1. Συγκέντρωση

Η αλήθεια είναι πως το distance learning είναι ο μεγαλύτερος «εχθρός» της συγκέντρωσης. Ωστόσο, χωρίς συγκέντρωση δεν μπορεί να υπάρξει και μάθηση. Το παιδί αποσπάται από δεκάδες ερεθίσματα όταν βρίσκεται σε έναν χώρο εκτός της σχολικής αίθουσας με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να παρακολουθήσει.

Ορίστε ένα «σημείο μάθησης»

Τα παιδιά χρειάζονται ένα μέρος που να μπορούν να συγκεντρώνονται και όταν ορίσετε ένα μέρος αποκλειστικά για αυτό το σκοπό τα βοηθάτε να «εκπαιδεύσουν» τον εγκέφαλό τους ώστε να συγκεντρώνεται καλύτερα. Ένα συγκεκριμένο σημείο μέσα στο σπίτι ή ένα ορισμένο δωμάτιο για τη μελέτη είναι αρκετό. Ακόμη, παροτρύνετέ τα να φεύγουν από αυτό το χώρο όταν θέλουν να κάνουν διάλειμμα ή να ελέγξουν τα social media.

Ρωτήστε τα παιδιά πώς νιώθουν.

Οι ενοχλήσεις και οι περισπασμοί μπορεί να είναι εξωτερικοί (φωνές, κακή σύνδεση, ειδοποιήσεις από τα SM) ή και εσωτερικοί (άγχος, πίεση). Ωστόσο, οι ειδικοί έχουν διαπιστώσει πως όταν τα παιδιά καταπιέζουν τα συναισθήματά τους μειώνεται η ικανότητα μάθησής τους. Όταν από την άλλη μπορέσουν να δώσουν όνομα στα συναισθήματά τους τότε εκείνα τείνουν να εξαφανίζονται.

Έτσι, επιδιώξτε να κάνετε τα παιδιά να σας ανοιχτούν και να μιλήσουν για το πώς νιώθουν.

Το ζητούμενο εδώ είναι να εντοπιστεί το συναίσθημα και όχι απαραίτητα η αιτία που το προκαλεί. Αυτό διότι το να εμπλακείτε σε έναν κύκλο επίλυσης ενός προβλήματος δεν θα ευνοήσει στην παρούσα φάση τη συγκέντρωση του παιδιού. Επομένως, επικεντρωθείτε στον εντοπισμό και επίλυση των συναισθημάτων ώστε να πετύχετε τη συγκέντρωση. Σε δεύτερο χρόνο είναι φυσικά χρήσιμο να επανέλθετε στις αιτίες που προκαλούν τα συναισθήματα και μπορεί να είναι αρκετά πιο βαθιές.

Ενθαρρύνετε το single-tasking.

Είναι κάπως αυτονόητο ότι για να επιτευχθεί η μέγιστη συγκέντρωση, τα παιδιά πρέπει να επικεντρώνονται σε ένα πράγμα τη φορά. Όμως, η σύγχρονη ζωή επιβάλλει άλλους κανόνες και το multitasking είναι αναπόφευκτο. Και παρότι είναι σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικό, κάνει τα παιδιά να νιώθουν πιο παραγωγικά και διεγείρει τις αισθήσεις τους. Όμως έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη εχθρό της συγκέντρωσης.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν έχει εξελιχθεί με τρόπο ώστε να επικεντρώνεται σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να εναλλάσσει το επίκεντρο της προσοχής του ανάμεσα σε διαφορετικές δραστηριότητες. Αυτό όμως μακροπρόθεσμα «ξεζουμίζει» τον εγκέφαλο των παιδιών και τους προκαλεί κόπωση και διάσπαση προσοχής. Και φυσικά κάνει το distance learning αναποτελεσματικό.

Ως γονείς μπορείτε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να διαμορφώσουν το περιβάλλον μάθησής τους με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται πως δεν χρειάζεται να κάνουν multitasking. Κλείστε τις ειδοποιήσεις στα social media και απομακρύνετε το κινητό από το χώρο μελέτης του παιδιού. Ακόμη μην αφήνετε τα παιδιά να χρησιμοποιούν περισσότερες από μία οθόνες κάθε φορά.

2. Κίνητρο

Το να προσπαθείτε να δημιουργήσετε κίνητρο στα παιδιά, χωρίς να θέλουν τα ίδια να κάνουν κάτι είναι κάπως χαμένος κόπος. Ευτυχώς, υπάρχει τρόπος να μεταβιβάσετε το δικό σας κίνητρο στα παιδιά σας με το να υποστηρίζετε τις ικανότητες, την ανεξαρτησία και τη σύνδεσή τους με τους άλλους.

Αναγνωρίστε τις ικανότητές τους

Βοηθήστε τα να δουν τι έχουν καταφέρει στο παρελθόν. Ρωτήστε τα σε ποιους τομείς νιώθουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και βοηθήστε τα να δουν ότι είναι η δική τους προσπάθεια που τα οδήγησε εκεί.

Δώστε τους ανεξαρτησία.

Τα παιδιά χρειάζονται την ελευθερία να αποτύχουν μόνα τους αλλά και την ελευθερία να πετύχουν μόνα τους. Έτσι, δεν πρόκειται να νιώσουν ποτέ υπεύθυνα για τα σχολικά μαθήματα αν συνεχίζετε να οργανώνετε τη μελέτη τους.

Επομένως, προσπαθήστε να μην επεμβαίνετε και περιοριστείτε στο να ρωτάτε απλώς τα παιδιά τι σκέφτονται να κάνουν. Κάντε σαφές ότι είναι τα ίδια υπεύθυνα για τη συμπεριφορά τους. Εάν δεν τα ρωτάτε ποτέ ποιο είναι το πρόγραμμά τους μπορεί να μην κάνουν ποτέ ένα. Συνεπώς, επικεντρωθείτε σε μία έμμεση καθοδήγηση και αφήστε τα να πάρουν εκείνα την πρωτοβουλία και να εκτελέσουν το δικό τους πρόγραμμα.

Υποστηρίξτε την ανάγκη τους να ανήκουν κάπου.

Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο σε ένα καθεστώς πανδημίας και distance learning, όμως δεν είναι ακατόρθωτο. Ρωτήστε τα παιδιά με ποια άτομα και ποιες ομάδες νιώθουν πιο κοντά. Επίσης, αν βλέπετε πως δεν υπάρχει αυτό, ρωτήστε τα αν ξέρουν κάποιον που χρειάζεται βοήθεια και τι μπορούν να κάνουν για αυτό. Η βοήθεια προς τους άλλους είναι ο καλύτερος τρόπος για να έρθουν πιο κοντά με τους άλλους.

3. Ευελιξία

Η συγκυρία που βιώνουμε είναι η τρανή απόδειξη πως κάθε σχέδιο που κάνουμε μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει. Αυτό κάνει ακόμη μεγαλύτερη την ανάγκη να παραμένουμε ευέλικτοι. Και φυσικά το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά. Είναι αβέβαιο πότε και αν θα ξαναγυρίσουν στις σχολικές αίθουσες. Και κανένας δεν ξέρει για πόσο καιρό θα πρέπει να παρακολουθούν distance learning μαθήματα. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι προετοιμασμένα και εσείς μπορείτε να τα βοηθήσετε.

Η κατάρριψη της καθημερινότητας, όπως τη διαμόρφωνε το σχολείο, μπορεί να είναι εξαντλητική για τα παιδιά. Και το πρώτο που διαταράσσεται είναι οι ώρες του ύπνου τους. Ακόμη, τα παιδιά που ήταν ιδιαίτερα κοινωνικά στο σχολείο, τώρα νιώθουν πως χάνουν την ανεξαρτησία και την σύνδεσή τους με τους συνομηλίκους τους. Αντί για αυτό μπορεί να περνούν πολύ περισσότερο χρόνο στα social media, στην τηλεόραση είτε παίζοντας games αργά τη νύχτα.

Και φυσικά η ανεπαρκής ξεκούραση και ο μη ποιοτικός ύπνος επηρεάζουν καταρχήν δύο πράγματα: τη συγκέντρωση και τη μνήμη.

Ως γονείς πρέπει να επιμείνετε στο να υπάρχουν σταθερές ώρες ύπνου. Το σημαντικότερο δεν είναι να κοιμούνται τα παιδιά νωρίς, αλλά να κοιμούνται αρκετά.

Βοηθήστε τα να αποδεχτούν την πραγματικότητα.

Δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσει σε όλα τα παιδιά το distance learning. Όμως, όσο δεν αποδέχονται αυτή τη μέθοδο, τόσο περισσότερο θα δυσκολεύονται στη μάθηση. Εξηγήστε τους ότι το σχολείο έχει πολλά τρωτά σημεία και είναι φυσιολογικό να νιώθουν απογοήτευση ή σύγχυση. Και ότι όσο πιο γρήγορα αποδεχθούν την πραγματικότητα, τόσο το καλύτερο.

Κάτι που πρέπει να ξεκαθαριστεί είναι ότι η αποδοχή της πραγματικότητας δεν είναι το ίδιο με την παραίτηση. Η αποδοχή δεν σημαίνει ότι τα πράγματα δεν θα φτιάξουν ποτέ αλλά ότι δεχόμαστε το παρόν όπως είναι.

Μεταδώστε στα παιδιά ευτυχία.

Και όταν λέμε ευτυχία, εννοούμε θετικά συναισθήματα τα οποία ενισχύουν την ικανότητα να αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα και συνεπώς να είναι πιο ευέλικτα. Υπέρ αυτού συνηγορούν και μελέτες που δείχνουν ότι η ευημερία των μαθητών συμβάλλει στο να έχουν καλύτερες αποδόσεις στα μαθήματα και τις εξετάσεις.

Καλό είναι να θυμάστε ότι το distance learning είναι μία μεταβατική περίοδος που έχει να μας διδάξει πολλά σε πολλαπλά επίπεδα. Βοηθήστε τα παιδιά σας να αποδεχτούν την κατάσταση και να «αγκαλιάσουν» την εμπειρία, παίρνοντας όσο περισσότερα μπορούν από αυτήν. Έτσι η μάθηση θα γίνει ευχάριστη και αποτελεσματική, ακόμη και αν δεν βρίσκονται μέσα στην τάξη.

Με πληροφορίες από www.greatergood.berkeley.edu

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας