Μα τι θαυμάσια προσωπικότητα!
“Μπορείς να το κάνεις εάν πιστέψεις ότι μπορείς!”

 

Τι θα πει ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ προσωπικότητα;
Η απάντηση είναι προφανής: μία προσωπικότητα που ελκύει.
Όμως, τι κάνει μία προσωπικότητα να ελκύει;

Ας το εξετά­σουμε. Η προσωπικότητά σου είναι το σύνολο των χαρακτη­ριστικών και ιδιοτήτων που σε ξεχωρίζουν από τους άλλους. Τα ρούχα που φοράς, οι ρυτίδες στο πρόσωπο, η χροιά της φωνής σου, οι σκέψεις που κάνεις, ο χαρακτήρας που έχεις αναπτύξει από αυτές τις σκέψεις, όλα αυτά αποτελούν μέρη  της προσωπικότητάς σου.

Το εάν αυτή η προσωπικότητα είναι ελκυστική ή όχι, είναι άλλο θέμα.

Μακράν το σημαντικότερο μέρος της προσωπικότητάς σου είναι ο χαρακτήρας σου -και συνεπώς το μέρος που δεν είναι ορατό. Το στυλ των ρούχων σου και η καταλληλότητά τους αναμφίβολα αποτελούν ένα πολύ σημαντικό μέρος της προσωπικότητάς σου, γιατί αληθεύει πως ο κόσμος σχηματίζει την πρώτη εντύπωση κρίνοντας από την εξωτερική εμφάνιση. Ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο κάνεις χειραψία σχηματίζει ένα σημαντικό μέρος της προσωπικότητάς σου και αυτό  παίζει μεγάλο ρόλο στο να ελκύσει ή να απωθήσει εκείνους με   τους οποίους κάνεις χειραψία.

Αυτή η τέχνη μπορεί να καλλιεργηθεί.

Η έκφραση των ματιών σου επίσης αποτελεί σημαντικό μέρος της προσωπικότητάς σου, γιατί υπάρχουν άνθρωποι και είναι πολύ περισσότεροι απ’ όσο φαντάζεται κανείς, που μπο­ρούν να κοιτάξουν την καρδιά σου μέσα απ’ τα μάτια σου και να δουν τι είναι γραμμένο εκεί, μέχρι τις πιο μυστικές σου σκέψεις.

Η σωματική ζωτικότητα -που μερικές φορές ονομάζεται προσωπικός μαγνητισμός- συνιστά και αυτή ένα σημαντικό μέρος της προσωπικότητάς σου.

Ας συναρμολογήσουμε τώρα αυτά τα εξωτερικά γνωρίσμα­τα της προσωπικότητας με τέτοιον τρόπο, ώστε αυτή να ελκύει  και να μην απωθεί.

Υπάρχει ένας τρόπος να εκφράσεις τη σύνθεση της προσω­πικότητάς σου, ώστε πάντα να ελκύει, ακόμα και αν είσαι τόσο κακομούτσουνος πού η θέση σου είναι στο τσίρκο, και αυτό είναι με το να:

Ενδιαφέρεσαι ειλικρινά και εγκάρδια για το «παιχνίδι» του συνανθρώπου σου στη ζωή.

Ας εξηγήσω τι ακριβώς εννοώ αναφέροντας ένα περιστατι­κό που έλαβε χώρα πριν από μερικά χρόνια και από το οποίο διδάχθηκα ένα μάθημα για την αριστεία στις πωλήσεις.

Μια μέρα, μια ηλικιωμένη κυρία ήρθε στο γραφείο μου και άφησε την κάρτα της λέγοντας ότι έπρεπε να με δει ιδιαιτέρως. Οι γραμματείς μού δεν κατάφεραν να την κάνουν να αποκαλύψει τον σκοπό της επίσκεψής της, συνεπώς συμπέρανα ότι θα ήταν καμιά φουκαριάρα ψυχή πού ήθελε να μου πουλήσει κανένα βι­βλίο και σκεπτόμενος τη μάνα μου, αποφάσισα να πάω στην αί­θουσα υποδοχής και να αγοράσω το βιβλίο, ή ό,τι άλλο πούλαγε.

Διάβασε προσεκτικά την κάθε λεπτομέρεια και στοχάσου την, επειδή και εσύ μπορείς να διδαχθείς ένα μάθημα στις πωλήσεις από το περιστατικό.

Ενώ βάδιζα στον διάδρομο από το γραφείο μου, η ηλικιωμένη κυρία, που έστεκε λίγο έξω από τη σκάλα που οδηγούσε στην κύρια αίθουσα υποδοχής, άρχισε να χαμογελάει.

Έχω δει πολλούς ανθρώπους να χαμογελούν, αλλά ουδέποτε είχα δει έναν πού να χαμογελά τόσο γλυκά, όπως αυτή η κυρία. Ήταν ένα από εκείνα τα μεταδοτικά χαμόγελα και επειδή έπιασα το πνεύμα του, άρχισα και εγώ να χαμογελάω.

Όταν έφτασα στη σκάλα, η γυναίκα έτεινε το χέρι της για χειραψία.

Έχω κανόνα να μην γίνομαι πολύ φιλικός με την πρώτη γνωριμία, όταν ένα άτομο έρχεται στο γραφείο μου, επειδή μετά είναι πολύ δύσκολο να πω «όχι», εάν ο επισκέπτης ζητήσει να κάνω κάτι που δεν θέλω.

Ωστόσο, αυτή η γλυκιά κυριούλα έμοιαζε τόσο αθώα και ανώδυνη, που έτεινα το χέρι και εκείνη άρχισε να το σφίγγει. Τότε ανακάλυψα πως, όχι μόνο είχε ελκυστικό χαμόγελο, αλλά και μαγνητική χειραψία. Έπιασε σφιχτά το χέρι μου, αλλά όχι πολύ σφιχτά, και ο τρόπος που το έκανε τηλεγράφησε τη σκέ­ψη στον νου μου ότι ήταν εκείνη που μου έκανε την τιμή. Με έκανε να νιώσω ότι ήταν πραγματικά και ειλικρινά χαρούμενη που μου έσφιγγε το χέρι, και πιστεύω πως ήταν. Πιστεύω πως αυτή η χειραψία ήταν κυριολεκτικά εγκάρδια.

Έχω κάνει χειραψία με πολλές χιλιάδες ανθρώπους στη διάρ­κεια της καριέρας μου, αλλά δεν θυμάμαι να έχω κάνει με κάποιον που να κατανοούσε τόσο καλά αυτή την τέχνη όσο η κυριούλα. Τη στιγμή που μου άγγιξε το χέρι, ένιωθα τον εαυτό μού να «γλι­στρά» και ήξερα πως ό,τι και αν ήταν αυτό για το οποίο είχε έρθει, θα το κατάφερνε και ότι θα τη βοηθούσα όσο μπορούσα.

Με άλλα λόγια, αυτό το διαπεραστικό χαμόγελο και αυτή η θερμή χειραψία με είχαν αφοπλίσει και με είχαν καταστήσει «πρόθυμο θύμα». Με ένα μόνο «πλήγμα», η κυριούλα με είχε απαλλάξει από το ψεύτικο καβούκι μέσα στο οποίο τρυπώνω όταν έρχονται πωλητές προσπαθώντας να μου πουλήσούν ή προσπαθούσουν να μου πουλήσουν κάτι πού δεν θέλω. Επα­νερχόμενοι σε μια έκφραση που συναντάται αρκετά συχνά σε προηγούμενα μαθήματα της μεθόδου, αυτή η ευγενική επι­σκέπτρια είχε «ουδετεροποιήσει» τον νου μου και με είχε κάνει να την ακούσω.


Ανάγνωση: Βάσια Μώραλη Επιμέλεια: Γιώργος Ανδρέου – Energy4Life – Creativiness due Networking CDN ®. (https://www.energy4life.online).

Πηγή: Μπορείς να αποκτήσεις ό,τι επιθυμήσεις πάνω στη Γη

Α, μα εδώ είναι το σημείο που σκοντάφτουν οι περισσό­τεροι πωλητές και τρώνε τα μούτρα τους, τρόπος τον λέγειν, γιατί είναι τόσο μάταιο να προσπαθήσεις να πουλήσεις κάτι σε κάποιον πριν τον κάνεις πρώτα να θέλει να σε ακούσει, όσο και να προστάζεις τη Γη να σταματήσει να γυρνά.

Πρόσεξε καλά πώς η κυριούλα χρησιμοποίησε χαμόγελο και χειραψία, σαν τα εργαλεία με τα οποία άνοιξε το παράθυ­ρο που οδηγούσε στην καρδιά μου. Όμως, δεν ανέφερα ακόμη  το σημαντικότερο μέρος της συναλλαγής.

Αργά και αποφασιστικά, σαν να είχε όλο τον χρόνο διαθέ­σιμο (που είχε, απ’ όσο καταλάβαινα εκείνη τη στιγμή), η κυ­ριούλα άρχισε να αποκρυσταλλώνει το πρώτο βήμα της νίκης  της σε πραγματικότητα λέγοντας:

«Ήρθα να σας πω απλώς (και εδώ μεσολάβησε κάτι πού μου φάνηκε σαν ατελείωτη παύση) ότι θεωρώ πως κάνετε την πλέ­ον αξιοθαύμαστη εργασία που κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος στον κόσμο σήμερα».

Κάθε λέξη της τονιζόταν από ένα απαλό, εάν όχι  και σφιχτό, σφίξιμο τον χεριού, ενώ η ίδια με κοιτούσε κατάματα και μέσα στην καρδιά μου, ενώ μιλούσε.

Όταν συνήλθα (γιατί αργότερα έγινε κλασικό αστείο στους βοηθούς μου ότι είχα μείνει στήλη άλατος), τράβηξα αμέσως τον μικρό, μυστικό σύρτη που αμπάρωνε την πύλη και είπα:

«Ελάτε μέσα, αγαπητή μου κυρία, ελάτε στο γραφείο μου». Και με μια υπόκλιση που θα έκανε ιππότης τον παλιού καιρού, την έμπασα μέσα να «κάτσει λιγάκι».

Όταν μπήκε, την έβαλα στη μεγάλη πολυθρόνα τον γραφείου μου, ενώ εγώ έκατσα στη μικρή, σκληρή καρέκλα πού, υπό κανονικές συνθήκες, χρησιμοποιώ για να αποθαρρύνω όσους δεν θέλω να μου φάνε πολύ χρόνο.

Επί τρία τέταρτα της ώρας συμμετείχα σε μία από τις λαμπρότερες και γοητευτικότερες συζητήσεις πού είχα συμμετάσχει ποτέ, και η επισκέπτριά μου μιλούσε διαρκώς. Από την αρχή είχε πάρει την πρωτοβουλία και είχε ηγηθεί και μέχρι το τέλος αυτών των τριών τετάρτων της ώρας δεν της αμφισβήτησα το δικαίωμα αυτό.

Επαναλαμβάνω, εάν δεν το κατάλαβες καλά, ότι ήμουν πρόθυμος ακροατής!

Και τώρα έρχεται το μέρος της ιστορίας πού θα με έκανε να κοκκινίσω από ντροπή, εάν δεν μας χώριζαν οι σελίδες τον βιβλίου. Αλλά πρέπει να συγκεντρώσω όλο το κουράγιο μου για να αφηγηθώ τα γεγονότα, επειδή το περιστατικό θα χάσει το νόημά του, εάν δεν το κάνω.

Όπως είπα, η επισκέπτριά μου με σαγήνεψε με μια υπέροχη και θελκτική συζήτηση επί τρία τέταρτα της ώρας. Γιατί υποθέτεις ότι μιλούσε συνεχώς όλη αυτή την ώρα;

Όχι! Λάθος κάνεις!

Δεν προσπαθούσε να μου πουλήσει βιβλίο, ούτε χρησιμοποίησε καν την προσωπική αντωνυμία «εγώ».

Ωστόσο, όχι μόνο προσπαθούσε, αλλά και στην πραγματικότητα μου πουλούσε κάτι και αυτό το κάτι ήταν ο εαυτός μου.

Μόλις έκατσε στη μεγάλη, αφράτη πολυθρόνα ξετύλιξε ένα πακέτο, το οποίο είχα παρεξηγήσει για βιβλίο που είχε έρθει να μου πουλήσει. Και σίγουρα υπήρχε βιβλίο στο πακέτο, στην πραγματικότητα κάμποσα, γιατί είχε το αρχείο ενός ολόκληρου χρόνου του περιοδικού που ήμουν αρχισυντάκτης Φυλλομέτρησε τα περιοδικά και διάβασε αποσπάσματα που είχε υπογραμμίσει εδώ και εκεί, διαβεβαιώνοντας με στο μεταξύ ότι πάντα πίστευε στη φιλοσοφία αυτών των κειμένων.

Κατόπιν, ενώ ήμουν πλήρως υπνωτισμένος και πολύ δεκτικός, η επισκέπτριά μου γύρισε με τακτ την κουβέντα σε ένα θέμα που, υποψιάζομαι, είχε υπόψη να συζητήσει μαζί μου πολύ προτού παρουσιαστεί στο γραφείο μου. Όμως -και αυτό είναι ένα άλλο θέμα στο οποίο πολλοί πωλητές σκαλώνουν- εάν είχε αναστρέψει τη ροή της συζήτησης και είχε ξεκινήσει εκεί που τελείωσε, το πιθανότερο είναι πως δεν θα είχε καν την ευκαιρία να κάτσει στην αφράτη πολυθρόνα.

Στη διάρκεια των τελευταίων τριών λεπτών της επίσκεψης, μου εξήγησε επιδέξια τα οφέλη των χρεογράφων που μου πουλούσε.

Δεν μου ζήτησε να αγοράσω, αλλά ο τρόπος που μου είπε τα οφέλη των τίτλων (συν ο τρόπος που μου είχε τόσο εντυπωσιακά πει τα οφέλη τον δικού μου «παιχνιδιού»), άσκησε πάνω μου την ψυχολογική επίδραση να με κάνει να θέλω να αγοράσω. Και έτσι, παρότι δεν αγόρασα χρεόγραφα από αυτήν, έκανε πώληση, επειδή πήρα το τηλέφωνό της και τη σύστησα σε κάποιον, στον οποίο αργότερα πούλησε πάνω από πέντε φορές το ποσό που είχε πρόθεση να πουλήσει σε μένα.

Εάν ξαναρχόταν να με δει ή ερχόταν κάποια άλλη ή ένας άνδρας που είχε το τακτ και την προσωπικότητα της κυριούλας, πάλι θα καθόμουν και θα άκουγα επί τρία τέταρτα της ώρας.

Είμαστε όλοι άνθρωποι. Όλοι είμαστε λίγο-πολύ ματαιόδοξοι!

Όλοι μοιάζουμε από αυτή την άποψη -θα ακούσουμε με έντονο ενδιαφέρον όποιον έχει το τακτ να μας μιλήσει για αυτό που είναι πιο κοντά στην καρδιά μας. Και μετά, για να το ανταποδώσούμε, θα ακούσουμε και εμείς με ενδιαφέρον, όταν τελικά ο ομιλητής γυρίσει την κουβέντα στο θέμα πού είναι κοντύτερα στη δική τον καρδιά. Και στο τέλος, όχι μόνο Θα προσυπογράψουμε τις απόψεις τον, αλλά θα πούμε κιόλας: «Μα τι θαυμάσια προσωπικότητα!»

Απόσπασμα από το βιβλίο: “Ο νόμος της Επιτυχίας”, του Ναπολέων Χιλ, των εκδόσεων Τhe Law of Success Publishing.

 

Newsletter εγγραφή

 

Γιώργος Ανδρέου

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας