Για να κατατροπώσεις τον Φόβο της Φτώχειας πρέπει να κάνεις δύο πολύ συγκεκριμένα βήματα, εάν είσαι χρεωμένος. Πρώτον, να κόψεις τη συνήθεια να αγοράσεις με πίστωση και να το τηρήσεις ξεπληρώνοντας λίγο-λίγο τα χρέη που έχεις μαζέψει.

 

Απελευθερωμένος από την έγνοια του χρέους, είσαι έτοιμος να ανακαινίσεις τις συνήθειες του νου σου και να αλλάξεις πορεία στρεφόμενος με κατεύθυνση την ευμάρεια. Υιοθέτησε, ως μέρος του Συγκεκριμένου, Κύριου Σκοπού σου, τη συνήθεια να αποταμιεύεις ένα συγκεκριμένο μέρος του εισοδήματος σου, ακόμα και αν αυτό είναι μια δεκάρα την ημέρα. Πολύ σύντομα η συνήθεια θα αρχίσει να ριζώνει στον νου σου και θα αρχίσεις να χαίρεσαι πού αποταμιεύεις.

Κάθε συνήθεια μπορεί να κοπεί, εάν βάλεις  στη θέση της κάποια άλλη, πιο επιθυμητή. Η συνήθεια της”σπατάλης” πρέπει να αντικατασταθεί από τη συνήθεια της “αποταμίευσης” από όλους όσοι επιθυμούν οικονομική ανεξαρτησία.

Το να κόψεις μια ανεπιθύμητη συνήθεια δεν αρκεί, επειδή τέτοιες συνήθειες έχουν την τάση να υποτροπιάζουν, εκτός εάν η θέση που μέχρι πρότινος καταλάμβαναν στον νου καταληφθεί από μία άλλη συνήθεια διαφορετικής φύσης.

Η διακοπή της συνήθειας αφήνει μια “τρύπα” στον νου και αυτή πρέπει να γεμίσει με κάποια άλλη μορφή συνήθειας, ειδάλλως η παλιά θα υποτροπιάσει και θα διεκδικήσει την αρχική της θέση.

Η συσσώρευση χρημάτων δεν είναι δύσκολη, όταν κυριαρχήσεις στον Φόβο της Φτώχειας και αναπτύξεις στη θέση του τη Συνήθεια της Αποταμίευσης.

Ο συγγραφέας της μεθόδου θα απογοητευόταν πολύ εάν μάθαινε ότι κάποιος μαθητής έχει την εντύπωση ότι τα μαθήματα της Επιτυχίας μετριούνται μόνο με δολάρια.

Ωστόσο, το χρήμα αντιπροσωπεύει έναν σημαντικό παράγοντα επιτυχίας και πρέπει να του δίνεται η κατάλληλη αξία σε κάθε φιλοσοφία που έχει πρόθεση να βοηθά τους ανθρώπους να γίνονται χρήσιμοι, ευτυχείς και ευημερείς.

Η ψυχρή, ανελέητη και σκληρή αλήθεια είναι πως στην εποχή μας, αυτή του υλισμού, ο άνθρωπος δεν είναι παρά μια χούφτα κόκκοι άμμου που  μπορεί να σκορπίσει ένας ξαφνικός άνεμος, εκτός εάν οχυρωθεί με την ισχύ του χρήματος!

Η μεγαλοφυΐα μπορεί να ανταμείψει πλουσιοπάροχα όσους την κατέχουν, αλλά παραμένει γεγονός ότι η μεγαλοφυΐα δίχως χρήμα για να εκφραστεί είναι προνόμιο κενό περιεχομένου.

Ο άνθρωπος χωρίς χρήμα βρίσκεται στο έλεος του ανθρώπου που κατέχει χρήμα!

Και αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το τι ικανότητες κατέχεις, τι μόρφωση ή με πόση αυτοφυή μεγαλοφυΐα σε προίκισε φύση.

Είναι αναπόφευκτο ότι ο κόσμος θα σε ζυγίσει κυρίως με βάση τον τραπεζικό σου λογαριασμό, ανεξάρτητα ποιος είσαι ή τι κάνεις. Το πρώτο ερώτημα που γεννιέται στο μυαλό των περισσοτέρων όταν συναντούν έναν ξένο, είναι: ” Πόσα λεφτά βγάζει;”

Εάν έχει χρήματα, είναι καλοδεχούμενος σε κάθε σπίτι και στον δρόμο του βρέχει επιχειρηματικές ευκαιρίες. Προσελκύει κάθε είδους προσοχή. Είναι πρίγκιπας και, ως τέτοιος, έχει δικαίωμα στο καλύτερο.

Όμως εάν τα παπούτσια του είναι τρύπια, τα ρούχα του ασιδέρωτα, το κολάρο του βρώμικο και δείχνει καθαρά τα σημάδια της ένδειας, τότε αλίμονό του, γιατί το πλήθος που περνά θα τον τσαλαπατήσει και θα φυσήξει τον καπνό της ασέβειας στο πρόσωπό του.

Αυτές οι διαπιστώσεις δεν είναι καθόλου ωραίες, αλλά έχουν μόνο μία αξία: ισχύουν!

Η τάση να κρίνουμε τους ανθρώπους από τα χρήματα που έχουν, ή την ισχύ τους να ελέγχουν χρήμα, δεν περιορίζεται σε μια κοινωνική τάξη. Όλοι έχουμε αυτή την τάση, είτε το αναγνωρίζουμε είτε όχι.


Φωνή: Βάσια Μώραλη, Φώτο: Θάνος Ρίβιος, Επιμέλεια : Γιώργος Ανδρέου – Energy4Life – Creativiness due Networking – CDN®

Κάποιοι κοντόφθαλμοι ψευτοφιλόσοφοι θα χαρούν να υποδείξουν ότι κανείς δεν γίνεται πλούσιος απλώς αποταμιεύοντας μερικά δολάρια την εβδομάδα. Ίσως αυτό ισχύει εν πολλοίς με βάση τη λογική, αλλά η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι πως η αποταμίευση, ακόμα και ενός μικρού ποσού, σε φέρνει σε θέση όπου, συχνά, αυτό το μικρό ποσό μπορεί να σε βοηθήσει να εκμεταλλευτείς επιχειρηματικές ευκαιρίες που σε οδηγούν άμεσα και αρκετά γρήγορα στην οικονομική ανεξαρτησία.

Η πλειονότητα των ανθρώπων σκέφτονται περισσότερο πώς θα ξοδέψουν αυτά που έχουν παρά τρόπους και μέσα να τα αποταμιεύσουν. Η ιδέα της αποταμίευσης, ο αυτοέλεγχος και η αυτοθυσία που πρέπει να τη συνοδεύουν συνδυάζονται πάντα με δυσάρεστες σκέψεις αλλά, ω, πόσο συναρπάζεται κανείς όταν σκέφτεται το ξόδεμα.

Υπάρχει λόγος γι΄αυτό: οι περισσότεροι από μας έχουν αναπτύξει τη συνήθεια του ξοδέματος ενώ αγνοούν τη Συνήθεια της Αποταμίευσης και καμία ιδέα που επισκέπτεται σπανίως τον ανθρώπινο νου δεν είναι καλοδεχούμενη, εν αντιθέσει με εκείνη που τον επισκέπτεται συχνά.

Στην πραγματικότητα, η Συνήθεια της Αποταμίευσης μπορεί να γίνει εξίσου συναρπαστική με τη συνήθεια του ξοδέματος, αλλά όχι μέχρις ότου γίνει τακτική, γερά θεμελιωμένη και συστηματική. Μας αρέσει να κάνουμε αυτό που επαναλαμβάνεται συχνά. Και αυτό είναι ένας άλλος τρόπος να δηλώσουμε ό,τι έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες, ότι δηλαδή είμαστε έρμαιο της συνήθειας.

Η Συνήθεια της Αποταμίευσης απαιτεί περισσότερη δύναμη χαρακτήρα απ΄ όσο έχουν αναπτύξει οι περισσότεροι. επειδή αποταμίευση σημαίνει αυταπάρνηση και θυσία της διασκέδασης και της  ευχαρίστησης με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους.

Γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο, όποιος αναπτύσσει τη Συνήθεια της Αποταμίευσης αποκτά ταυτόχρονα και πολλές από τις άλλες απαιτούμενες συνήθειες που τον οδηγούν στην επιτυχία – Αυτοέλεγχο, Αυτοπεποίθηση, Θάρρος, Νηφαλιότητα Ελευθερία από τον Φόβο.

Η πρώτη ερώτηση που προκύπτει είναι “Πόσα πρέπει να αποταμιεύω;”

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με λίγα λόγια, επειδή το ποσό εξαρτάται από πολλές συνθήκες, κάποιες από τις οποίες μπορεί να ελέγχει κανείς και κάποιες όχι.

Εν γένει, ένας μισθωτός θα πρέπει να κατανέμει το εισόδημα του ως εξής:

  • Αποταμίευση: 20%
  • Ένδυση,τροφή, στέγη: 50%
  • Μόρφωση: 10%
  • Ψυχαγωγία: 10%
  • Ασφάλεια ζωής: 10%
  • Σύνολο: 100%

Ωστόσο, τα ακόλουθα φανερώνουν την κατά προσέγγιση διαχείριση που κάνει ο μέσος άνθρωπος με το εισόδημα του.

  • Αποταμίευση: Μηδέν
  • Ένδυση, τροφή, στέγη: 60%
  • Μόρφωση: 0%
  • Ψυχαγωγία: 35%
  • Ασφάλεια ζωής: 5%
  • Σύνολο: 100%
Στον όρο “ψυχαγωγία” περιλαμβάνονται ασφαλώς πολλά έξοδα που δεν “ψυχαγωγούν”, όπως λεφτά για αλκοόλ, τσιμπούσια και άλλα, που θα υπονομεύσουν την υγεία και θα καταστρέψουν τον χαρακτήρα.

Ένας πεπειραμένος αναλυτής χαρακτήρων δήλωσε ότι μπορούσε να πει με μεγάλη ακρίβεια, εξετάζοντας τον μηνιαίο προϋπολογισμό κάποιου τι είδους ζωή κάνει. Ακόμα περισσότερο, δήλωσε ότι μπορεί να λάβει τις περισσότερες πληροφορίες μόνο από την “ψυχαγωγία”. Ο λογαριασμός “ψυχαγωγία” πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά, όπως ο επιστάτης του θερμοκηπίου προσέχει το θερμόμετρο που ελέγχει τη ζωή και τον θάνατο των φυτών του.

Όσοι κρατούν προϋπολογισμό συχνά περιλαμβάνουν και έναν λογαριασμό που λέγεται “ψυχαγωγία”, ο οποίος στην πλειονότητα των περιπτώσεων αποδεικνύεται μάστιγα, επειδή μειώνει δραματικά το εισόδημα και, όταν γίνεται υπερβολικά,υπονομεύει και την υγεία. Ο συγγραφέας της μεθόδου δεν είναι μεταρρυθμιστής! Ούτε είναι κήρυκας της ηθικής.  Συνεπώς, αυτό που δηλώνεται εδώ είναι το απαραίτητο μέρος μιας μεθόδου φιλοσοφίας, σκοπός της οποίας είναι να αποτελέσει  οδικό χάρτη που  μπορεί να ακολουθήσει κανείς για έντιμα επιτεύγματα.

Δεν είναι απορίας άξιο που οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι!

Είμαστε όλοι θύματα της Συνήθειας!

Δυστυχώς, για τους περισσότερους, ανατρεφόμαστε από γονείς που δεν έχουν καμία γνώση περί ψυχολογίας της συνήθειας και, χωρίς να γνωρίζουν το σφάλμα τους, οι περισσότεροι βοηθούν και παρακινούν τα βλαστάρια τους να αναπτύξουν τη συνήθεια της σπατάλης μέσω υπερβολικής ανοχής στο ξόδεμα χρημάτων και με την έλλειψη εκπαίδευσης στη Συνήθεια της Αποταμίευσης.

Οι συνήθειες της παιδικής ηλικίας ριζώνουν μέσα μας για όλη μας τη ζωή.

Ευτυχές είναι το παιδί που οι γονείς του έχουν την διορατικότητα και την κατανόηση της αξίας της Συνήθειας της Αποταμίευσης ως χτίστη χαρακτήρα και τη χαράζουν στον νου των παιδιών τους.

Η εκπαίδευση αυτή αποδίδει πλούσια οφέλη.

Δώστε σε έναν μέσο άνθρωπο 100 δολάρια που δεν σκεφτόταν ότι θα έπαιρνε.

Τι θα τα κάνει; Μα θα αρχίσει να σκέφτεται πώς μπορεί να τα ξοδέψει. Δεκάδες πράγματα που χρειάζεται, ή νομίζει ότι χρειάζεται, θα αστράψουν στο μυαλό του, αλλά μάλλον θα κερδίσεις εάν στοιχηματίσεις  πως ούτε καν θα σκεφτεί(εκτός εάν έχει αποκτήσει τη Συνήθεια της Αποταμίευσης) να κάνει αυτά τα 100 δολάρια τη μαγιά του λογαριασμού αποταμίευσης. Μέχρι να βραδιάσει, θα έχει φάει τα 100 δολάρια, ή τουλάχιστον θα έχει αποφασίσει πώς θα τα φάει, ρίχνοντας και άλλο λάδι στην ήδη δυνατή φωτιά της Συνήθειας του Ξοδέματος.

Μας κυβερνούν οι συνήθειες μας!

Χρειάζεται δύναμη χαρακτήρα, αφοσίωση και γερή αποφασιστικότητα για να ανοίξεις έναν λογαριασμό αποταμίευσης και μετά να προσθέτεις τακτικά μέρος του εισοδήματός σου- έστω και μικρό.

Υπάρχει ένας κανόνας για να καθορίσει ο καθένας, εκ των προτέρων, εάν θα απολαύσεις ποτέ την οικονομική ελευθερία και ανεξαρτησία που όλοι επιθυμούν.

Αυτός ο κανόνας δεν έχει καμία σχέση με το μέγεθος του εισοδήματος.

Ο κανόνας είναι ο εξής: εάν τηρήσει κανείς συστηματική συνήθεια αποταμίευσης ενός συγκεκριμένου ποσού των χρημάτων που κερδίζει ή λαμβάνει με άλλον τρόπο, είναι πρακτικά σίγουρο ότι θα πλασαριστεί σε θέση οικονομικής ανεξαρτησίας. Εάν δεν αποταμιεύει τίποτα, είναι απολύτως βέβαιο ότι ουδέποτε θα γίνει οικονομικά ανεξάρτητος, άσχετα πόσο υψηλό είναι το εισόδημά του.

Η μία και μοναδική εξαίρεση στον κανόνα είναι κάποιος που δεν αποταμιεύει αλλά κληρονομεί ένα μεγάλο ποσό που δεν μπορεί να το ξοδέψει, ή το κληρονομεί υπό τον όρο να μην το αγγίξει, αλλά μία τέτοια πιθανότητα είναι μάλλον μακρινή. Συνεπώς, δεν μπορείς να λογαριάζεις σε ένα τέτοιο θαύμα.

Απόσπασμα από το βιβλίο: “Ο νόμος της Επιτυχίας”, του Ναπολέων Χιλ, των εκδόσεων Τhe Law of Success Publishing.

Διαβάστε ακόμη: Η συνήθεια της αποταμίευσης | Μπορείς να το κάνεις εάν πιστέψεις ότι μπορείς

 

Newsletter εγγραφή

 

Γιώργος Ανδρέου
Πρόσφατα άρθρα του συντάκτη Γιώργος Ανδρέου (όλα τα άρθρα)

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας