Εισαγωγή στην Κινέζικη Βοτανοθεραπεία, Μέρος Α

0
441

Το πρώτο γραπτό κείμενο που έχουμε στα χέρια μας σχετικά με την Κινέζικη Βοτανοθεραπεία είναι το «SHEN NON GAN BEN GAO» («Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΘΕΪΚΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗ»).

Ο SHEN NON είναι ο τρίτος στην μυθική τριάδα των Αυτοκρατόρων. Ο Fu Xi έδωσε το I CHING, ο HOANG TI έδωσε το “NEIJING” (Τo βιβλίο του Κίτρινου Αυτοκράτορα) και ο τρίτος ο SHEN NON έδωσε το βιβλίο για τα βότανα. Το αντίτυπο που έχουμε στα χέρια μας έχει γραφεί τον 1ο μ.Χ. αι. Στο βιβλίο αυτό γίνεται αναφορά σε 365 βότανα (είναι προφανής η σύνδεση με τις ημέρες του χρόνου και τις μοίρες του κύκλου).

Στο «SHEN NON GAN BEN GAO» το κάθε βότανο περιγράφεται με βάση τις ενεργειακές του ιδιότητες (όταν λέμε ενεργειακές ιδιότητες ενός βοτάνου εννοούμε τη γεύση του, τη θερμική του φύση και την κίνηση που προκαλεί μέσα στο σώμα, έννοιες οι οποίες πρόκειται να αναλυθούν εκτενέστερα στις επόμενες γραμμές), τα όργανα τα οποία επηρεάζει μέσα στο σώμα και τέλος τις θεραπευτικές του δράσεις.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι την ίδια ακριβώς εποχή στον ευρύτερο Ελληνικό χώρο, από τον μεγάλο βοτανοθεραπευτή Διοσκουρίδη, γράφεται το «ΠΕΡΙ ΥΛΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ», γνωστό από τις ξενόγλωσσες μεταφράσεις ως «MATERIA MEDICA». Ο Διοσκουρίδης στο βιβλίο του αυτό ακολουθεί την ίδια ακριβώς τακτική με τους Κινέζους. Αναλύει τα βότανα με βάση την ενεργειακή τους φύση, τα όργανα τα οποία επηρεάζουν μέσα στο σώμα και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Η προσέγγιση αυτή του Διοσκουρίδη είναι σε πάρα πολλά σημεία ταυτόσημη μ’ αυτήν των Κινέζων, γεγονός το οποίο υπογραμμίζει την σύνδεση μεταξύ των δύο ιατρικών συστημάτων.

Ένα εύλογο ερώτημα που μπορεί να τεθεί είναι: γιατί προτιμούμε την αναφορά στην Κινέζικη βοτανοθεραπεία απ’ ότι στην Αρχαία Ελληνική Βοτανοθεραπεία; Η Αρχαία Ελληνική γνώση, σε όλες τις εκφάνσεις της, στην πορεία του χρόνου, λεηλατήθηκε. Αυτό είχε ως συνέπεια να χαθεί η σύνδεση με το παρελθόν.

Μπορεί να έχουμε σήμερα στα χέρια μας κείμενα μεγάλων διδασκάλων της Αρχαιότητας, όπως για παράδειγμα ο Διοσκουρίδης, αλλά δεν μπορούμε να κατανοήσουμε με σαφή τρόπο τις αναφορές τους γιατί πολλοί κρίκοι της σύνδεσής μας με το παρελθόν έχουν εξαφανιστεί. Για παράδειγμα τι νόημα μπορεί να έχει στην πραγματικότητα του σύγχρονου έλληνα η έννοια ενός βοτάνου που στεγνώνει την υγρασία ή ενός βοτάνου άφυσου ή ενός στυπτικού βοτάνου;

Για να μπορέσουμε λοιπόν να κατανοήσουμε όλα αυτά που με σοφία γράφτηκαν από τους προγόνους μας θα πρέπει να καταφύγουμε στις κουλτούρες λαών που δεν έχασαν όπως εμείς τη σύνδεσή τους με την Αρχαία Γνώση. Αυτός είναι ο λόγος που καταφεύγουμε στην Κινέζικη Ιατρική και στην Κινέζικη Βοτανοθεραπεία. Άλλωστε το Ελληνικό Πνεύμα που υπάρχει σ’ αυτόν τον τόπο δεν ανησυχεί από την παρείσφρηση ξένων ενεργειών, γιατί έχει τη δύναμη και την ιδιότητα να τις μετασχηματίζει σφραγίζοντάς τις με την δική του καθαρότητα.

Αυτόν ακριβώς τον στόχο έχει και η ενασχόληση με την Κινέζικη Βοτανοθεραπεία. Να αφυπνίσει την Αρχαία Ελληνική γνώση για τα βότανα και να εμπλουτίσουν τη δεξαμενή της γνώσης που υπάρχει στον τόπο μας, μέσα από την πανάρχαια γνώση του Κινέζικου πολιτισμού.

Η ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ

Α. Ένστικτο, Σεβασμός, Παρατήρηση

Η χρήση των βοτάνων ως θεραπευτικών εργαλείων δεν αποτελεί ανθρώπινο επίτευγμα. Δεν ανακαλύφθηκε από το ανθρώπινο είδος. Συναντιέται ως συμπεριφορά επιβίωσης σε όλα τα έμβια όντα και ιδίως στα ζωικά είδη. Αν κανείς συνειδητοποιήσει αυτήν την αλήθεια κατανοεί ότι για να μπορέσει να προσεγγίσει την πραγματικότητα των βοτάνων δεν δικαιούται να χρησιμοποιήσει κανόνες θεσπισμένους από την ανθρώπινη λογική.

Πρέπει να ανατρέξει σε άλλες βαθύτερες μορφές ενέργειας, όπως αυτές της διαίσθησης και του ενστίκτου, που υπάρχουν μέσα μας και μας συνδέουν άρρηκτα με τον φυσικό κόσμο. Μόνο αν κανείς εμπιστευτεί τις φυσικές αυτές πηγές γνώσης θα μπορέσει πραγματικά να κατανοήσει την φύση των βοτάνων και το μεγαλείο της Βοτανοθεραπείας.

Η δεύτερη προϋπόθεση για να κατανοήσει κανείς τα βότανα είναι να τους αποδώσει την ιερότητα και τον σεβασμό που δικαιούνται ως έμβια όντα. Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την πραγματική τους φύση πρέπει να εντρυφήσουμε στις ιδιαίτερες συμπεριφορές που το καθένα αναπτύσσει προκειμένου να αντεπεξέλθει στον αγώνα στης επιβίωσης.

Τα βότανα δεν υπάρχουν για να εξυπηρετούν τις δικές μας νοσηλευτικές ανάγκες. Υπάρχουν για δικούς τους λόγους. Αν δείξουμε την διάθεση να κατανοήσουμε μέσα από σεβασμό και ταπεινότητα τους λόγους για τους οποίους υπάρχουν, τότε απλόχερα θα μας προσφέρουν τις πολύτιμες θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Τα εφόδια λοιπόν τα οποία χρειάζονται στο μεγάλο αυτό ταξίδι της βοτανοθεραπείας που σημειωτέον μπορεί να έχει αρχή, αλλά δεν έχει τέλος… είναι: εμπιστοσύνη στο ένστικτο που υπάρχει μέσα μας, σεβασμός στις οντότητες των βοτάνων, παρατήρηση και μελέτη των συμπεριφορών που αναπτύσσουν, προκειμένου να επιβιώσουν. Αν κανείς διαθέτει τα τρία αυτά στοιχεία τότε αργά ή γρήγορα τα ίδια τα βότανα θ’ αρχίσουν να του αποκαλύπτουν τις δικές τους μυστικές γνώσεις.

Τόσο στην Κινέζικη, όσο και στην Αρχαία ελληνική Ιατρική η σχέση με τα βότανα οικοδομείται πάνω σε αυτές τις τρεις προϋποθέσεις: Ένστικτο, Σεβασμός, Παρατήρηση.

Β. Ο Μύθος του Ασκληπιού.

Ο μύθος σχετικά με την εκπαίδευση του Ασκληπιού υποδεικνύει την πρωταρχική σημασία των βοτάνων στην διαμόρφωση της Ιατρικής Γνώσης.

Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο ο Θεός Ασκληπιός ήταν υιός του Απόλλωνα και μιας θνητής,  της Κορωνίδας. Η μητέρα του Ασκληπιού εθανατώθη πριν την γέννηση, από τα βέλη της αδελφής του Απόλλωνα, Άρτεμις. Παρ’ όλα αυτά ο πατέρας Απόλλωνας έσωσε τον υιό του. Εμπιστεύθηκε δε την ανατροφή του τέκνου του στον Κένταυρο Χείρωνα. Ο Κένταυρος Χείρωνας θεωρείται ετεροθαλής αδελφός του Δία, αφού ο πατέρας του είναι ο Κρόνος και μητέρα του είναι η Ωκεανίδα Φιλύρα.

Ο Κένταυρος Χείρωνας είναι μισός άνθρωπος και μισός άλογο. Δηλαδή μισός άνθρωπος και μισό ζώο. Είναι αυτός που κατέχει την γνώση των βοτάνων και την διδάσκει σε όλους τους γνωστούς ήρωες και Ιατρούς της αρχαιότητας. Οι μαθητές του, όλοι, αποκτούν την Ιατρική γνώση  και μετατρέπονται σε Ιατρούς- θεραπευτές- χρήστες και γνώστες των βοτάνων. Ο πλέον σημαντικότερος όλων στον Ιατρικό τομέα είναι ο Θεός της Ιατρικής Ασκληπιός.

Πριν από τον Κένταυρο Χείρωνα δεν υπάρχει Ιατρική, υπάρχει μόνον η γνώση των βοτάνων, μέσα από το κατά το ήμισυ ά-λογο (ζωώδες) και κατά το ήμισυ λογικό μέρος της ανθρώπινης φύσης. Μετά από την εκπαίδευση του Ασκληπιού κοντά στον Κένταυρο Χείρωνα καθιερώνεται από τον Θεό πλέον της Ιατρικής η ιατρική γνώση

Ο μύθος λοιπόν μας  τα λέει όλα. Για να μάθεις τα βότανα, πρέπει να εμπιστευθείς το ά-λογο μέσα σου. Αυτός είναι ο δάσκαλος αυτής της γνώσης, η οποία προέρχεται από την φύση, δίδεται απλόχερα και γλυκύτατα μέσα από την φυσιογνωμία του Κένταυρου Χείρωνα και όταν περνά στο ανθρώπινο γένος και συστηματοποιείται, πάνω της θεμελιώνεται η Ιατρική.

Γι’ αυτό λοιπόν και εμείς, την γνώση των βοτάνων, θα την αναζητήσουμε στην επικοινωνία με την φύση, διαμέσου της ενστικτώδους μνήμης και με σταθερή μέριμνα, τον σεβασμό προς όλα τα έμβια όντα.

Βότανα – Ασθενείς. Μια αντίληψη που πρέπει να αλλάξει. Τοξικότητα των βοτάνων

Η χρήση των βοτάνων ως θεραπευτικών εργαλείων, απ ’όλα τα έμβια είδη και τον άνθρωπο, εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της διατροφής. Η διατροφή δε, σε κάθε έμβιο είδος κατευθύνεται από το γευστικό και οσφρητικό ένστικτο, το οποίο επικοινωνεί με τις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε ξεχωριστού ατόμου. Έτσι όταν  η κατσίκα, μετά τον τοκετό, επιλέγει να φάει μεγάλες ποσότητες φασκόμηλου (το φασκόμηλο είναι ένα βότανο το οποίο διαλύει τα πήγματα του αίματος στην μήτρα και βοηθά στην αποβολή του  πλακούντα και τον καθαρισμό των λοχίων μετά τον τοκετό) το κάνει γιατί το γευστικό και οσφρητικό της ένστικτο την κατευθύνει σ’ αυτήν την τροφή.

Η πληροφορία αυτή πρέπει να ληφθεί ιδιαιτέρως υπ’ όψιν τόσο από τους θεραπευτές που χρησιμοποιούν βότανα, όσο και από τους ίδιους τους ασθενείς που πρόκειται να καταναλώσουν βότανα. Αν θέλουμε να εκπαιδεύσουμε τους ασθενείς σε μια καινούρια αντίληψη, περί της έννοιας  της θεραπείας, οφείλουμε να τους διαβεβαιώσουμε ότι το μόνο που μπορούν να εμπιστεύονται, το μόνο που μπορεί να τους οδηγήσει με ασφάλεια στην θεραπεία είναι το ίδιο τους το σώμα.

Η αντίληψη της Δυτικής Ιατρικής ότι το χημικό φάρμακο είναι ούτως ή άλλως δυσάρεστο για το σώμα και ότι οι παρενέργειές του είναι δεδομένες και απλά αντιμετωπίζονται από άλλα φάρμακα απέχει πολύ από την αλήθεια της θεραπευτικής. Ο τρόπος σκέψης των σημερινών ασθενών, διαμορφωμένος από τις σύγχρονες Ιατρικές αντιλήψεις, είναι ότι πρέπει να πάρω οπωσδήποτε το φάρμακο για 10 μέρες κι ας μου φέρνει ναυτία, (θα πάρω ένα αντιεμετικό) κι ας μου φέρνει πόνο στο στομάχι, (θα πάρω ένα Zantac) κι ας μην έχω καμία ένδειξη θεραπείας.

Σαφώς και αυτός ο τρόπος σκέψης είναι λάθος, σαφώς και αυτός ο τρόπος σκέψης δεν προωθεί την υγεία, σαφώς και αυτός ο τρόπος σκέψης δεν ευνοεί την επικοινωνία με το σώμα. Αυτός ο τρόπος σκέψης από τα χημικά φάρμακα έχει μεταφερθεί και στα βότανα.

Οι ασθενείς πρέπει ν’ αποκτήσουν εμπιστοσύνη στο σώμα τους, πρέπει να επικοινωνήσουν με το γευστικό και οσφρητικό τους ένστικτο, πρέπει να αισθανθούν τι χρειάζεται το σώμα τους! Για να θεραπευτούν πρέπει να απευθυνθούν στο Θεό μέσα τους! Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Όλοι οι άλλοι τρόποι, υποκλέπτουν ενέργεια προς ίδιο όφελος. Είτε πρόκειται για ιατρικές αυθεντίες, είτε πρόκειται για το ίδιο το σύστημα λειτουργίας της Ιατρικής στο σύνολό της, αποσκοπούν στην υποκλοπή ενέργειας από τους πάσχοντες, όταν τους απομακρύνουν από την μοναδική πηγή θεραπευτικής ενέργειας, τον ίδιο τους τον εαυτό.

Τώρα λοιπόν που το ενδιαφέρον των ανθρώπων για τα βότανα αναζωπυρώνεται, η ενασχόλησή τους μ’ αυτά αναγεννιέται, θα πρέπει να επανατοποθετηθεί σε μια σωστή βάση. Τα βότανα είναι καλά επειδή το οσφρητικό και γευστικό μου ένστικτο αγάλλεται όταν τα βάζω στο στόμα μου και το κορμί μου αισθάνεται την ευεργεσία. Αυτό είναι το μόνο κριτήριο.

Αν το σώμα μου, αν το ένστικτό μου, με απωθεί  από κάποια τροφή από κάποιο βότανο, ας λένε ότι θέλουν οι υπόλοιποι, εγώ το ένστικτό μου θα ακολουθήσω. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να χρησιμοποιεί κανείς τα βότανα. Όλοι οι άλλοι είναι επηρεασμένοι από τον σύγχρονο τρόπο Ιατρικής σκέψης.

Η αλήθεια είναι ότι για να μπορέσει κανείς να εμπιστευθεί το σώμα του θα πρέπει να το απαλλάξει από την τοξική ενέργεια που ενδεχομένως το έχει φορτώσει κατά την διάρκεια περιόδων άγνοιας και αμεριμνησίας. Όμως ακόμα και στην περίπτωση που το σώμα είναι φορτωμένο με τοξική ενέργεια είναι καλύτερα να επιδιώξουμε να επικοινωνήσουμε με αυτό, από το να προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε κάποιες «Αυθεντίες».

Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας προκύπτει κι ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα σχετικά  με την φύση των βοτάνων. Υπάρχουν τοξικά βότανα; Υπάρχουν βότανα επικίνδυνα για την Δημόσια Υγεία από τα οποία «κάποιοι» θα πρέπει να μας προστατεύσουν;

Σαφώς και δεν υπάρχουν τέτοια βότανα! Υπάρχουν άνθρωποι τοξικοί και επικίνδυνοι για την Δημόσια Υγεία από τους οποίους ούτως ή άλλως κανείς δεν μπορεί να μας προστατεύσει, παρά μόνο ο ίδιος μας ο εαυτός! Βότανα τοξικά δεν υπάρχουν! Αν κανείς στηρίζεται στο ίδιο του το σώμα, στις αισθήσεις του ξέρει τι είναι εκείνο που τον ωφελεί και τι είναι εκείνο που τον βλάπτει. Ξέρει επίσης ότι εκείνο που ωφελεί τον έναν μπορεί να βλάπτει τον άλλο.

Η ίδια ποσότητα από το ίδιο βότανο που χαροποιεί και ευφραίνει τον έναν θλίβει τον άλλον. Αυτά, ο άνθρωπος που επικοινωνεί με το σώμα του, που εμπιστεύεται τον εαυτό του τα ξέρει και τα χειρίζεται. Άρα λοιπόν μέσα από την επικοινωνία με το σώμα μου, ξέρω και τι είναι τοξικό ή όχι. Ας μην το’ χω ξαναδεί, ή ξαναμυρίσει στην ζωή μου!

Ο Δάσκαλός μου Liu Gongwang βαθύς γευσιγνώστης και γνώστης βοτάνων, όταν ήρθε στην Ελλάδα έβαζε τα πάντα στο στόμα του, μύριζε κάθε φυλλαράκι ή μικροσκοπικό χόρτο. Μέσα απ’ αυτήν την διαδικασία ανακάλυπτε την ενέργεια του τόπου, την συγγένεια με τις δικές του προγονικές ενέργειες, την αποδεχόταν ή την απέρριπτε. Αυτός είναι τρόπος για ν’ ανακαλύπτει κανείς τον εαυτό του και την αλήθεια γύρω του. Αυτός είναι ο τρόπος για ν’ ανακαλύπτει κανείς τα βότανα και τις θεραπευτικές τους δυνάμεις.

Για να διαβάσετε το Μέρος Β, πατήστε εδώ
Για να διαβάσετε το Μέρος Γ, πατήστε εδώ

Αλέξανδρος Τηλικίδης
Φυσίατρος – βελονιστής – βοτανοθεραπευτής – υπεύθυνος εκπαίδευσης της
Ακαδημίας Αρχαίας Ελληνικής & Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής

Απόσπασμα από το βιβλίο “Κινέζικη Βοτανοθεραπεία” του Αλέξανδρου Τηλικίδη, από τις Εκδόσεις Αρχαίας Ελληνικής και Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής

Newsletter εγγραφή

Ακαδημία

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας