Βιώνουμε μία περίοδο, όπου όλοι μας κληθήκαμε ξαφνικά, να αντιμετωπίσουμε μία πρωτόγνωρη εμπειρία και να προσαρμοστούμε σε αυτή.

 

ως σύνολο, υποχρεούμαστε να ακολουθούμε τις οδηγίες που μας δίνονται, ενώ ο καθένας μας, σε ατομικό επίπεδο, καλείται να ανακαλύψει τους δικούς του τρόπους, με τους οποίους μπορεί να διαχειριστεί την υπάρχουσα κατάσταση. Μέσα από τη κρίση που βιώνουμε, ο καθένας από εμάς έρχεται αντιμέτωπος με ύψιστα υπαρξιακά θέματα, όπως η ασθένεια και ο θάνατος. Η εποχή, μας ζητά επιτακτικές απαντήσεις. Είμαστε έρμαια; ανυπεράσπιστοι απέναντι τους;

Όπως είναι απόλυτα φυσικό, νιώθουμε ευάλωτοι, ανησυχούμε για εμάς και τους αγαπημένους μας. Μέσα στην αγωνία και την ένταση των συνθηκών, είναι αναμενόμενο, να βγουν στην επιφάνεια προσωπικές δυσκολίες, που ενδεχομένως μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα δεν υπήρχε ο χώρος και ο χρόνος να εμφανιστούν ή απλά συνηθίζαμε να τις προσπερνάμε.

Θα πράξουμε με τον ίδιο τρόπο, αποφεύγοντας και κουκουλώνοντας ή είναι μία μεγάλη ευκαιρία να τις αντικρίσουμε και να τις αξιοποιήσουμε;

Μας δίνεται ένα μεγάλο δώρο. Η δυνατότητα του να σταματήσουμε τους έντονους ρυθμούς της ζωής μας, να αποκοπούμε από τα εξωτερικά ερεθίσματα και να στραφούμε εντός μας. Nα βιώσουμε τον εαυτό μας, να ξανασυστηθούμε, να τον χαρούμε, να τον γιορτάσουμε. Να τον συγχαρούμε για όλα αυτά που έχει καταφέρει, τις προσπάθειες, τις υπερβάσεις. Να κατανοήσουμε τις δυσκολίες μας, να ακούσουμε αυτό που έχουν να μας πουν και να γίνουμε πιο ανθρώπινοι και στοργικοί με τον εαυτό μας. Να αγκαλιάσουμε τους περιορισμούς μας, ώστε να ελευθερώσουμε όλες εκείνες τις αμέτρητες δυνατότητες μας.

Αλλάζοντας το βλέμμα που κοιτάζουμε τον εαυτό μας, παράλληλα αλλάζει και η ματιά προς το διπλανό μας, καθώς ο τρόπος που σχετιζόμαστε συνδέεται άμεσα, με την αυτοεικόνα μας και το πώς που νιώθουμε για τον εαυτό μας.

Η απάντηση στην ασθένεια και το θάνατο είναι ο τρόπος βίωσης. Πώς επιλέγω να ζω τη ζωή μου; Πώς επιλέγω να σχετίζομαι; Πώς επιλέγω να καταγράψω την αναγκαστική παραμονή στο σπίτι; Ως στέρηση και καταναγκασμό ή ως μία ευκαιρία για προσωπική επανεκκίνηση και επανασύνδεση με τους αγαπημένους μου, ώστε να κάνω μαζί τους όλα εκείνα που επιθυμούσα, αλλά η ροή της καθημερινότητας δεν επέτρεπε; Ποιο είναι το κλίμα μέσα στο σπίτι, το οποίο επιθυμώ να δημιουργήσω για τα παιδιά μου; Ας δείξουμε στους αγαπημένους μας τα συναισθήματα μας, να εκφράσουμε την αγάπη μας και να είμαστε δίπλα τους, ακόμα και όταν εκείνοι, όντας φοβισμένοι-ζορισμένοι εξωτερικεύουν τις προσωπικές τους δυσκολίες.

Αυτή την εποχή, καλούμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο, να ξαναθυμηθούμε την άμεση συσχέτιση-αλληλεξάρτηση μας με το περιβάλλον και τη φύση. Ο άνθρωπος είναι σε σύνδεση με το περιβάλλον και όχι αποκομμένος.

Ζούμε την εποχή της άνοιξης, ας παρατηρήσουμε τη ζωή γύρω μας…Μέσα από την εσωστρέφεια και εσωτερική ενδοσκόπηση έρχεται ένα κάλεσμα για δημιουργικότητα, άνθιση, ανάπτυξη.

Ας ανοίξουμε την καρδιά μας, να ζήσουμε το μήνυμα της Ανάστασης, της αναγέννησης και της βίωσης του προσωπικού θαύματος, που ο καθένας δικαιούται!

 

 

Μαρούσα Πολυκανδριώτη

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

2 Σχόλια

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας