Επαναβαθμονόμηση της Ανθρώπινης Συνειδητότητας

0
304

Οκτώβριος, Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος. Λατρεύω αυτούς τους μήνες, γιατί είναι αποκαλυπτικοί για τον βαθμό εξέλιξής μας. Αν κάποιος έχει πραγματικά δουλέψει με το εγώ του, μπορεί μέσα σ’ αυτούς τους μήνες –με ανοιχτή καρδιά και με αλήθεια– να αποκαλύψει στον εαυτό του ποιά είναι η ποιότητα, το χρώμα και η μαεστρία της δικής του ανάληψης.

Επαναβαθμονόμηση, επαναδόμηση και στην δική μας ορολογία η αναγέννηση.  Για να συμβεί λοιπόν η επαναβαθμονόμηση στη νέα ενέργεια, εκείνο που αρχικά και συνειδητά χρειάζεται να γίνει είναι η αυτο-εφεύρεση, ο αυτο-εντοπισμός. Δηλαδή να εντοπίσω πώς λειτουργεί ο εαυτός μου σε κάποιες καταστάσεις, ώστε να έχω ξεκάθαρη τοποθέτηση, να έχω διαύγεια σε τί πράγμα φέρνω εγώ το καινούργιο πρόγραμμα, το νέο πρότυπο ανθρώπινου εγκεφάλου/οργανισμού/δομής στον εαυτό μου, γιατί αυτό το ον είναι ένα νέο πρόγραμμα.

Είμαστε το νέο πρότυπο ανθρώπου διευρυμένης συνειδητότητας, το οποίο γειώνει, βιώνει εδώ αυτό που λέγεται ενθύμηση, αυτό που λέγεται ανάληψη σε κάθε κύτταρο σε αυτό εδώ το τώρα μας. Παράλληλα όμως, όπως ήδη ξέρετε, είμαστε κβαντικά πλάσματα και έτσι στο κβαντικό μας πεδίο βιώνουμε πολλές φορές και εκείνο το οποίο συμβαίνει και επιτρέπουμε να επηρεασθούμε από την διττότητα και την γραμμικότητα.

Τώρα λοιπόν είναι η εποχή που φεύγουμε από το παιχνιδάκι «τού θέλω να μάθω και κάτι άλλο για να ολοκληρωθώ ή για να πάω παρακάτω». Και όπως είπε και ο Αντάμους –και πραγματικά πολλές φορές συμπλέουμε–, δεν υπάρχει κάτι που ακόμα έχουμε να μάθουμε, αλλά υπάρχει κάτι που μας κάνει «κλικ», συνηχεί μέσα μας και θέλουμε να το δοκιμάσουμε. Έτσι αυτή η εποχή, τώρα, δεν είναι η περίοδος που μαθαίνουμε, αλλά είναι η εποχή της αναγέννησης, δηλαδή του νέου προγράμματός μας από την αρχή.

Και όταν έψαξα να βρω τί σημαίνει ο όρος recalibration, θα σας πω κάτι που με εντυπωσίασε. Το κείμενο έλεγε: «Για να έχουμε κάπου recalibration, το οποίο να σημαίνει επαναβαθμονόμηση, θα πρέπει να πρόκειται για όργανο ή συσκευή ή άλλη διάταξη, η οποία βαθμονομείται (φτου κι) απ’ την αρχή –κάθε φορά– και όχι για κάποια στην οποία ελέγχεται και απλά επαναπιστοποιείται η ακρίβειά της (εκτελώντας και τυχόν διορθώσεις ή ρυθμίσεις στον βαθμό που χρειάζεται).» Διαπίστωσα λοιπόν ότι recalibration πράγματι σημαίνει επαναβαθμονόμηση –και ο όρος και η εξήγηση είναι τεχνικοί–, αλλά όταν κοιτάξετε λίγο πιο βαθιά στο νόημα, θα προσέξετε πως συνδέεται άμεσα με την δική μας περίπτωση.

Φτου κι απ’ την αρχή κάθε φορά

Εμείς μιλάμε για την δομή του ανθρώπινου πλάσματος, το οποίο λειτουργούσε μέσα από συγκεκριμένο πρόγραμμα, συγκεκριμένες λειτουργίες, πεποιθήσεις, πρότυπα, κοινωνικά στάτους, μέσα από όλο αυτό το πακέτο της διττότητας και της γραμμικότητας, η οποία τώρα βαθμονομείται. Πώς; Φτου κι απ’ την αρχή κάθε φορά, αλλά χωρίς διορθώσεις, χωρίς ρυθμίσεις. Η δική μας επαναβαθμονόμηση είναι το καινούργιο. Και-νούρ-γιο. Δεν μπορούμε να θυμηθούμε ότι θα ζήσουμε στη νέα Γη, να θυμηθούμε ποιός είναι το ακτινοβόλο ον, προσπαθώντας να φτιάξουμε αυτό που ήμασταν, αυτό που κρατάμε στο DNA μας, αυτό που τα κύτταρά μας ενθυμούνται και έχουν ταυτιστεί με αυτό.

Λοιπόν η επαναβαθμονόμηση για την οποία σας μιλάω αφορά σ’ εκείνο το ον που έχει τα κότσια και το θάρρος να αναγεννήσει και να σκάψει πολύ βαθιά μέσα του, χωρίς να φοβάται και μετά πραγματικά να χτίσει την δική του πορεία, τον δικό του παράδεισο. Όχι απλά ρυθμίζοντας ή φτιάχνοντας ή φέρνοντας λιγουλάκι ευτυχία, λιγουλάκι καλή βιολογία, λιγουλάκι κάτι άλλο. Εννοείται και αυτός είναι δρόμος. Και σαφώς και υπάρχουν καρδιές οι οποίες συντονίζονται μ’ αυτόν και δεν υπάρχει κρίση, δεν υπάρχει κατάκριση, δεν υπάρχει τίποτα.

Νέο πρότυπο ανθρώπου

Εδώ όμως μιλάμε γι’ αυτό που λέγεται νέο πρότυπο ανθρώπου, ανθρώπου με νέα αντίληψη, με μακροσυνειδητότητα, με νέο ενεργειακό πρόγραμμα, το οποίο ήδη υπάρχει. Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί το ταξίδι μας εδώ δεν είναι από το τώρα στο μέλλον, αλλά από το μέλλον στο παρελθόν. Είμαστε οι ταξιδιώτες του χρόνου και γυρίσαμε για να δούμε πώς, με ποιό τρόπο, με ποιά βήματα, με ποιές εμπειρίες, με ποιές συγχρονικότητες, με ποιά θαύματα γειώσαμε αυτή την πορεία της ανάληψης.

Άρα λοιπόν αυτό το νέο πρότυπο εκείνου του διευρυμένου όντος ήδη υπάρχει, αγαπημένοι μου. Αυτό είναι το μαγικό, ότι ήδη είμαστε σ’ αυτή την διάσταση όπου βιώνουμε, βλέπουμε την νέα Γη, μιλάμε με τις νεράιδες, μιλάμε με τα δέντρα, μυρίζουμε τον ήχο, ακούμε την οποιαδήποτε διευρυμένη αίσθηση και έχουμε όραση 360 μοίρες. Οπότε απ’ την ματιά αυτού του ενεργειακού προγράμματος αυτό που αναδύεται βήμα-βήμα, γιατί μαζί το χτίζουμε, αυτό που αναγεννιέται τώρα είναι το νέο ανθρώπινο σύστημα νέας δομής, όπου δεν αλλάζουμε ή αναβαθμίζουμε κανένα εξάρτημα.

Αναγέννηση σε όλα τα πεδία

Ας πούμε π.χ. ότι φροντίζουμε μόνο το σώμα μας, ασχολούμαστε μόνο με την βιολογία μας ή ότι νιώθουμε την παρότρυνση να αλλάξουμε την δουλειά μας και αφού έχουμε πάει στην άλλη δουλειά, πιστεύουμε πως κάπως έχουν βολευτεί τα πράγματα και νιώθουμε καλύτερα ή ότι ασχολούμαστε, κάνουμε διαλογισμό το πρωί. Εγώ όμως μιλάω για αναγέννηση σε όλα τα πεδία. Και για να γίνει σε όλα τα πεδία, χρειάζεται να καταλάβουμε ότι εκείνο που έρχεται από μέσα μας είναι η αντίληψή μας για την ζωή. Δεν υιοθετούμε καινούργιες σκέψεις, υιοθετούμε καινούργια εσωτερική πεποίθηση, η οποία επηρεάζει όλα τα πεδία.

Είναι ένας μηχανισμός και με το που τον βάζετε στην πρίζα, αλλάζει όλη σας την κατάσταση. Όπως π.χ. συμβαίνει με την μουσική. Βάζουμε να ακούσουμε μουσική και με το που την ακούμε και μας αρέσει πάρα πολύ, αμέσως μας φτιάχνει η διάθεση, αρχίζουμε και κινούμαστε, η βιολογία μας χορεύει, τα κύτταρά μου χαίρονται, η διάθεσή μας, η ερωτική μας διάθεση, η ομορφιά μας, η αγάπη, όλα τα πεδία μεταμορφώνονται. Μιλάω λοιπόν για έναν τέτοιο μηχανισμό, τον οποίο χρειάζεται να καλλιεργήσουμε.

Και την διαδικασία αυτή που λέγεται επαναβαθμονόμηση, την πέρασα κι εγώ και γι’ αυτό έχω αυτή την όμορφη εσωτερική αίσθηση να σας την μεταδώσω, να σας την περάσω, γιατί μέσα απ’ αυτήν πραγματικά κατάλαβα το πώς μπορείς καμιά φορά να εγκλωβιστείς και να πεις: «Εντάξει, εμένα δεν με πειράζει τίποτα πια απ’ όλα αυτά». Κι όμως αυτό είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση.

Ακόμα και μέχρι την τελευταία μετάβαση της ανάληψης αγαπημένοι μου, ακόμα και αν έχουμε αναληφθεί σε ποσοστό 85-90%, εφόσον βρισκόμαστε στην βιολογία μας, θα υπάρχουν στιγμές επίδρασης από το εγώ και την προσωπικότητά μας, παρόλο που αυτή μικραίνει σε πολύ σημαντικό βαθμό μέσα σ’ αυτή την πορεία μας. Θυμάστε το έργο με τον Μπραντ Πητ, που μεγαλώνοντας άρχιζε η επιστροφή του και τελικά έγινε μικρός; Αυτό φανταστείτε το, παρομοιάστε το με το εγώ, με την ανθρώπινη πτυχή μας, με την παλιά της προσέγγιση. Και για να μην παρεξηγηθώ, θέλω να ξέρετε ότι δεν εννοώ πως εξαλείφουμε εντελώς την ανθρώπινη πτυχή μας. Ίσα – ίσα την αναγεννούμε με έναν καινούργιο τρόπο.

Η επαναβαθμονόμηση είναι πράγματι πανεύκολη διαδικασία

Λοιπόν η επαναβαθμονόμηση είναι πράγματι πανεύκολη διαδικασία. Γιατί; Γιατί γίνεται μέσα στην νέα εποχή και η νέα εποχή τί προστάζει; Πράξη, ενέργεια στη δράση. Και ξεκινάμε με την κατανόηση. Κατανόηση ότι ναι μεν συμβαίνει να με τσαντίζει κάτι, αλλά όμως όλα είναι καλά μ’ εμένα. Ξέρω ότι αυτό το πράγμα βγαίνει στην επιφάνεια για να μπορέσω να το μετουσιώσω, να απαλλαγώ, για να γίνει η εσωτερική δουλειά. Αποδέχομαι, ναι, γιατί υπάρχουν πολλοί που λένε: «Όχι εγώ δεν βιώνω τέτοιες καταστάσεις». Σοβαρά; Εντάξει, είναι το δικό σου κομμάτι και πάρα πολύ ωραία μπορείς να το ζήσεις έτσι.

Ο καθένας με τον δικό του τρόπο

Όμως μου συμβαίνει και όταν μου συμβαίνει και το αντιλαμβάνομαι με αυτή την οπτική, εκεί βιώνω την επαναβαθμονόμηση, εκεί γίνεται χώρος μέσα μου. Και θέλω να σας πω ότι όλοι μας αυτή την εποχή –όσοι είστε εδώ και όσοι το ακούτε– βιώνουμε την δική μας βαθμονόμηση, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Απλά πείτε: «Ναι, βιώνω αυτή την κατάσταση και είναι οκ» και δηλώστε εσωτερικά με κάθε σας κύτταρο: «Εγώ επιλέγω να το βιώσω με χάρη, καταλληλότητα είναι προσωπική μου επιλογή και αφήνομαι να το ζήσω χωρίς επιβολή και έλεγχο».

Και αυτό που θα πούμε μαζί τώρα είναι η πρόθεση, πρόθεση σε αυτή την κατάσταση. Με ποιά πρόθεση το βιώνω. Κλείστε τα μάτια και πάρτε μια ανάσα. Πείτε:

«Ναι, αποδέχομαι, επιτρέπω στην επαναβαθμονόμηση, σ’ αυτό που λέγεται αναγέννηση να βιώνεται στο πεδίο μου. Ό,τι κι αν νιώθεις ιερό μου σώμα θα περάσει, το ξέρουμε. Είμαι μέρος της θεϊκής διάνοιας και βρίσκομαι εδώ σ’ αυτό τον πλανήτη, αυτό είναι το σπίτι μου. Βρίσκομαι πάντα στην σωστή στιγμή, στον σωστό και κατάλληλο τόπο. Κύτταρά μου σας μιλώ και σας αγαπώ.»

Νιώστε τα, δείτε κάθε κύτταρο, κάντε μια βόλτα στα εσωτερικά σας όργανα. Αγκαλιάστε, αγγίξτε το σώμα σας, νιώστε το. Και πείτε: «Σας αγαπώ και επιτρέπω και επιλέγω αυτή την διαδικασία. Και αν κάτι δεν συνάδει με το νέο μου πεδίο που σχηματίζεται και αναγεννιέται, ας περάσει, ας αφήσει την κυτταρική μου δομή».

Είναι όλα μέσα μας, αγαπημένοι μου, είναι όλα μέσα μας και γι’ αυτό μιλούσα και για την απογραφή. Και αρχίζουμε τώρα αυτούς τους μήνες –τον Οκτώβριο, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο– ουσιαστικά να καταλαβαίνουμε σε ποιό επίπεδο έχουμε φθάσει και ποιά είναι η ποιότητα της μαεστρίας μας. Ειδικά ο Δεκέμβριος είναι μία ιερή διαδικασία. Είναι η διαδικασία όπου κατανοούμε τους σκελετούς που κρύβουμε ακόμα μέσα στα ντουλάπια μας και είναι πολύ καλά καταχωνιασμένοι εντός μας, αλλά όμως χρειάζεται να βγουν, να τους δούμε. Κι εάν δεν εστιαστούμε να τους δούμε, μας βγαίνουν μετά.

Έτσι λοιπόν αυτά τα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια κατά την διάρκεια των ενδιάμεσων σταδίων. Και το ενδιάμεσο στάδιο της αφύπνισης στην ενθύμηση είναι αυτή η αλχημεία, ο σεισμός που συμβαίνει σε όλο μας το πεδίο, γιατί επιτρέψαμε σε κάτι καινούργιο να εισρεύσει και εκεί αυτό δρα καταλυτικά. Θα σας πω τώρα ένα αστείο παράδειγμα, που μου έρχεται. Όταν θέλει κάποιος να απαλλαγεί από τις ψείρες, βάζει ένα ειδικό φάρμακο και οι ψείρες πέφτουν, βγαίνουν στην επιφάνεια. Σαν τις ψείρες λοιπόν βγαίνουν όλα στην επιφάνεια. Και ναι αυτά τα χαρακτηριστικά υπάρχουν και ναι επιδρούν πάνω στη ζωή του ανθρώπου και ναι αυτά τα στοιχεία, αυτές οι ψειρούλες, κατευθύνουν την ζωή μας.

Και να σας πω και κάτι ακόμα; Όλα τα χαρακτηριστικά της παλιάς ενέργειας δεν μπορούν να σας επηρεάσουν χωρίς να έχετε δώσει την άδειά σας, χωρίς να το έχετε επιτρέψει, αλλά εσείς κι εμείς πολλές φορές την έχουμε δώσει. Ο άνθρωπος με την άδειά του, με την απουσία γνώσης, ο ίδιος επιτρέπει σε όλες της περιορισμένης δόνησης ενέργειες να επηρεάζουν το τώρα του. Γιατί; Γιατί δεν έχουμε κάνει αυτή την απογραφή.

Ο αγαπημένος μας φόβος

Και αυτόν με τον οποίο δουλεύουμε πρώτα σ’ αυτή την εσωτερική απογραφή είναι ο αγαπημένος μας φόβος. Φόβος είναι μία λέξη, που από μόνη της δεν μπορεί να περιγράψει όλα όσα είναι. Και ο φόβος υπάρχει στις ζωές όλων μας και όπως ξέρετε αυτό που κάνει είναι να μας τρέπει σε φυγή, να το βάζουμε στα πόδια όταν κάτι δεν μας αρέσει. Και επίσης είναι συνήθως εκείνος ο παράγοντας που μας εμποδίζει από το να πάμε σ’ ένα καινούργιο μοτίβο, σ’ ένα καινούργιο μονοπάτι, σ’ έναν καινούργιο τρόπο.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Αυτό που θα πω είναι ότι πολλές φορές ο φόβος της μη επιτυχίας μάς κάνει να τρενάρουμε, ενώ αυτός ο νέος τρόπος, αυτή η καινούργια εμπειρία θα είναι αυτό που θα μας έφερνε πιο κοντά στην αλήθεια μας. Επίσης ο φόβος μέσα απ’ αυτή την διαδικασία μάς μπλοκάρει στο να πάρουμε αποφάσεις και να κάνουμε πράξεις, που μας εξασφαλίζουν την ευημερία.

Κάποια στιγμή κάποιος σας είπε: «Ξέρεις κάτι; Μ’ αρέσει η δουλειά σου. Θα ήθελα πάρα πολύ να την παρουσιάσουμε μαζί». Και μπαίνει τότε ο νους και λέει: «Και πώς θα το κάνουμε; Και πώς θα έρθω; Μα θα έρθει ο κόσμος; Και πώς θα γίνει; Εγώ αυτό δεν το έχω ξανακάνει». Πλησιάζετε το πνευματικό σας μονοπάτι μέσα από την γραμμικότητα και εκεί είναι ο φόβος που μπλοκάρει.

Και πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε και λέμε: «Όχι εγώ απλά είμαι συνειδητός και ξέρω ποιά είναι η πορεία μου». Μπλοκάρετε τον εαυτό σας στο να πάρετε εκείνη την ευθύνη πάνω σας και να πείτε: «Αυτό είναι για μένα και εφόσον επενδύω σ’ εμένα, ξέρω ότι αυτό θα μου δώσει εκείνο που χρειάζομαι για να ανοίξω τα φτερά μου. Και για να ανοίξω τα φτερά μου σημαίνει ότι θα ανοίξω και το κανάλι της ενθύμησής μου, γιατί εγώ είμαι η ευημερία».

Η αναβολή κρύβει πίσω της έναν φόβο

Και μια πάρα πολύ σοβαρή στάση ζωής που έχουμε, η οποία σαφώς και υποδηλώνει φόβο, είναι ότι συνεχώς αναβάλλουμε, αναβάλλουμε, αναβάλλουμε, αναβάλλουμε πάρα πολύ σημαντικές ενέργειες, οι οποίες πολλές φορές αγαπημένοι μου μπορεί να είναι και πολύ απλές. Η αναβολή κρύβει πίσω της έναν φόβο και ειδικά στο μονοπάτι της ενθύμησης.

Και εφόσον θα μπείτε σ’ αυτή την διαδικασία –είστε σ’ αυτή την διαδικασία, αλλά τώρα θα είστε ακόμα πιο συνειδητοί–, εκείνοι οι φόβοι θα βγαίνουν και θα βγουν και άλλοι στην επιφάνεια. Απλά να θυμάστε ότι εμείς αυτό που περιγράψαμε πριν είναι αυτό που κάναμε μέχρι τώρα, ή εκείνοι που θυμάστε και καμιά φορά το ξεχνάτε, θυμηθείτε ότι αυτοί οι φόβοι δεν είναι δικοί σας. Γιατί; Γιατί τώρα είστε καινούργιοι, γιατί επιλέγετε αυτή την στιγμή να πείτε: «Εγώ λειτουργώ μέσα από την μακρο-αντίληψη.

Εγώ λειτουργώ μέσα από τον καινούργιο μου εαυτό και αυτό απλά είναι μια διαδικασία επαναβαθμονόμησης. Και εγώ επιτρέπω». Και αυτό με το που το κάνετε, παίρνετε αυτό τον φόβο αγκαλιά και πάτε μαζί σ’ εκείνο το ραντεβού και δεν αναβάλλετε άλλο τις ενέργειες και δεν μπλοκάρετε τις αποφάσεις. Και ξέρετε επίσης πως, όπως δημιουργήσατε κάτι, μπορείτε και να το αποδημιουργήσετε. Μπορείτε να γράψετε εκ νέου το σενάριο σχετικά με αυτούς τους φόβους.

Αν υπάρχει έστω και μία συχνότητα οποιουδήποτε φόβου, αυτό είναι το πρότυπο του παλιού πρότυπου ανθρώπου. Αν ας πούμε έχετε φόβο για τα παιδιά σας, για την φτώχια, για τον θάνατο, για μία ας πούμε απόλυση. Αυτό δεν παύει να είναι φόβος και γι’ αυτούς τους φόβους μιλάω. Ένα ακτινοβόλο ον όμως της νέας Γης, της νέας εποχής, έχει φωτίσει αυτά τα μέρη, φωτίζει αυτά τα μέρη, τα δουλεύει και τα καλλιεργεί.

Λοιπόν αγαπημένοι και αγαπημένες αυτά ήθελα να σας μεταδώσω σήμερα.

Με αγάπη και σεβασμό απέναντι στην Ενσάρκωση Σας,
Βικτώρια Καρυπίδου

Πηγή: ANAGENIS

Newsletter εγγραφή

 

Βικτώρια Καρυπίδου

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας