Είναι προφανές σε όλους ότι η αποταμίευση είναι ένα από τα απαραίτητα της επιτυχίας, αλλά το μεγάλο ερώτημα της πλειονότητας, εκείνων που δεν αποταμιεύουν είναι:

“Πώς μπορώ να το κάνω;”

Η αποταμίευση χρημάτων είναι αποκλειστικά θέμα συνήθειας.

Για τον λόγο αυτόν, το μάθημα ξεκινά με μια μικρή ανάλυση του Νόμου της Συνήθειας:

Είναι κυριολεκτικά αλήθεια ότι ο άνθρωπος, μέσω του Νόμου της Συνήθειας, διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Μέσω της επανάληψης, κάθε πράξη που θα γίνει μερικές φορές, γίνεται συνήθεια. Ο νους δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα σύμπλεγμα κινητήριων δυνάμεων που γεννιούνται από τις καθημερινές μας συνήθειες. Όταν μία συνήθεια καθηλωθεί εκούσια στον νου, ωθεί σε δράση.

Για παράδειγμα, εάν ακολουθήσεις μία συγκεκριμένη διαδρομή προς την καθημερινή σου εργασία, ή κάπου αλλού όπου πηγαίνεις συχνά, πολύ σύντομα η συνήθεια έχει διαμορφωθεί και ο νους σου θα σε οδηγήσει στον προορισμό σου χωρίς καμία σκέψη από μέρους σου. Ακόμα περισσότερο, εάν ξεκινήσεις προς έναν άλλον προορισμό και αν δεν έχεις διαρκώς  κατά νου την αλλαγή διαδρομής, θα βρεθείς να ακολουθείς την ίδια παλιά διαδρομή.

Εκατομμύρια άνθρωποι βιώνουν φτώχεια και ανέχεια, επειδή έκαναν καταστροφική χρήση του Νόμου της Συνήθειας. Μην καταλαβαίνοντας ούτε τον Νόμο της Συνήθειας  ούτε τον Νόμο της Έλξης  μέσω του οποίου “τα όμοια έλκουν τα όμοια”, όσοι παραμένουν στη φτώχεια, σπανίως συνειδητοποιούν ότι είναι εκεί που είναι εξαιτίας των δικών τους πράξεων.

Προσήλωσε στον νου σου τη σκέψη ότι η ικανότητα σου είναι περιορισμένη στο να κερδίζεις ένα συγκεκριμένο εισόδημα και ουδέποτε θα κερδίσεις περισσότερα, επειδή ο νόμος της συνήθειας θα στήνει  συγκεκριμένο περιορισμό του εισοδήματος που μπορείς να κερδίσεις. Ο υποσυνείδητος νους θα αποδεχθεί τον περιορισμό και πολύ σύντομα θα “ολισθήσεις», ώσπου τελικά θα περιχαρακωθείς τόσο πολύ από τον φόβο της φτώχειας, (έναν από τους έξι βασικούς φόβους), που η ευκαιρία δεν θα σου χτυπάει πια την πόρτα, η καταδίκη σου θα σφραγιστεί και η μοίρα σου θα αποφασιστεί.


Ανάγνωση: Βάσια Μώραλη, Φώτο: Γεωργία Τρούλη, Μουσική: Music to increase your vibration and attract money, health, love, Επιμέλεια video: Γιώργος Ανδρέου

Η ανάπτυξη της Συνήθειας της Αποταμίευσης δεν σημαίνει να περιορίσεις την ικανότητα “κερδοφορίας” σου. Σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: ότι θα εφαρμόσεις τον νόμο αυτόν, ώστε, όχι μόνο να διατηρήσεις όσα κερδίζεις με συστηματικό τρόπο, αλλά και να σε βάλει στο δρόμο για μεγαλύτερες ευκαιρίες και να σου δώσει το όραμα, την αυτοπεποίθηση, τη φαντασία, τον ενθουσιασμό, την πρωτοβουλία και την ηγεσία να αυξήσεις την “κερδοφορία” σου.

Δηλώνοντας διαφορετικά αυτόν τον μεγάλο νόμο, όταν κατανοήσεις εις βάθος τον Νόμο της Συνήθειας μπορείς να διασφαλίσεις την επιτυχία στο μεγάλο παιχνίδι τού να βγάζεις χρήματα.

Προχωράς ως εξής:

Πρώτον: μέσω του Νόμου του Συγκεκριμένου Κύριου Σκοπού καταστρώνεις νοερά μια  ακριβή, συγκεκριμένη περιγραφή εκείνου που θέλεις, συμπεριλαμβανομένου του ποσού των χρημάτων που θέλεις να κερδίσεις. Ο υποσυνείδητος νους παίρνει την εικόνα που έχεις δημιουργήσει και τη χρησιμοποιεί ως σχέδιο, ως οδικό χάρτη, με τον οποίο καλουπώνει τις σκέψεις και τις πράξεις σε πρακτικά πλάνα, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του Κύριου Σκοπού σου.

Μέσω του Νόμου της Συνήθειας κρατάς το αντικείμενο του Συγκεκριμένου Κύριου Σκοπού προσηλωμένο στο νου σου ώσπου να ριζώσει εκεί σταθερά και ακλόνητα. Αυτή η πρακτική θα καταστρέψει τη συνείδηση της φτώχειας και θα στήσει στη θέση της τη συνείδηση της ευμάρειας.
Στην πραγματικότητα θα αρχίσεις να απαιτείς την ευμάρεια, θα αρχίσεις να την περιμένεις, θα αρχίσεις να ετοιμάζεσαι  για να τη λάβεις και να τη χρησιμοποιήσεις με σύνεση, στρώνοντας έτσι το δρόμο για την ανάπτυξη της Συνήθειας της Αποταμίευσης.

Δεύτερον: Έχοντας με τον τρόπο αυτόν αυξήσει την κερδοφόρο δύναμή σου θα κάνεις περαιτέρω χρήση του Νόμου της Συνήθειας στη γραπτή σου δήλωση για τον Συγκεκριμένο Κύριο Σκοπό ώστε να αποταμιεύεις ένα ορισμένο ποσό των χρημάτων που κερδίζεις.

Συνεπώς, όσο τα κέρδη σου αυξάνονται, οι αποταμιεύσεις σου θα αυξάνονται και αυτές αναλογικά.

Από τη μία παροτρύνοντας διαρκώς τον εαυτό σου και απαιτώντας του αυξημένη κερδοφορία, ενώ από την άλλη αποταμιεύοντας συστηματικά ένα συγκεκριμένο ποσό του εισοδήματος σου, σύντομα θα φτάσεις στο σημείο να έχεις εξαλείψει από τον νου σου κάθε φανταστικό περιορισμό. Και τότε θα έχεις μπει για τα καλά στον δρόμο προς την οικονομική ανεξαρτησία.

Τίποτα δεν είναι πρακτικότερο ή ευκολότερο από αυτό!

Εάν αντιστρέψεις τη λειτουργία του Νόμου της Συνήθειας  και προσηλώσεις  στο μυαλό σου τον Φόβο της Φτώχειας, τότε πολύ σύντομα ο φόβος αυτός θα μειώσει την κερδοφορία σου σε βαθμό που μόλις και μετά βίας θα κερδίζεις αρκετά χρήματα για να καλύψεις τις πραγματικές σου ανάγκες.

Οι εκδότες εφημερίδων δημιουργούν πανικό  σε μια εβδομάδα γεμίζοντας τις στήλες τους  με νέα για επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο, παρότι ελάχιστες επιχειρήσεις χρεοκοπούν, σε σχέση με το συνολικό τους αριθμό.

Είμαστε θύματα των συνηθειών μας, ανεξάρτητα ποιοι είμαστε ή ποιο είναι το κάλεσμα της ζωής μας. Κάθε ιδέα που αποτυπώνεται ηθελημένα στον νου, ή κάθε ιδέα που της επιτρέπεται να ριζώσει στο νου ως αποτέλεσμα της υποβολής, του περιβάλλοντος, της επιρροής συναδέλφων κ.ά., είναι σίγουρο ότι  θα μας κάνει να προβούμε σε πράξεις ανάλογες με τη φύση της ιδέας.

Σχημάτισε τη συνήθεια να σκέφτεσαι και να μιλάς για ευμάρεια και αφθονία και πολύ σύντομα θα αρχίσουν να εκδηλώνονται υλικές αποδείξεις με τη μορφή ευρύτερων ευκαιριών, νέων και απρόσμενων ευκαιριών.

Τα όμοια έλκουν τα όμοια! Εάν έχεις επιχείρηση και έχεις αναπτύξει τη συνήθεια να μιλάς και να σκέφτεσαι για “τη δουλειά που πάει κατά διαόλου”, η δουλειά θα πάει κατά διαόλου. Ένας απαισιόδοξος, εάν του επιτραπεί να συνεχίσει αρκετά την καταστροφική του επίδραση, μπορεί να ακυρώσει την εργασία μισής ντουζίνας ικανών ανθρώπων και θα το πράξει φυτεύοντας στον νου των συνεργατών του τη σκέψη της φτώχειας και της αποτυχίας.

Μη γίνεσαι τέτοιος τύπος ανθρώπου.

Ένας από τους πλέον επιτυχημένους τραπεζίτες στην Πολιτεία του Ιλινόις έχει την ακόλουθη ταμπέλα να κρέμεται στο γραφείο του.

“Εδώ μιλάμε και σκεφτόμαστε μόνο για την ευμάρεια. Εάν θες να πεις μία ιστορία δεινών, σε παρακαλώ κράτα την για τον εαυτό σου. Δεν θέλουμε να την ακούσουμε.”

Καμία επιχείρηση δεν θέλει τις υπηρεσίες ενός απαισιόδοξου και όσοι κατανοούν το Νόμο της Έλξης και τον Νόμο της Συνήθειας δεν θα ανεχτούν περισσότερο τον απαισιόδοξο απ΄ όσο θα επέτρεπαν σε έναν διαρρήκτη να περιφέρεται στην επιχείρησή τους, επειδή ένα τέτοιο άτομο θα καταστρέψει τη χρησιμότητα των ανθρώπων που τον περιβάλλουν.

Σε δεκάδες χιλιάδες σπιτικά το γενικό θέμα συζήτησης είναι η  φτώχεια και η ένδεια – και αυτό ακριβώς παίρνουν. Σκέφτονται  τη φτώχεια, μιλάνε για  φτώχεια αποδέχονται τη φτώχεια ως μοίρα τους στη ζωή. Σκέφτονται ότι, επειδή οι πρόγονοι τους ήταν φτωχοί πριν απ΄ αυτούς, θα παραμείνουν και αυτοί φτωχοί.

Η “συνείδηση φτώχειας” αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της συνήθειας να σκέφτεσαι και να φοβάσαι τη φτώχεια. “Ορίστε, αυτό που φοβόμουν, μου έτυχε.”

Το χρέος είναι ανελέητος αφέντης, μοιραίος εχθρός της συνήθειας της αποταμίευσης.

Από μόνη της η φτώχεια μπορεί να σκοτώσει τη φιλοδοξία, να καταστρέψει την αυτοπεποίθηση και να ακυρώσει την ελπίδα, αλλά εάν προστεθεί σ’ αυτή και το άχθος του χρέους, τότε όσοι έχουν πέσει θύματα αυτών των δύο σκληρών αφεντάδων είναι ουσιαστικά καταδικασμένοι να αποτύχουν.

Κανείς δεν μπορεί να βάλει τα δυνατά του, κανείς δεν μπορεί να εκφραστεί με τρόπο που απαιτεί σεβασμό, κανείς δεν μπορεί να καταστρώσει ή να πραγματώσει έναν συγκεκριμένο σκοπό στη ζωή, έχοντας ένα βαρύ χρέος πάνω στο κεφάλι του. Ο άνθρωπος που δεσμεύεται από τη σκλαβιά του χρέους είναι το ίδιο αβοήθητος με τον σκλάβο που δεσμεύεται από την άγνοια ή από χειροπιαστές αλυσίδες.

Είναι τρομερό ακόμα και να σκέφτεσαι ότι θα περάσεις τη ζωή σου σαν αλυσοδεμένος δεσμώτης και ότι θα ανήκεις σε κάποιον άλλον, επειδή του χρωστάς.

Η συσσώρευση του χρέους είναι συνήθεια. Ξεκινά ύπουλα και παίρνει κολοσσιαίες διαστάσεις, βήμα- βήμα, ώσπου τελικά κυριεύει την ίδια την ψυχή.

Ο άνθρωπος που δεσμεύεται από τη σκλαβιά του χρέους δεν έχει χρόνο ή όρεξη να βρει ιδανικά ή να δουλέψει με αυτά, με αποτέλεσμα να κατρακυλά  όσο περνά ο καιρός, ώσπου τελικά στήνει  περιορισμούς στον νου του και περιχαρακώνεται πίσω από τους τοίχους της φυλακής του φόβου και της αμφιβολίας ,από τους οποίους δεν ξεφεύγει ποτέ.

Καμιά θυσία δεν είναι αρκετά μεγάλη για να αποφύγεις τη δυστυχία του χρέους!

“Σκέψου τι οφείλεις  στον εαυτό σου και σε όσους εξαρτώνται από σένα και αποφάσισε να μη γίνεις χρεώστης κανενός” είναι η συμβουλή ενός πολύ επιτυχημένου ανθρώπου, που οι πρώιμες ευκαιρίες του καταστράφηκαν από τα χρέη. Ο άνθρωπος αυτός συνήλθε αρκετά νωρίς, για να αποτινάξει τη συνήθεια της αγοράς των περιττών και τελικά κατάφερε να γλυτώσει από τη σκλαβιά.

Οι περισσότεροι που αναπτύσσουν τη συνήθεια του χρέους δεν είναι τόσο τυχεροί, ώστε να συνέλθουν εγκαίρως και να σωθούν, επειδή το χρέος είναι κάτι σαν κινούμενη άμμος, που έχει την τάση να απορροφά το θύμα της όλο και βαθύτερα.

Ο Φόβος της Φτώχειας είναι ένας από τους πιο καταστροφικούς μεταξύ των έξι βασικών φόβων.

Ο άνθρωπος που καταχρεώνεται, καταλαμβάνεται από τον φόβο της φτώχειας, η φιλοδοξία του και η αυτοπεποίθησή του παραλύουν και βυθίζεται σιγά-σιγά στη λήθη.

Απόσπασμα από το βιβλίο: “Ο νόμος της Επιτυχίας”, του Ναπολέων Χιλ, των εκδόσεων Τhe Law of Success Publishing.

Διαβάστε ακόμη: Φόρμουλα Αυτοπεποίθησης | Μπορείς να το κάνεις εάν πιστέψεις ότι μπορείς

 

Newsletter εγγραφή

Γιώργος Ανδρέου

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας