Η καθημερινότητα, ο τρόπος που ζούμε, οι σχέσεις μας, η δουλειά μας και γενικά όλα όσα ονειρευόμασταν για τη ζωή μας, τα οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκαν, ούτε κατέληξαν όπως εμείς θα θέλαμε, είναι λόγοι αρκετοί για να μας κάνουν να πιστέψουμε πως έχει έρθει το τέλος του κόσμου.

 

Συνεχώς γκρινιάζουμε, μιζεριάζουμε και γεμίζουμε το μυαλό μας με αρνητικές σκέψεις. Δυστυχώς αυτό γίνεται συνήθεια και τρόπος ζωής. Μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε μόνο αρνητικά και απαισιόδοξα και δε βλέπουμε τίποτα καλό στην κάθε μέρα. Μας φαίνονται όλα μάταια στον κόσμο που ζούμε.

Αυτό βεβαίως, ώσπου έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας που σείεται η γη κάτω απ’ τα πόδια μας. Όλα γύρω μας καταρρέουν. Τίποτα δεν είναι όπως το ξέραμε. Συνειδητοποιούμε πως η φράση «Προβλήματα είναι μόνο τα υγείας, όλα τα υπόλοιπα είναι απλοί προβληματισμοί» ισχύει και με το παραπάνω. Δυστυχώς,  έχουμε μάθει να θεωρούμε κάποια πράγματα τόσο δεδομένα που η ευγνωμοσύνη είναι άγνωστη λέξη για το λεξιλόγιο μας.

Οι δύσκολες καταστάσεις στη ζωή δημιουργούν αυτό το δυσάρεστο συναίσθημα ανασφάλειας. Άραγε, βλέπουμε ποτέ την πραγματικότητα από άλλη οπτική γωνία ή μένουμε κολλημένοι στο μαύρο πέπλο των σκέψεων μας; Χρειάζεται να καταλάβουμε πως μπορούμε να επωφεληθούμε ακόμα και από μια φαινομενικά ζόρικη κατάσταση, αρκεί να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας.

Τα προβλήματα και οι δύσκολες καταστάσεις είναι εμπειρίες, που μας βοηθάνε να εξελισσόμαστε.

Στις δυσκολίες που η καθημερινότητα μας βάζει, έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε από τα λάθη μας, να «τεστάρουμε» τα όρια της ψυχραιμίας μας, τη δυναμικότητά μας και γενικά να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Γινόμαστε πιο ευέλικτοι, προσαρμοζόμαστε καλύτερα στα νέα δεδομένα και όλα αυτά μας βοηθάνε να αναπτυσσόμαστε. Σημασία δεν έχει ποιο είναι το πρόβλημα, λένε, αλλά πως εμείς το αντιμετωπίζουμε. Αν με ρωτάτε, συμφωνώ απόλυτα.

Η ματιά μας και ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε καταστάσεις μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους άλλους ανθρώπους. Αν επιλέξουμε να δούμε τη ζωή και όλες τις πτυχές της πιο αισιόδοξα και να της χαμογελάσουμε, πιστεύω πως όλες εκείνες οι καταστάσεις που μας πνίγουν, μας προβληματίζουν και μας στεναχωρούν, στο τέλος θα μας βελτιώνουν και θα λειτουργήσουν υπέρ μας.

Κάποιο γεγονός που μας στεναχωρεί και μας ρίχνει ψυχολογικά, φαντάζει στα μάτια μας το μεγαλύτερο και το πιο σημαντικό πρόβλημα στον κόσμο. Πρέπει όμως να σκεφτόμαστε πως κάποια στιγμή θα λυθεί. Λένε, πως ότι δεν θα μας απασχολήσει στα επόμενα τρία χρόνια, δεν αξίζει να του δίνουμε σημασία και να στεναχωριόμαστε γι’ αυτό.

Στις δύσκολες καταστάσεις μαθαίνουμε να προσπαθούμε περισσότερο, να ρισκάρουμε, να δημιουργούμε από το τίποτα και να χαμογελάμε αληθινά. Κυρίως, μαθαίνουμε να ζούμε ξανά, και σωστά. θα προσθέσω εγώ. Αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικές αξίες της ζωής, πως το κάθε λεπτό είναι πολύτιμο και δεν αξίζει να το χαραμίζουμε με μιζέριες.

Όταν όλα περάσουν, θα είμαστε όλοι κερδισμένοι και θα συνειδητοποιήσουμε πως η μάχη που χρειάστηκε να δώσουμε άξιζε να δοθεί.

Όλοι οι άνθρωποι σε κάποια στιγμή της ζωής τους περνάνε δύσκολες στιγμές. Σημασία έχει, όμως, τότε να αντιληφθούμε όλες εκείνες τις μικρές αξίες της ζωής μας, οι οποίες μας κρατάνε ζωντανούς και φωτίζουν την ψυχή μας με ελπίδα, χαρά, αγάπη και αισιοδοξία.

Είναι ευκαιρία να εξελίξουμε τη ζωή μας και να δημιουργήσουμε μια ακόμα πιο όμορφη εκδοχή μας.

Είναι πολύ εύκολο να μιζεριάζουμε από το πρωί ως το βράδυ. Η ζωή καθημερινά μας δίνει λόγους για να μην είμαστε καλά. Εμείς όμως μπορούμε να βρούμε εκείνον τον έναν και μοναδικό λόγο για να είμαστε, έτσι δεν είναι; Αξίζει τον κόπο, γιατί η ζωή είναι όμορφη.

Όταν όλα αυτά θα είναι ένα μακρινό ταξίδι, να είσαι βέβαιος πως θα σου έχει διδάξει πράγματα και πως θα βλέπεις τη ζωή με άλλα μάτια.

Θετική σκέψη, λοιπόν, υπομονή, επιμονή και θα περάσει και αυτό!

Άλλωστε ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.

 

Newsletter εγγραφή

 

Εύη Στεργίου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας