Ένα ατύχημα με έκανε να νιώσω πόσο όμορφη είναι η Ζωή

0
257

Της Ευφροσύνης Τσιλίδου 

Φίλοι μου, καλημέρα.  Χαίρομαι που μου δίνει αυτή τη δυνατότητα η «Όμορφη Ζωή» να αναφέρω το προσωπικό μου βίωμα που με έκανε να νιώσω πόσο όμορφη είναι η ζωή και πόσοι από εμάς τους ανθρώπους δεν το αντιλαμβανόμαστε και αναλωνόμαστε σε ανούσια πράγματα που μας φθείρουν κάθε ημέρα που περνάει.

Στις  16 Δεκεμβρίου του 2017 και ενώ γυρναγα από την δουλειά μου, ή μάλλον εργαζόμουν μέχρι τις 2 μ.μ. και μετά είχα πάει για shopping, γυρίζοντας και ενώ ήμουν ευδιάθετη και χαρούμενη από τα ψώνια μου και κάνοντας σχέδια στο μυαλό μου για το τι θα κάνω το βράδυ και γενικότερα τις γιορτινές ημέρες, συνέβη το ατύχημα.

Ο δρόμος που ανέβαινα εκείνη την στιγμή ήταν άνοδος και κάθοδος, εγώ ήμουν στην άνοδο και το φορτηγό που κατέβαινε ξαφνικά έπεσε επάνω μου, εννοώ από την πλευρά μου στην πόρτα μου. Να σημειώσω ότι εκείνη την στιγμή έβρεχε.

Όλα έγιναν ακαριαία. Θυμάμαι ότι το μόνο που πρόλαβα να σκεφτώ είναι ότι εγώ τώρα τελείωσα. Από εκεί και πέρα λες και έβλεπα ταινία μπροστά μου που περίμενα πως θα εξελιχθεί.

Θυμάμαι ότι αφού άκουσα αυτό το δυνατο «μπαμ» άνοιξε ο αερόσακος που μαζί με τη ζώνη με κράτησαν ακίνητη και προσπαθούσα να καταλάβω αν είμαι ζωντανή η πεθαμένη.

Κουνούσα τα ματιά μου και ένιωθα πανικό, εκείνη την ώρα έβλεπα μπροστά στο καπό να βγαίνει καπνός και αυτό με τρόμαξε  περισσότερο και επίσης τον οδηγό να βγαίνει από το φορτηγό και να έρχεται προς το μέρος μου, όλα αυτά είχα την αίσθηση ότι γινόντουσαν σε «slow motion» . Εγώ προσπαθούσα με το χέρι μου ή με το σιδερένιο της ζώνης να σπάσω το τζάμι γιατί οι πόρτες είχαν ασφαλίσει. Τελικά, και ενώ προσπαθούσα, ξαφνικά λες και κάποιος πήρε το χέρι μου και το ακούμπησε στον διακόπτη και άνοιξε το παράθυρο.

Ο οδηγός του φορτηγού με ρωτούσε αν είμαι καλά και εγώ τον άκουγα σαν απόηχο και το μόνο που του έλεγα ήταν να με βγάλει από εκεί.

Με τράβηξε και με έβγαλε από το παράθυρο, με ακούμπησε κάτω στον δρόμο, έβλεπα στο πρόσωπό του πόσο τρομαγμένος και πανικόβλητος ήταν, αλλά δεν με ένοιαζε.

Είχα τέτοιο θυμό για το ότι εγινε και όταν τον ρώτησα τι έκανε μου απάντησε απλά ότι πάτησε φρένο και ότι δεν είχε λάστιχα και γλίστρησε. Εκεί μου γύρισε το μυαλό.

Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να με είχε σκοτώσει η να είχα χτυπήσει πιο σοβαρά.

Εγώ ευτυχώς χτύπησα θώρακα, γόνατο με πληγή, μέση άλλα όχι κάτι σοβαρό. Πιστεύω ότι είχα Άγιο. Το συμβάν έγινε μόλις είχα περάσει την Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Μετά, η εξέλιξη του συμβάντος ήταν η γνωστή, Τροχαία, ασφαλιστική, πήγα νοσοκομείο για εξετάσεις χωρίς ευτυχώς νοσηλεία, εγώ όμως ήθελα να τελειώσουν όλα γρήγορα.

Εκ των υστέρων και κατόπιν ανάρρωσης στο σπίτι μου σκεφτόμουν ποσο τυχερή ήμουν γιατί ενώ άκουγα για ατυχήματα και ενώ σταναχωριόμουν δεν με άγγιζαν απόλυτα.

Τώρα το βίωσα και όταν μου λένε ή ακούω μπορώ να καταλάβω απόλυτα. Επίσης αυτό το συμβάν με έκανε να νιώσω πόσο όμορφη είναι η ζωή και εμείς αναλωνόμαστε για ασήμαντα πράγματα που όμως μέχρι να συμβεί κάτι τα βλέπουμε τόσο σημαντικά. Με έκανε να σταματήσω να στεναχωριέμαι η να αγχώνομαι, όσο μπορώ βέβαια, για τη δουλειά μου, την καθημερινότητα μου, το σπίτι μου, αν έκανα αυτό ή πρέπει να κάνω αυτό ή μου είπαν αυτό και γιατί το είπαν κ.λ.π. Προσπαθώ να κάνω αυτά που θέλω και μου αρέσουν (αν και πάντα ήμουν αυτής τις φιλοσοφίας) τώρα χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί αυθόρμητα τώρα σκέφτομαι ότι εγώ τώρα μπορεί να μην ζούσα. Επίσης δεν προγραμματίζω κάτι γιατί τελικά όλα είναι μια στιγμή, και όλα μπορούν να ανατραπούν φίλοι μου.

Ευχαριστώ που θα διαβάσετε αυτό το βίωμα μου και θα ήθελα να μου πείτε και τη δική σας άποψη.

Πώς θα σου φαινόταν αν μπορούσες να μοιραστείς τις εμπειρίες και τις ιδέες σου με τον υπόλοιπο κόσμο;
Μέσω της στήλης Το δικό σου Βίωμα, έχεις κι εσύ την δυνατότητα να μοιραστείς τις εμπειρίες σου μαζί μας.
Διάβασε εδώ όλες τις αναλυτικές πληροφορίες !

ζωή, ατύχημα

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας