Όταν η φύση εκπλήσσει, γοητεύει, χαροποιεί…

 

Αν αναρωτιέστε γιατί βομβαρδιζόμαστε από εικόνες κουταβιών ή μικρών γατιών αλλά όχι πουλιών μόλις έχουν σκάσει από τα αυγό τους, ευθύνεται το γεγονός ότι ενώ τα πρώτα γεννιούνται σαν ζωγραφιά τα δεύτερα περνούν τη φάση της άσχημης… εφηβείας από τη γέννηση τους! Δεν είναι τυχαία άλλωστε η έκφραση το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος.

Διαβάστε ακόμη: Η ενηλικίωση στη… φύση | Μέρος 1ο

Την εκπληκτική αυτή μεταμόρφωση καταγράφουν οι παρακάτω φωτογραφίες:

Περιστέρι που αιμορραγεί στην… καρδιά

Το «περιστέρι που αιμορραγεί στην καρδιά» (Gallicolumba luzonica), όπως είναι γνωστό, είναι ενδημικό στο νησί Luzon των Φιλιππίνων. Πήρε το ασυνήθιστο όνομα του από την παράδοξη εμφάνιση του, καθώς στο κέντρο του στήθους του φέρει κόκκινο τρίχωμα που μοιάζει με τραύμα στην καρδιά!

Η κοκκινωπή απόχρωση εκτείνεται κάτω από την κοιλιά δίνοντας την ψευδαίσθηση του αίματος που τρέχει ασταμάτητα από την «πληγή». Στα αρσενικά ο χρωματισμός αυτός είναι πιο έντονος, ενώ στα θηλυκά πιο αχνός.

Κατά τα άλλα τα συγκεκριμένα περιστέρια μοιάζουν με τα «κλασικά» είδη. Στη θέα τους όμως όπως είναι φυσικό προκαλούν τα βλέμματα, καθώς όσοι δεν γνωρίζουν νομίζουν πως είναι τραυματισμένα…

Λευκοχελίδονο

Το Λευκοχελίδονο είναι στρουθιόμορφο μεταναστευτικό πτηνό της οικογενείας των Χελιδονιδών, ένα από τα χελιδόνια που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Delichon urbicum και περιλαμβάνει 3 υποείδη.

Το λευκοχελίδονο ως πλήρως μεταναστευτικό πτηνό ουδέποτε βρίσκεται σε κάποια περιοχή του φάσματος κατανομής του όλο το έτος, αλλά μόνο το καλοκαίρι (αναπαράγεται) ή μόνο τον χειμώνα (διαχειμάζει). Η Ευρώπη και η Ασία αποτελούν, σχεδόν εξ ολοκλήρου, καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής, εκτός από κάποιες περιοχές στη Ν. Ασία, όπου διαχειμάζουν οι πληθυσμοί που αναπαράγονται βορειότερα.

Επίσης, κάποιοι αναπαραγόμενοι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί, δεν μεταναστεύουν μέχρι την Αφρική, αλλά τούς αρκεί να διαχειμάσουν σε κάποια νότια μεσογειακή χώρα, μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα.

Κολιμπρί

Το κολιμπρί ή χάμινγκμπερντ (Hummingbird), είναι ένα πολύ όμορφο πουλί με φτερά ουράνιο τόξο, το οποίο αποτελεί καμάρι και μονοπώλιο της Αμερικής, καθώς δεν βρίσκεται σε καμία άλλη ήπειρο. Ζει από τη νότια Αλάσκα μέχρι τη Γη του Πυρός και υπάρχουν περίπου 340 αναγνωρισμένα είδη του.

Το μικρότερο από αυτά τα πουλιά μπορεί να ζυγίζει λιγότερο από 2 γραμμάρια. Το μεγαλύτερο, το γιγαντιαίο κολιμπρί, που βρίσκεται στο Περού και τη Χιλή, φτάνει τα 20 γραμμάρια. Το σώμα του είναι γύρω στα 2,5 εκατοστά και άλλη τόση είναι η ουρά του. Τα περισσότερα κολιμπρί έχουν μήκους, περίπου, 5 εκατοστά.

Η ταχύτητα τους, η ικανότητα να στέκονται στον αέρα ή ακόμα να τρέχουν με την… όπισθεν, είναι μόνο μερικά από τα χαρακτηριστικά τους που εντυπωσιάζουν.

Πιλοειδής δρυοκολάπτης

Οι Δρυοκολάπτες είναι πολύχρωμα και όμορφα πουλιά, γνωστά για το ράμφισμα στο ξύλο των δέντρων με τα μυτερά τους ράμφη. Υπάρχουν περίπου 200 διαφορετικά είδη δρυοκολάπτη σε όλο τον κόσμο.

Μπορούν να ζήσουν σε κάθε μέρος του κόσμου εκτός από την Αυστραλία, τη Νέα Γουινέα, τη Νέα Ζηλανδία, τη Μαδαγασκάρη και τις ακραίες πολικές περιοχές. Η μέση διάρκεια ζωής τους είναι από 4 μέχρι 12 ετών σε φυσικό περιβάλλον, ανάλογα με το είδος.

Οι Δρυοκολάπτες έχουν οργανωμένα σχέδια για να τρυπούν «ρυθμικά» τα δέντρα που επιλέγουν και μια μακρά κολλώδη γλώσσα έως και 10 εκατοστών για την εξαγωγή τροφίμων όπως τα έντομα και οι κάμπιες.

Χρυσός φασιανός

Ο χρυσός φασιανός ή «κινεζικός» φασιανός ζει στα δάση των ορεινών περιοχών της δυτικής Κίνας. Το ενήλικο αρσενικό φτάνει τα 90-105εκατ. στο μήκος και η ουρά του φτάνει τα δύο τρίτα του συνολικού του μήκους.

Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πτηνό με το χρυσό λοφίο, το πορτοκαλί λαιμό και τα λαμπερά χρώματα στην πλάτη και την ουρά του.

Γκάνετ 

Τα τακάπου ή αυστραλιανά γκάνετ ανήκουν στην οικογένεια των σουλιδών και είναι αποδημητικά πτηνά τα οποία συγκεντρώνονται στη δυτική ακτή της Νέας Ζηλανδίας, το Μιουριγουάι, κάθε Σεπτέμβριο για να αναπαραχθούν.

Πρόκειται για όμορφα πουλιά, τα οποία είναι ως επί το πλείστον λευκά, με μαύρo χρώμα στα τεράστια φτερά και στην ουρά τους. Το κεφάλι είναι κίτρινο, ενώ έχουν μαύρα και μπλε μάτια. Ο βιότοπος αναπαραγωγής τους βρίσκεται κυρίως στα νησιά και στις ακτές της Νέας Ζηλανδίας (εκεί ζει το 87% του ενήλικου πληθυσμού), της Βικτώριας και της Τασμανίας.

Συνήθως φωλιάζουν σε μεγάλες αποικίες με πάνω από 10.000 ζευγάρια. Μόλις αναπαραχθούν φροντίζουν να μεγαλώσουν τα νεογνά και όταν αυτά γίνουν τεσσάρων μηνών ξεκινούν το ταξίδι της μετανάστευσης, ενώ οι ενήλικες μένουν πίσω στις αποικίες.

Στρουθοκάμηλος

Η στρουθοκάμηλος είναι μεγάλο πτηνό, που ανήκει στην οικογένεια Στρουθιονίδες και στην τάξη Στρουθιόμορφα των δρομέων.

Υπάγεται στην ομάδα των ατροπιδοφόρων πουλιών, τα οποία στερούνται τρόπιδας στο στέρνο τους και δεν μπορούν να πετάξουν. Πρόκειται για το μεγαλύτερο πουλί που ζει σήμερα στον πλανήτη μας. Ζει σε αγέλες και τρέφεται με σπόρους, φρούτα και έντομα. Εξαιτίας του κυνηγιού της για το φτέρωμά της, παρατηρείται μείωση του πληθυσμού της τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στην Αφρική και στην Αραβική Χερσόνησο.

Τα φτερά του πουλιού χρησιμοποιούνται για διακοσμητικούς σκοπούς, ενώ το κρέας και τα αυγά της τρώγονται.

Παρίδες

Οικογένεια στρουθιόμορφων πτηνών. Περιλαμβάνει μικρόσωμα ωδικά πουλιά, τα οποία συναντώνται σε όλο τον κόσμο, εκτός από την Αυστραλία και τη Νότια Αμερική. Τυπικός αντιπρόσωπος της οικογένειας είναι το γένος Parus, τα μέλη του οποίου είναι γενικά γνωστά με την κοινή ονομασία παπαδίτσες.

Συναντώνται σε δάση, κήπους, οπωρώνες και άλλες καλλιεργημένες εκτάσεις, όπου τρέφονται κυρίως με έντομα, καρπούς ή σπέρματα. Είναι ιδιαίτερα ευκίνητα και ζωηρά πουλιά και συχνά αναζητούν την τροφή τους στα δέντρα πηδώντας από κλαδί σε κλαδί και εκτελώντας ακροβασίες.

Οι Παρίδες είναι κοινωνικά πουλιά. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο τα ζευγάρια εγκαταλείπουν το σμήνος και φωλιάζουν σε κοιλότητες δέντρων, τοίχων κλπ., όπου αποθέτουν 12-14 αβγά.

Κύκνος

Οι κύκνοι είναι μεγαλόσωμα υδρόβια πτηνά της οικογένειας των Νησσιδών, στην οποία περιλαμβάνονται οι χήνες και οι πάπιες. Έχουν μακρύ λαιμό, αναλογικά βαρύ σώμα, μεγάλα πόδια, ενώ πετούν με αργά χτυπήματα των φτερών και τον λαιμό εκτεταμένο.

Μεταναστεύουν πετώντας σε διαγώνιο σχηματισμό ή σε σχηματισμό V, πετώντας σε μεγάλο ύψος. Κανένα άλλο υδρόβιο πουλί δεν φτάνει την ταχύτητα με την οποία κινείται είτε στο νερό είτε σtον αέρα. Τρέφονται με υδρόβια φυτά τσαλαβουτώντας επιφανειακά στα ρηχά νερά, και όχι με κατάδυση.

Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, οι κύκνοι παράγουν μια ποικιλία φωνών. Είναι κοινωνικοί, εκτός από την περίοδο τής αναπαραγωγής. Οι κύκνοι ζευγαρώνουν με έναν σύντροφο ισόβια. Η ερωτική συμπεριφορά τους περιλαμβάνει αμοιβαίο βύθισμα του ράμφους ή στάσεις με τα κεφάλια τους ενωμένα.

Κοράκι

Το κοράκι, ή κόρακας ή κλόκαρος είναι σαρκοφάγο ξηροβατικό πτηνό της τάξης στρουθιόμορφα, μεγέθους όρνιθας (μήκος 56-69 εκατοστά) γεγονός που το κατατάσσει ως ένα από τα μεγαλύτερα μέλη της τάξης και φτάνει σε βάρος το ενάμισι κιλό.

Έχει χαρακτηριστικό μαύρο πτέρωμα, με κόκκινες και γαλάζιες ανταύγειες, μαύρο ράμφος κωνοειδές και μαύρα πόδια, εξ ου και η έκφραση «μαύρος σαν το κοράκι». Κατασκευάζει τη φωλιά του σε κορυφές δένδρων, βουνών, σε απόκρημνα βράχια και σε απόκεντρους ψηλούς πύργους. Από εκεί κατεβαίνει στην πεδιάδα για τροφή. Γενικά είναι παμφάγο και αδηφάγο πτηνό.

Ο κόρακας ζει πάντα κατά ζεύγη και μένει πιστός στη σύντροφό του μέχρι θανάτου. Στην αρχαιότητα οι αρχαίοι Έλληνες έτρεφαν ιδιαίτερη αγάπη στο πτηνό αυτό που το είχαν αφιερώσει στο θεό Απόλλωνα.

Διαβάστε ακόμη: Η ενηλικίωση στη… φύση | Μέρος 1ο

Πηγή: boredpanda.com

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας