Όταν η φύση εκπλήσσει, γοητεύει, χαροποιεί…

 

Αν αναρωτιέστε γιατί βομβαρδιζόμαστε από εικόνες κουταβιών ή μικρών γατιών αλλά όχι πουλιών μόλις έχουν σκάσει από τα αυγό τους, ευθύνεται το γεγονός ότι ενώ τα πρώτα γεννιούνται σαν ζωγραφιά τα δεύτερα περνούν τη φάση της άσχημης… εφηβείας από τη γέννηση τους! Δεν είναι τυχαία άλλωστε η έκφραση το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος.

Την εκπληκτική αυτή μεταμόρφωση καταγράφουν οι παρακάτω φωτογραφίες:

Κόκκινος καρδινάλιος

Το πουλί αυτό προέρχεται από χώρες της Νότιας Αμερικής όπως η Βραζιλία, η Ουρουγουάη, η Βολιβία, η Αργεντινή και η Παραγουάη. Είναι μικρόσωμο, καθώς το μέγεθος του δεν ξεπερνά τα 18 εκατοστά, ενώ το βάρος του αγγίζει τα 30 – 35 γραμμάρια.

Ανήκει στα μονομορφικά είδη πουλιών και είναι αξιοπρόσεχτο ότι κελαηδούν τόσο τα αρσενικά όσο και τα θηλυκά. Μάλιστα είναι τόσο διάσημο στις ΗΠΑ που αποτελεί το πουλί σύμβολο για 7 πολιτείες της: το Ιλινόις, την Ιντιάνα, το Κεντάκι, τη Βόρεια Καρολίνα, το Οχάιο, τη Βιρτζίνια και τη Δυτική Βιρτζίνια.

Παγώνι

Το παγώνι  κατάγεται από τα δάση της Νότιας Ινδίας και στην Ευρώπη ήρθε από την αρχαιότητα. Παρουσιάζει έντονο φυλετικό διμορφισμό, καθώς το αρσενικό έχει διαφορετική εμφάνιση από το θηλυκό.

Το αρσενικό έχει μήκος 1,25 μ. χωρίς την ουρά του, η οποία του διπλασιάζει το μήκος. Το χρώμα του είναι πράσινο ή μπλε στο στήθος, την κοιλιά και το κεφάλι, έχει κοντές φτερούγες που του επιτρέπουν περιορισμένη πτήση και ένα λοφίο στην κορυφή του κεφαλιού. Έχει πολύ εντυπωσιακή ουρά με μακριά πηδαλιώδη φτερά με πράσινα, μπλε, μαύρα και πορτοκαλί οφθαλμοειδή στίγματα, που την ανοίγει σε σχήμα βεντάλιας.

Αντίθετα το θηλυκό δεν έχει αυτή την εντυπωσιακή όψη, δεν διαθέτει μακριά ουρά και το χρώμα του είναι καστανόγκριζο με σκούρες λωρίδες.

Φρατέρκουλα του Ατλαντικού

Η Φρατέρκουλα του Ατλαντικού είναι το κοινότερο από τα τέσσερα είδη φρατέρκουλας που απαντώνται στους ωκεανούς του κόσμου και που, λόγω της εμφάνισής τους, έχουν πάρει το χαρακτηριστικό προσωνύμιο παπαγάλοι της θάλασσας ή θαλασσοψιττακοί. Είναι ένα πτηνό με «στρουμπουλό» και στιβαρό παρουσιαστικό, που χαρακτηρίζεται από παχύ λαιμό και κοντές πτέρυγες και ουρά.

Γενικά, δεν εμφανίζεται ιδιαίτερος φυλετικός διμορφισμός, με το αρσενικό να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το θηλυκό, αλλά με παρόμοιο χρωματισμό στο πτέρωμα. Πρόκειται για μονογαμικά πουλιά, αποτέλεσμα της επιστροφής τους στο ίδιο μέρος και όχι της πίστης στους συντρόφους τους. Δηλαδή, τα μέλη ενός ζευγαριού επανασυναντώνται στο ίδιο σημείο και -λογικά- επαναζευγαρώνουν!

Τυτώ

Στην ιρλανδική και σκωτσέζικη μυθολογία η λέξη «banshee» αναφέρεται σε ένα θηλυκό πνεύμα, του οποίου ο σπαρακτικός θρήνος και οι κραυγές προειδοποιούν για έναν επικείμενο θάνατο σε ένα σπίτι. Συνήθως περιγράφεται ως άσχημο και δυσάρεστο στην όψη πνεύμα, το οποίο είναι «ντυμένο» στα λευκά ή γκρι. Το θηλυκό αυτό πνεύμα δεν ευθύνεται για τους θανάτους, αντίθετα λειτουργεί ως «κακός οιωνός» και προάγγελος του θανάτου.

Ο Matt Simon γράφει στο Wired ότι ένας τρόπος για να «αποδείξει» κανείς την ύπαρξη του πνεύματος αυτού είναι να ακολουθήσει τα εξής βήματα: «τοποθετήστε έναν ποντικό σε ένα κλουβί στο προαύλιό σας. Όταν ακούσετε τις κραυγές του “banshee” και το θόρυβο από το κελί, ανάψτε τα φώτα. Αυτό που θα αντικρίσετε θα είναι ένα από τα πιο μεγαλοπρεπή πλάσματα της Φύσης: μια κουκουβάγια (τυτώ)». Η τυτώ δεν είναι κουκουβάγια με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά αποτελεί ένα ιδιαίτερο γλαυκόμορφο πτηνό, που ανήκει στην ομάδα με τη γενική -και εν πολλοίς τεχνητή- ονομασία πεπλόγλαυκες.

Γκρίζος εστεμμένος γερανός

Ο εστεμμένος γερανός είναι ένα εντυπωσιακό είδος γερανού που ζει στην υποσαχάρια Αφρική. Εξαπλώνεται στις ξηρές σαβάνες, παρ’όλο που φωλιάζει σε πιο υγρές περιοχές. Ο εστεμμένος γερανός περιγράφηκε από τον Έντουαρντ Τάρνερ Μπεννέτ το 1834 με την σημερινή του ονομασία.

Το ύψος του φτάνει το 1 μέτρο, το βάρος τα 3,5 κιλά και το άνοιγμα φτερών τα 2 μέτρα. Έχει γκρίζο φτέρωμα με λευκές φτερούγες, που κάνουν αντίθεση με τα κατάμαυρα ερετικά. Κύριο χαρακτηριστικό του είδους αποτελεί η χρυσή “κορώνα” από φτερά στο κεφάλι του, που είναι πάντα σηκωμένη. Εντύπωση επίσης προκαλούν τα φωτεινά χρώματα του κεφαλιού.

Τόκο τουκάν

Το Τόκο Τουκάν (Toco Toucan) είναι το μεγαλύτερο και ίσως πιο αναγνωρίσιμο από την οικογένεια αυτών των εντυπωσιακών πουλιών με το ασπρόμαυρο τρίχωμα και το τεράστιο κίτρινο ράμφος.

Το μέγεθος αυτού του πουλιού φτάνει τα 63 εκατοστά και το ράμφος του ξεπερνά τα 30! Πολύ μακριά είναι ακόμα και η γλώσσα του, η οποία είναι γύρω στα 15 εκατοστά!

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το μεγάλο ράμφος των Toucan είναι ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό σύστημα θερμορρύθμισης, αν και το μέγεθός του μπορεί να είναι ακόμα πλεονεκτικό με άλλους τρόπους.

Όρνιθα

Η όρνιθα ή κοινώς κότα, ο πετεινός ή κόκκορας, και το κοτόπουλο είναι εξημερωμένο πτηνό. Είναι ένα από τα πιο κοινά και διαδεδομένα οικόσιτα ζώα, αφού εκτρέφεται από τους ανθρώπους ως βασική πηγή τροφίμων, για το κρέας τους και τα αυγά του.

Η κότα πιστεύεται ότι εξημερώθηκε στην Ινδία, ενώ πρόσφατα ανακαλύφτηκαν στοιχεία ότι η εξημέρωσή της είχε ήδη ξεκινήσει στο Βιετνάμ πριν από 10.000 χρόνια. Από την Ινδία το εξημερωμένο πτηνό διαδόθηκε στην Περσία, τη Λυδία, μετά στη δυτική Μικρά Ασία και γύρω στον 9-8 αιώνα π.Χ. και στην Ελλάδα.

Η κότα ήταν γνωστή στην Αίγυπτο από την 18η Δυναστεία, ως το «το πουλί που γεννάει ένα αυγό κάθε μέρα».

Κοκατού του Γκόφιν

Τα Κοκατού του Γκόφιν έχουν τη φήμη ότι είναι πολύ κοινωνικά και στοργικά. Είναι παιχνιδιάρικα, περιπετειώδη πουλιά που απαιτούν μεγάλη αλληλεπίδραση και προσοχή από τους ιδιοκτήτες τους.

Τα Κοκατού του Γκόφιν είναι μια καλή επιλογή για τους λάτρεις των πουλιών που έχουν αρκετό χρόνο να περάσουν με τα νέα τους κατοικίδια ζώα . Είναι ένα από τα μικρότερα κοκατού, αλλά είναι αρκετά διασκεδαστικό και αγάπη. Αυτά τα ενεργά πουλιά απαιτούν μεγάλη προσοχή και αλληλεπίδραση.

Πετρίτης

O πετρίτης είναι είδος γνήσιου  γερακιού, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Falco peregrinus, και περιλαμβάνει 18 υποείδη.

Στην Ελλάδα απαντά κυρίως, το υποείδος F. p. brookei Sharpe, 1873  αλλά υπάρχει ανάμιξη των μονίμων πληθυσμών του με μεταναστευτικά άτομα που έρχονται από τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες για να ξεχειμωνιάσουν εδώ, τα οποία ανήκουν στο υποείδος F. p. peregrinus.

Ο πετρίτης, θεωρείται από τους ερευνητές, ο ταχύτερος ιπτάμενος, αρτίγονος οργανισμός στην υφήλιο -στις κάθετες εφορμήσεις- αλλά, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον γατόπαρδο στο έδαφος, οι ταχύτητες που τού αποδίδει η λαϊκή «φαντασία» δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Κοινός σπίνος

Ο Φρυγίλλος ο άγαμος, ο κοινός σπίνος, γνωστός και με τα ονόματα σπιγγάρι και τσόνης· περιλαμβάνει πολλά γένη και είδη που απαντούν σχεδόν σε όλο τον κόσμο, εκτός από την Αυστραλία.

Είναι ένα μικρόσωμο πουλί και μοιάζει με το σπουργίτι. Το ράμφος του είναι κοντό, ισχυρό και χοντρό στη βάση του. Η διαμόρφωση αυτή του επιτρέπει να σπάζει τα σκληρά περιβλήματα των σπόρων που αποτελούν την τροφή του.

Λέγεται ότι με το επίμονο κελάηδημά του ο σπίνος μας προειδοποιεί για τον ερχομό του χιονιού. Θεωρείται, χρήσιμο πουλί επειδή τρώει διάφορα έντομα από τα οποία κινδυνεύουν οι καλλιέργειες. Το τραγούδι του διαφέρει από περιοχή σε περιοχή και μπορεί να ακουστεί από το Φεβρουάριο έως το Σεπτέμβριο.

Διαβάστε ακόμη: Η ενηλικίωση στη… φύση | Μέρος 2ο

Πηγή: boredpanda.com

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας