Η αναχώρηση της Dadi Janki, πνευματικής διευθύντριας των Μπράμα Κουμάρις, του μεγαλύτερου πνευματικού οργανισμού στον κόσμο που διευθύνεται από γυναίκες, την Παρασκευή στις 27 Μαρτίου 2020.

 

Ινδία – η Dadi Janki Kirpalani, η οποία ηγείτο του Παγκόσμιου Πνευματικού Πανεπιστημίου Μπράμα Κουμάρις, ενός πνευματικού κινήματος με πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, άφησε το σώμα της την Παρασκευή στο Mt. Abu της Ινδίας, στην ηλικία των 104 χρονών. Η αιτία θανάτου της ήταν καρδιακή προσβολή.

Γεννήθηκε στο Sindh της βόρειας Ινδίας και ήταν ξεκάθαρο από μικρή ηλικία ότι είχε κάλεσμα σε μια πνευματική ζωή. Αυτό ήταν αδύνατο στην Ινδία, όπου πνευματικοί ηγέτες είναι αποκλειστικά άντρες. Όπως συνέβαινε στα περισσότερα κορίτσια στην Ινδία εκείνη την εποχή, έλαβε μόνο τρία έτη επίσημης εκπαίδευσης.

Κατόπιν αιτήματός της, ο πατέρας της την πήγε σε προσκυνήματα σε όλη την Ινδία, όταν ήταν ακόμα μικρό κορίτσι, συστήνοντάς τη σε πολλούς σοφούς και αγίους. Αν και είδε εντυπωσιακές παρουσιάσεις λατρευτικών πρακτικών και ιδιαίτερων φυσικών δυνάμεων, τίποτα από αυτά δεν την ικανοποίησε.

Στην ηλικία των 19, ενώ έκανε περίπατο με τον πατέρα της στη γενέτειρα της το Hyderabad, Sindh, μια επαρχία στη βόρεια Ινδία, η οποία έγινε μέρος του Πακιστάν μετά τη διχοτόμηση του 1947, συνάντησαν τον Dada Lekraj, έναν αξιοσέβαστο κοσμηματοπώλη στο Sindh, τον οποίο ήξερε από την παιδική της ηλικία.

Αργότερα περιέγραψε αυτή τη συνάντηση ως μια στιγμή που άλλαξε τη ζωή της. Είπε πως καθώς εκείνος πλησίαζε, η εικόνα του διαλυόταν μέσα σε ένα πεδίο φωτός και ένιωσε να μεταφέρεται πέρα από τον φυσικό κόσμο, σε μια άχρονη διάσταση και να κατακλύζεται από αγνή αγάπη. Σίγουρη, ότι κατά κάποιο τρόπο εκείνος συνδεόταν με τη αλήθεια που έψαχνε, ζήτησε να πάει στις πνευματικές συγκεντρώσεις ή satsangs, που είχε αρχίσει να κάνει στο σπίτι του.

Όμως, η Ινδική παράδοση απαιτούσε οι νέες γυναίκες να παντρεύονται αυτόν που επέλεγαν οι γονείς τους και αυτή ήταν και η δική της μοίρα. Όταν παντρεύτηκε, ο σύζυγός της αρνήθηκε το αίτημά της, φυλακίζοντάς τη στο σπίτι και χτυπώντας τη περιστασιακά.

Στο τέλος ο πατέρας της Janki κατάλαβε ότι είχε κάνει ένα τρομερό λάθος, να την παντρέψει και τη βοήθησε να διαφύγει στο Karachi, όπου είχε μετακινηθεί η μικρή κοινωνία που δημιουργήθηκε γύρω από τον Lekraj το 1939. Αυτή η κοινότητα τελικά έγινε γνωστή ως το Παγκόσμιο Πνευματικό Πανεπιστήμιο των Μπράμα Κουμάρις και η πνευματική γνώση για την ψυχή, τον Θεό και τον χρόνο, αποτέλεσαν το επίκεντρό της για τα υπόλοιπα 80 χρόνια της ζωής της.

Φωτογραφία του/της αρθρογράφου
Dadi Janki speaking at the Parliament of the World’s Religions, Barcelona, Spain, 2004

Μετά τη διχοτόμηση του 1947 στην Ινδία, η ομάδα μετακινήθηκε από το Karachi στο Mt Abu, Rajasthan. Κατόπιν, ζητήθηκε από τη Janki, τώρα ονομαζόμενη Dadi, που σημαίνει μεγαλύτερη αδερφή στα Χίντι, να πάει στο Λονδίνο και να αρχίσει υπηρεσία στις «ξένες χώρες», όπως τις αποκαλούσαν.

Με έναν μικροσκοπικό σάκο Air India  και δύο λευκά saris και ξέροντας μόνο λίγες λέξεις στα Αγγλικά, μετακόμισε σε ένα μικρό διαμέρισμα σε μια φτωχή περιοχή της πόλης. Μια πόρτα έγινε το πρόχειρο κρεβάτι της. Σύντομα συνάντησε μερικούς νεαρούς δυτικούς, που επρόκειτο να γίνουν υποστηρικτές του έργου του κινήματος έξω από την Ινδία. Επίσης, από τις πρώτες μέρες, συνοδευόταν από την αδερφή Jayanti, κόρη του Murli και της Rajani Kirpalani, ένα ζευγάρι από το Sindh, που ήδη ζούσε στο Λονδίνο.

Οι διδασκαλίες σιγά-σιγά εξαπλώθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και κατόπιν σε όλο τον κόσμο και σήμερα το Πνευματικό Πανεπιστήμιο εκπροσωπείται σε περίπου 130 χώρες.

Dadi Janki speaking at the United Nations Conference, Habitat II, Istanbul, Turkey, 1996

Εκείνοι που μελέτησαν με την Dadi Janki κατά τη διάρκεια των χρόνων που το κίνημα είχε τεράστια επέκταση, θυμούνται την αδιάκοπη ορμή της, την αγνή δύναμη θέλησης, που τους έκανε να  ακολουθήσουν το παράδειγμα της στη πνευματική μελέτη, την ενθύμηση του Θεού και την υπηρεσία.

Παρόλο που δίδασκε την μη –  προσκόλληση, η Dadi Janki δεν φοβόταν να σχετιστεί πολύ με εκείνους που έβλεπε ως μελλοντικούς βοηθούς στο έργο της καθοδήγησης της ανθρωπότητας σε δύσκολους καιρούς, στο μέλλον. Αυτό ενέπνευσε πολλούς να υπερβούν τους συνηθισμένους περιορισμούς και να ξεκινήσουν το δύσκολο έργο της προσωπικής, κοινωνικής και παγκόσμιας ανανέωσης.

Είχε πραγματική αγάπη για εκείνους που συνάντησε στο εξωτερικό, σχολιάζοντας την τιμιότητα, την ειλικρίνεια και την δεκτικότητά τους. Εκείνοι ανέπτυξαν βαθιά αγάπη για τη σοφία, το θάρρος και τη διαρκή της φιλία που κράτησε το υπόλοιπο της ζωής της.

Ήταν ακούραστη και δεχόταν προσκλήσεις για να μιλήσει από πόλη σε πόλη. Ήταν Φύλακας Σοφίας (Wisdom Keeper) στη Διάσκεψη Κορυφής του Ρίο το 1992 και  μίλησε στα Ηνωμένα Έθνη, όπου το 1983 οι Μπράμα Κουμάρις έγιναν μη κυβερνητικός οργανισμός με γενική συμβουλευτική θέση.

Έδινε τον ίδιο χρόνο και την ίδια αγάπη σε εκείνους που ζούσαν συνηθισμένες ζωές και στους επιστήμονες, τους πρωθυπουργούς και τους διάσημους ανθρώπους που την γνώριζαν. Ο Robin Gibb του δημοφιλούς βρετανικού συγκροτήματος Bee Gees, έγραψε ένα τραγούδι προς τιμήν της, “Mother of Love”, που το τραγούδησε στο Wembley Arena το 2006.

Το 2007, Dadi Prakashmani, η τότε διευθύντρια των Μπράμα Κουμάρις, άφησε το σώμα της, και η Janki κλήθηκε πίσω στην Ινδία για να ηγηθεί της οργάνωσης. Ήταν 91 ετών. Τα επόμενα 13 χρόνια, έκανε τακτικά ομιλίες σε ομάδες 20.000 ή περισσοτέρων ατόμων στο Mt Abu, όπου είναι η έδρα. Έκανε το τελευταίο της διεθνές ταξίδι το 2019 από το Ντουμπάι στο Ναϊρόμπι και στη συνέχεια στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.

Η υγεία της άρχισε να καταρρέει τον Φεβρουάριο. Στο τέλος, το μικρό της σώμα, εύθραυστο από την παιδική της ηλικία, μεταφέρθηκε στο Global Hospital, στο Mt Abu, όπου τελείωσε η ζωή και η υπηρεσία της, εξαιτίας αναπνευστικών δυσκολιών και καρδιακής προσβολής.

Σε κανονικές συνθήκες, δεκάδες χιλιάδες προσκλήσεις θα στέλνονταν σε Μπράμα Κουμάρις, φίλους και υποστηρικτές να έρθουν στην Ινδία, για τον τελευταίο αποχαιρετισμό. Όμως, με το κλείσιμο των συνόρων και την απαγόρευση των πτήσεων, εξαιτίας του ιού covid 19, η ζωή της γιορτάστηκε σε μια μικρή τελετή μέσα στο άσραμ, στο οποίο είχε έρθει το 1950. Ένα απλό τέλος, για εκείνη που είχε αφιερώσει τη ζωή της στην απλότητα και την αλήθεια.

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας