Μπορείς να το κάνεις εάν πιστέψεις ότι μπορείς

Υπάρχουν πολλά αντικείμενα, κίνητρα και άνθρωποι που διεγείρουν την αγάπη.

Υπάρχει εργασία που δεν μας αρέσει, κάποια που μας αρέσει μετρίως και υπό ορισμένες συνθήκες και ίσως υπάρχει δουλειά που πραγματικά να ΑΓΑΠΑΜΕ!

 

Οι μεγάλοι καλλιτέχνες, λόγου χάρη, εν γένει αγαπούν τη δουλειά τους. Από την άλλη, ο μεροκαματιάρης, συνήθως, όχι μόνο αντιπαθεί τη δουλειά του, αλλά ίσως και να τη μισεί.

Η εργασία που κάνει κανείς αποκλειστικά για να κερδίσει το ψωμί του σπανίως είναι αρεστή. Συχνά είναι απεχθής, ή ακόμα και μισητή.

Όταν καταπιάνεται με δουλειά που αγαπά, ο άνθρωπος μπορεί να μοχθεί απίστευτα πολλές ώρες χωρίς να κουραστεί. Η απεχθής ή μισητή δουλειά, φέρνει πολύ γρήγορα την κούραση.

Συνεπώς, η αντοχή εξαρτάται εν πολλοίς από το πόσο σου αρέσει, εάν σου αρέσει, εάν απεχθάνεσαι ή αγαπάς αυτό που  κάνεις.

Ο άνθρωπος είναι αποτελεσματικότερος και πετυχαίνει ταχύτερα και ευκολότερα, όταν καταπιάνεται με δουλειά που αγαπά ή δουλειά που κάνει για λογαριασμό κάποιου που αγαπά.

Όποτε υπεισέρχεται το στοιχείο της αγάπης σε κάποια εργασία, η ποιότητα της δουλειάς βελτιώνεται αμέσως και η παραγωγή αυξάνεται, χωρίς αντίστοιχη αύξηση στην κούραση που προκαλεί η δουλειά.

Όταν κάποιος καταπιάνεται με μια δουλειά που αγαπά, δεν του είναι δύσκολο να βγάλει περισσότερη και καλύτερη δουλειά από αυτή που πληρώνεται, και γι’ αυτό ο καθένας οφείλει στον εαυτό του να βάζει τα δυνατά του για να βρει τη δουλειά που του αρέσει περισσότερο.


Ανάγνωση: Βάσια Μώραλη Επιμέλεια: Γιώργος Ανδρέου – Energy4Life – Creativiness due Networking CDN ®. (https://www.energy4life.online).

Έχω κάθε δικαίωμα να προσφέρω αυτή τη συμβουλή στους μαθητές αυτής της φιλοσοφίας, επειδή την έχω ακολουθήσει ο ίδιος χωρίς να μετανιώσω.

Ήρθε η κατάλληλη στιγμή να αφηγηθώ μια μικρή προσωπική ιστορία, που αφορά τη φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας, για να δείξω ότι η εργασία που γίνεται με πνεύμα αγάπης για την ίδια τη δουλειά, δεν χάνεται και ποτέ δεν θα χαθεί.

Ολόκληρο αυτό το μάθημα είναι αφιερωμένο να αποδείξει ότι πραγματικά αποδίδει να προσφέρεις καλύτερες και περισσότερες υπηρεσίες απ’ όσο σε πληρώνουν να προσφέρεις. Η προσπάθεια θα ήταν μάταιη και άχρηστη, εάν ο συγγραφέας δεν είχε ο ίδιος εξασκήσει αυτόν τον νόμο αρκετό καιρό, ώστε να είναι σε θέση να διαβεβαιώσει πως όντως λειτουργεί.

Για πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα καταπιάνομαι με έναν αγώνα αγάπης, από τον οποίο αναπτύχθηκε αυτή η φιλοσοφία και είμαι απολύτως ειλικρινής, όταν επαναλαμβάνω ό,τι έχω δηλώσει και αλλού στη μέθοδο, ότι δηλαδή ανταμείβομαι πλουσιοπάροχα για τους κόπους μου με την ευχαρίστηση που νιώθω όσο προχωρώ, ακόμα και αν δεν παίρνω τίποτα άλλο. Πριν από πολλά χρόνια, ο μόχθος μου πάνω σε αυτή τη φιλοσοφία κατέστησε αναγκαίο να επιλέξω ανάμεσα σε δύο πράγματα: άμεσα χρηματικά ανταλλάγματα που θα απολάμβανα εάν έδινα στις προσπάθειες μου καθαρά εμπορικό προσανατολισμό, και ανταμοιβή που έρχεται αργότερα, η οποία είναι της συνηθισμένης οικονομικής φύσης, αλλά περιλαμβάνει και άλλες μορφές πληρωμής που αποτιμώνται με τη συσσωρευμένη γνώση που βοηθά κάποιον να απολαύσει ζωηρότερα τον κόσμο γύρω του.

Όποιος καταπιάνεται με δουλειά που αγαπά περισσότερο δεν έχει πάντα την υποστήριξη των στενότερων φίλων και συγγενών για την επιλογή του.

Η καταπολέμηση της αρνητικής υποβολής από φίλους και συγγενείς κατανάλωσε ανησυχητικό ποσοστό της ενέργειάς μου, στη διάρκεια των χρόνων που καταπιανόμουν με ερευνητική δουλειά συλλέγοντας, οργανώνοντας, ταξινομώντας και ελέγχοντας το υλικό στο οποίο βασίστηκε αυτή η μέθοδος.

Αυτές οι προσωπικές αναφορές έγιναν αποκλειστικά για να δείξω στον μαθητή αυτής της φιλοσοφίας ότι σπανίως, εάν ποτέ, μπορεί να ελπίζει ότι θα καταπιαστεί με τη δουλειά που αγαπά περισσότερο, χωρίς να συναντήσει εμπόδια. Εν γένει, τo βασικό εμπόδιο στον δρόμο αυτού που καταπιάνεται με τη δουλειά που αγαπά περισσότερο, είναι ότι μπορεί να μην πρόκειται για δουλειά που φέρνει τη μεγαλύτερη ανταμοιβή στην αρχή.

Ωστόσο, για να αντισταθμιστεί αυτό το μειονέκτημα, όποιος καταπιάνεται με δουλειά που αγαπά, εν γένει ανταμείβεται με δύο πολύ καθοριστικά οφέλη. Κατά πρώτον, βρίσκει συνήθως στη δουλειά αυτή τη μεγαλύτερη από κάθε ανταμοιβή, την ΕΥΤΥΧΙΑ, που είναι ανεκτίμητη και, κατά δεύτερον, η πραγματική χρηματική του ανταμοιβή, εάν σταθμιστεί με μια ζωή προσπάθειας, είναι εν γένει πολύ μεγαλύτερη, επειδή η εργασία που γίνεται με πνεύμα αγάπης είναι συνήθως μεγαλύτερης ποσότητας και καλύτερης ποιότητας από εκείνη που γίνεται αποκλειστικά και μόνο για το χρήμα.

Η πιο στενόχωρη και, χωρίς πρόθεση ασέβειας εκ μέρους μου, η πιο καταστροφική αντίθεση στην επιλογή της εργασίας της ζωής μου, προήλθε από τη γυναίκα μου. Αυτό ίσως εξηγεί γιατί σε πολλά μαθήματα αναφέρθηκα επανειλημμένα ότι η σύζυγος ενός μπορεί να τον «φτιάξει» ή να τον «χαλάσει», αναλόγως πόσο συνεργάζεται και ενθαρρύνει αυτή την επιλεγμένη εργασία.

Η γυναίκα μου θεωρούσε πως έπρεπε να αποδεχθώ μια θέση μισθωτού που θα εξασφάλιζε τακτικό μηνιαίο εισόδημα, επειδή, στις λίγες μισθωτές θέσεις που είχα δουλέψει, είχα δείξει ότι είχα ικανότητα που θα μπορούσε να αποφέρει εισόδημα 6.000 -10.000 δολάρια τον χρόνο χωρίς ιδιαίτερα μεγάλη προσπάθεια εκ μέρους μου.

Από μια άποψη κατανοούσα τη στάση της γυναίκας μου και τη συμμεριζόμουν, επειδή είχαμε μικρά παιδιά που χρειάζονταν ρούχα και έπρεπε να πάνε σχολείο, οπότε ο τακτικός μισθός, παρότι δεν ήταν μεγάλος, έμοιαζε αναγκαίος.

Ωστόσο, παρά το λογικό της επιχείρημα επέλεξα να αγνοήσω τη συμβουλή της. Τότε στράφηκαν εναντίον μου οι συνδυασμένες δυνάμεις της οικογένειας της και της δικής μου, και σύσσωμες με βομβάρδισαν με αυτό που ισοδυναμούσε με εντολή να σταματήσω τις χαζομάρες και να πιάσω δουλειά μισθωτού.

Η μελέτη των άλλων θα ήταν μια χαρά για κάποιον που είχε χρόνο να σπαταλήσει με τέτοιον «μη επικερδή τρόπο» – έλεγαν- αλλά δεν θα ήταν πρέπον για έναν νεαρό νιόπαντρο και οικογενειάρχη.

Όμως, εγώ ήμουν αμετάπειστος! Είχα κάνει την επιλογή μου και ήμουν αποφασισμένος να την υποστηρίξω.

Η αντίθεση δεν υποχώρησε, αλλά βαθμιαία εξαλείφθηκε – όπως ήταν φυσικό. Στο μεταξύ, η επίγνωση ότι η επιλογή μου είχε προκαλέσει πρόσκαιρες δυσκολίες στην οικογένειά μου, σε συνδυασμό με τη σκέψη ότι είχα δυσαρμονικές σχέσεις με τους αγαπητότερους φίλους και συγγενείς, με κούρασε εν γένει.

Ευτυχώς, δεν πίστευαν όλοι οι φίλοι μου ότι είχα κάνει ασύνετη επιλογή!

Υπήρχαν μερικοί φίλοι που, όχι μόνο πίστευαν ότι ακολουθούσα μια πορεία που θα με έφερνε τελικά κοντά στη βουνοκορφή των χρήσιμων επιτευγμάτων, αλλά -εκτός του ότι είχαν εμπιστοσύνη στα πλάνα μου- έβαλαν τα δυνατά τους να με ενθαρρύνουν ώστε να μηνπτοούμαι από αντιπάλους ή την αντίθεση των συγγενών.

Από αυτή την ομάδα πιστών που με ενθάρρυνε τη στιγμή, που το χρειαζόμουν απόλυτα, ίσως ένας πρέπει να λάβει πλήρη εύσημα, και αυτός είναι ο Έντουϊν Μπαρνς, συνέταιρος του Τόμας Α.Έντισον.

Ο Μπαρνς ενδιαφέρθηκε για την επιλογή μου σχεδόν από είκοσι χρόνια και είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω ότι, εάν δεν ήταν η ακλόνητη πίστη του στην ισχύ της φιλοσοφίας του Νόμου της Επιτυχίας, θα υποχωρούσα στην πειθώ των φίλων μου και θα ακολουθούσα τον δρόμο της ήσσονος αντίστασης μέσω της μισθωτής εργασίας.

Έτσι, θα γλίτωνα από κάμποση στενοχώρια και σχεδόν ατέλειωτη γκρίνια, αλλά θα κατέστρεφα τις ελπίδες μιας ζωής και στο τέλος, κατά πάσα πιθανότητα, θα είχα χάσει το καλύτερο και πιο επιθυμητό απ’ όλα τα αγαθά, την ΕΥΤΥΧΙΑ. Γιατί ήμουν τρισευτυχισμένος με τη δουλειά μου, ακόμα και στις περιόδους που η ανταμοιβή που μου έδινε ήταν ένα βουνό χρέη που αδυνατούσα να ξοφλήσω.

Ίσως αυτό να εξηγήσει, μέχρι κάποιον βαθμό, γιατί δόθηκε τόση έμφαση στο θέμα της σκλαβιάς του χρέους.

Θέλω αυτό το μάθημα να το χωνέψεις.

Ο Έντουϊν Μπαρνς όχι μόνο πίστευε στην ισχύ της φιλοσοφίας του Νόμου της Επιτυχίας, αλλά η δική του οικονομική επιτυχία, όπως και η στενή επιχειρηματική συνεργασία του με τον μεγαλύτερο εφευρέτη του κόσμου, είχε αποδείξει ότι είχε δικαίωμα να μιλά υπεύθυνα για τους νόμους μέσω των οποίων μπορεί να έρθει η επιτυχία. Άρχισα την ερευνητική δουλειά πιστεύοντας οτι μπορεί να επιτύχει όποιος διαθέτει σχετική ευφυΐα και την πραγματική επιθυμία να επιτύχει, ακολουθώντας ορισμένους κανόνες (άγνωστους τότε σε μένα). Ήθελα να μάθω ποιοι ήταν αυτοί οι νόμοι και πώς μπορούσαν να εφαρμοστούν.

Ο Μπαρνς ήταν ομοϊδεάτης μου. Επιπλέον, ήταν σε θέση να ξέρει ότι τα εκπληκτικά επιτεύγματα του επιχειρηματικού εταίρου του, του Έντισον, είχαν προκύψει σχεδόν αποκλειστικά από την εφαρμογή κάποιων αρχών, που αργότερα δοκιμάστηκαν και συμπεριλήψθηκαν σε αυτή τη φιλοσοφία. Με βάση τον τρόπο σκέψης του, η συσσώρευση χρημάτων, η ηρεμία του νου και η ευτυχία μπορούν να έρθουν μόνο με την εφαρμογή κάποιων απαραβίαστων νόμων που μπορεί κάποιος να τους κάνει κτήμα του και να τους εφαρμόσει.

Το ίδιο πίστευα και εγώ. Σήμερα αυτή η πίστη μεταμορφώθηκε όχι απλώς σε μια αποδείξιμη, αλλά ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΗ πραγματικότητα, κάτι που ελπίζω ότι θα κατανοήσει κάθε μαθητής της μεθόδου όταν θα την κάνει κτήμα του.

Έχε υπόψη ότι στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων έρευνας όχι μόνο εφάρμοζα τον νόμο που αναλύει το παρόν μάθημα, δηλαδή ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΑ ΠΛΗΡΩΝΕΣΑΙ, αλλά προχωρούσα και άλλο κάνοντας δουλειά που τότε δεν ήλπιζα ότι θα πληρωνόταν ποτέ.

Έτσι, μετά από χρόνια χάους, αντιπαλότητας και αντίθεσης, αυτή η φιλοσοφία ολοκληρώθηκε τελικά και μεταμορφώθηκε σε χειρόγραφα έτοιμα για έκδοση.

Για ένα διάστημα δεν συνέβη τίποτα!

Αναπαυόμουν προτού κάνω ένα βήμα προς την κατεύθυνση να κομίσω τη φιλοσοφία στα χέρια ανθρώπων που είχα λόγο να πιστεύω ότι θα την καλοδέχονταν.

«Ο Θεός κινείται με ανεξιχνίαστο τρόπο για να κάνει τα «Θαύματά Του»

Με κάλεσαν να δώσω μια διάλεξη στο Κάντον του Οχάιο. Η άφιξή μου είχε καλά διαφημιστεί και υπήρχαν λόγοι να αναμένω μεγάλο ακροατήριο. Αντιθέτως, όμως, ταυτόχρονα συγκεντρώσεις που διοργάνωσαν δύο μεγάλες ομάδες επιχειρηματιών, μείωσαν το κοινό μου στον τυχερό αριθμό 13.

Πάντα πίστευα ότι πρέπει κανείς να κάνει το καλύτερο, ανεξάρτητα από το πόσα παίρνει για τις υπηρεσίες του ή πόσους ανθρώπους εξυπηρετεί, ή την τάξη των ανθρώπων που εξυπηρετούνται. Ξεκίνησα την ομιλία σαν η αίθουσα να ήταν υπερπλήρης. Τότε γεννήθηκε μέσα μου ένα αίσθημα πικρίας επειδή ο «τροχός της τύχης» είχε γυρίσει εις βάρος μου, και αν έκανα ποτέ πειστική ομιλία, την έκανα εκείνο το βράδυ.

Ωστόσο, βαθιά στην καρδιά μου, πίστευα ότι είχα αποτύχει!

Μέχρι την επόμενη μέρα δεν ήξερα ότι το προηγούμενο βράδυ είχα γράψει Ιστορία, η οποία προοριζόταν να δώσει στη φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας την πρώτη της πραγματική ώθηση.

Ένας από τους 13 ακροατές μου ήταν ο εκλιπών Ντον Μέλετ, τότε εκδότης της εφημερίδας Canton Daily News.

Όταν τέλειωσα την ομιλία, ξεγλίστρησα από την πίσω πόρτα και γύρισα στο ξενοδοχείο μου, μην θέλοντας να αντιμετωπίσω κανένα από τα «13» θύματά μου βγαίνοντας.

Την επόμενη μέρα με προσκάλεσαν στο γραφείο του Μέλετ.

Επειδή είχε πάρει την πρωτοβουλία να με καλέσει, τον άφησα να μιλήσει σχεδόν μόνο αυτός. Αρχισε λέγοντας:

«Θέλω να μου πεις ολόκληρη την ιστορία της ζωής σου, από την παιδική σου ηλικία μέχρι σήμερα;»

Του απάντησα ότι θα το έκανα, εάν άντεχε να ακούσει μια τόσο μεγάλη αφήγηση. Ο άλλος απάντησε καταφατικά, αλλά, προτού αρχίσω, με προειδοποίησε να μην παραλείψω τη δυσάρεστη πλευρά.

«Αυτό που θέλω από σένα», είπε, «είναι να μου πεις τα στραβά και τα καλά και να μου ανοίξεις την καρδιά σου, όχι μόνο από την ευχάριστη πλευρά της, αλλά από κάθε πλευρά». Επί τρεις ώρες μίλαγα, ενώ ο Μέλετ άκουγε!

Δεν παρέλειψα τίποτα. Του είπα τους αγώνες μου, τα σφάλματά μου, τον πειρασμό να φερθώ ανέντιμα, όταν η παλίρροια της τύχης κινήθηκε σφοδρά εναντίον μου και της νηφάλιας κρίσης που επικράτησε στο τέλος, αλλά μόνο μετά από παρατεταμένη μάχη με τη συνείδησή μου. Του είπα πως είχα συλλάβει την ιδέα να οργανώσω τη φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας, πως είχα βαλθεί να συγκεντρώσω τα στοιχεία που υπεισέρχονταν στη φιλοσοφία, τα τεστ που είχα κάνει και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα την εξάλειψη ορισμένων δεδομένων και τη διατήρηση άλλων.

Όταν τέλειωσα, ο Μέλετ είπε: «Θέλω να σου απευθύνω μια πολύ προσωπική ερώτηση και ελπίζω να μου απαντήσεις με την ίδια ειλικρίνεια που αφηγήθηκες την ιστορία σου. Έχεις μαζέψει χρήματα από τις προσπάθειές σου; Και αν όχι, ξέρεις γιατί;»

«Όχι!», απάντησα. «Τίποτα δεν έχω συγκεντρώσει εκτός από εμπειρία, γνώση και μερικά χρέη, και ο λόγος είναι απλός, παρότι ίσως δεν μοιάζει έγκυρος. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν τόσο απασχολημένος όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώντας να εξαλείψω ένα μέρος της άγνοιάς μου, ώστε να μπορώ να συλλέγω και να οργανώνω τα δεδομένα που υπεισήλθαν στη φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας, που δεν είχα ούτε την ευκαιρία ούτε την όρεξη να στρέψω τις προσπάθειές μου στο να βγάλω λεφτά»

Προς έκπληξή μου, το σοβαρό ύφος στο πρόσωπο του Ντον Μέλετ μαλάκωσε. Ο Μέλετ χαμογέλασε, ακούμπησε το χέρι του στον ώμο μου και είπε:

«Ήξερα την απάντηση προτού την πεις, αλλά αναρωτιόμουν εάν την ήξερες και εσύ. Μάλλον γνωρίζεις ότι δεν είσαι ο μόνος που έχει θυσιάσει την άμεση οικονομική ανταπόδοση για χάρη της συλλογής γνώσης, γιατί πραγματικά η εμπειρία σου ήταν εκείνη που βίωσε κάθε φιλόσοφος από την εποχή του Σωκράτη μέχρι σήμερα».

Αυτά τα λόγια ήταν μουσική για τ’ αυτιά μου!

Είχα κάνει μία από τις πιο ντροπιαστικές παραδοχές της ζωής μου. Είχα ξεγυμνώσει την ψυχή μου, είχα παραδεχτεί την πρόσκαιρη ήττα μου σε σχεδόν κάθε σταυροδρόμι που είχα διασχίσει, και το κερασάκι ήταν πως είχα παραδεχτεί ότι εγώ, ο πρόμαχος του Νόμου της Επιτυχίας, ήμουν πρόσκαιρα αποτυχημένος!

Τι παράλογο! Ένιωσα ηλίθιος, ταπεινωμένος και αμήχανος, καθώς ένιωθα να με καρφώνει το διαπεραστικό βλέμμα του πιο φιλοπράγμονα ανθρώπου που είχα συναντήσει ποτέ.

Το παράλογο του πράγματος με χτύπησε σαν κεραυνός -Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ \ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ!

Η σκέψη μού ήρθε τόσο έντονα που την εξέφρασα φωναχτά.

«Τι;», είπε έντονα ο Μέλετ. «Αποτυχημένος; Σίγουρα ξέρεις τη διαφορά μεταξύ αποτυχίας και πρόσκαιρης ήττας. Κανείς δεν είναι αποτυχημένος, εάν δημιουργεί μια μοναδική ιδέα, πόσο μάλλον μια ολόκληρη φιλοσοφία που έχει σκοπό να απαλύνει τις απογοητεύσεις και να ελαχιστοποιήσει τις δυσκολίες των επερχόμενων γενεών».

Αναρωτήθηκα ποιος ήταν τελικά ο σκοπός της συζήτησης.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως ο Μέλετ ήθελε κάποια στοιχεία, ώστε να εξαπολύσει επίθεση εναντίον της φιλοσοφίας του Νόμου της Επιτυχίας από την εφημερίδα του. Ίσως αυτή η σκέψη να είχε γεννηθεί από κάποιες από τις προηγούμενες εμπειρίες μου με δημοσιογράφους, με κάποιους από τους οποίους είχα κόντρα. Όπως και να έχει, αποφάσισα στην αρχή της συζήτησης να του δώσω τα στοιχεία χωρίς φτιασίδια, κι ας γινόταν ό,τι ήθελε.

Προτού φύγω από το γραφείο του Μέλετ, είχαμε γίνει επιχειρηματικοί συνέταιροι. Θα παραιτούνταν από την έκδοση της Canton Daily News και θα αναλάμβανε τη διαχείριση όλων των υποθέσεών μου, το συντομότερο δυνατό.

Στο μεταξύ άρχισα να γράφω μια σειρά από κυριακάτικες επιφυλλίδες που δημοσιεύονταν στην Canton Daily News με βάση τη φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας.

Μία από αυτές τις επιφυλλίδες προσέλκυσε την προσοχή του δικαστή  Ελμπερτ Γκάρι, που τότε ήταν πρόεδρος του διοικητικού συμβούλιο της United States Steel. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έναρξη επικοινωνίας μεταξύ Μέλετ και δικαστή Γκάρι που, με τη σειρά της, έκανε τον δικαστή να αγοράσει τη μέθοδο του Νόμου της Επιτυχίας για χρήση από τους υπαλλήλους της  εταιρίας του.

Η τύχη είχε αρχίσει να μου χαμογελάει!

Οι σπόροι της υπηρεσίας που έσπερνα για μια μακρά περίοδο κουραστικών χρόνων, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΠΛΗΡΩΝΟΜΟΥΝ, είχαν αρχίσει τελικά να βλασταίνουν!

Παρότι ο συνέταιρός μου δολοφονήθηκε προτού καλά-καλά αρχίσουν τα σχέδιά μας, και ο δικαστής Γκάρι απεβίωσε προτού η φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας μπορέσει να ξαναγραφεί με τρόπο που να επιβεβαιώσει τις απαιτήσεις του, ο «αγάπης αγώνας άγονος» εκείνης της σημαδιακής βραδιάς, που μίλησα ενώπιον δεκατριαμελούς ακροατηρίου στο Κάντον του Οχάιο, πυροδότησε μια αλυσίδα συμβάντων που τώρα κινούνται γοργά χωρίς καμία προσπάθεια εκ μέρους μου.

Ίσως είναι περιττό, αλλά θέλω να εξηγήσω ότι ο μοναδικός λόγος που αναφέρω πώς η φιλοσοφία του Νόμου της Επιτυχίας κέρδισε την αναγνώριση, είναι να δείξω πως ο νόμος πάνω στον οποίο βασίζεται αυτό το μάθημα λειτουργεί πραγματικά στις πρακτικές υποθέσεις της ζωής.
Εάν μπορούσα να κάνω αυτή την ανάλυση χωρίς να χρησιμοποιήσω πρώτο πρόσωπο, θα το είχα κάνει.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: “Ο νόμος της Επιτυχίας”, του Ναπολέων Χιλ, των εκδόσεων Τhe Law of Success Publishing.

 

Newsletter εγγραφή

 

Γιώργος Ανδρέου

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας