– Μετά από αυτό που μου συνέβη, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου… όλα γκρεμίστηκαν… άνοιξε η γη και με κατάπιε… για την ακρίβεια, με κατάπινε σιγά-σιγά… κατάπιε όλη μου τη ζωή, έτσι όπως την ήξερα μέχρι τώρα…

 

– Πώς νιώθεις;
– Μετέωρος… δεν στηρίζομαι πουθενά… στέκομαι ακούνητος σαν ξύλινη κούκλα μέσα στο πουθενά και το κενό, χωρίς να πέφτω πια… φοβάμαι συνεχώς ότι κάποια στιγμή θα αρχίσω να γκρεμίζομαι ξανά μέσα στο χάος και όλο θα πέφτω, θα πέφτω…

Δεν πέφτεις πια, ε; Κι αν τελικά έμαθες να πετάς;;;
– Ωωωω!!!… Τότε… είμαι… ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!

Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας όπου κάποιο γεγονός μας κάνει να νιώθουμε ότι άνοιξε η γη κάτω από τα πόδια μας. Τα συναισθήματα βαριά, τρομακτικά, ανυπόφορα κι ασφυκτικά….

Πανικός, τρόμος και φόβος, απελπισία, εγκατάλειψη, απογοήτευση και θυμός, πόνος και θλίψη…

Είναι απαίσιο να νιώθεις ότι ήρθε το τέλος του κόσμου για σένα, το τέλος του κόσμου μέσα σου… η αίσθηση της αδυναμίας να κάνεις οτιδήποτε, επειδή έχεις παγώσει… η αίσθηση πως ό,τι κι αν κάνεις δεν βοηθάει σε τίποτα, δεν αλλάζει κάτι, κι εσύ, σα να βρίσκεσαι σε κινούμενη άμμο ό,τι κι αν κάνεις, βυθίζεσαι όλο και περισσότερο… τρόμος και πανικός….

Και ξαφνικά αφήνεσαι… επειδή κουράστηκες, επειδή τίποτα δεν αποδίδει, επειδή τίποτα δεν έχει νόημα πια, επειδή δεν ξέρεις τι άλλο να κάνεις… αφήνεσαι και παραδίνεσαι… «Θεέ μου, ας γίνει ό,τι θέλεις εσύ… παραδίνομαι στα Χέρια Σου και ξέρω ότι θα με φροντίσεις…»

Στην ουσία, παραδίνεις το Εγώ σου και αφήνεσαι με εμπιστοσύνη στο Εγώ Ειμί. Και τότε είναι που αντιλαμβάνεσαι ότι έμαθες να πετάς! Για την ακρίβεια, θυμήθηκες πώς να πετάς… Κάνεις την υπέρβαση… Υπερβαίνεις κάθε κατάσταση, κάθε σκέψη, κάθε γεγονός, τον εαυτό σου τον ίδιο έτσι όπως τον ήξερες μέχρι τώρα! Όπως νόμιζες ότι τον ήξερες!
Και αρχίζεις να πετάς! Τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο μέσα σου! Έπαψες να φοβάσαι! Είναι αλήθεια! Είσαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!

Μην περιμένεις όμως να ζεις και να ενεργείς όπως τότε που περπατούσες… ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ! Δεν μπορείς να είσαι πια αυτός που περπατούσε!

ΕΙΣΑΙ πλέον αυτός που ΠΕΤΑΕΙ! Θα μάθεις να ζεις και να χρησιμοποιείς τα νέα και τα νέα εργαλεία σου- που με τόσο πόνο και κόπο απέκτησες…πετώντας!

Πολλοί άνθρωποι μέσα από τις δυσκολίες, τα προβλήματα και τα δράματα στη ζωή τους, αλλάζουν… « πίστα» στο παιχνίδι της ψευδαισθητικής πραγματικότητας, χωρίς να το συνειδητοποιούν. Προσπαθούν με τους παλιούς και γνωστούς τους τρόπους και χειρισμούς, να προχωρήσουν.

Και όταν δεν βλέπουν αποτέλεσμα, απογοητεύονται. Μα είναι σαν να επιμένεις να περπατάς με μικρότερο νούμερο παπούτσια… Πονάει, έτσι;

Μήπως δεν έχεις καταλάβει ότι έμαθες να πετάς και προσπαθείς ακόμα να περπατήσεις; Μήπως γι’ αυτό δεν βλέπεις κάποιο αποτέλεσμα; Στρέψε την προσοχή σου μέσα σου και αφουγκράσου την εσωτερική σου φωνή!

Τι άλλαξε μέσα σου; Τι έμαθες; Τι κέρδισες; Τι κατάφερες; Ποιος είσαι;
Προσαρμόσου στα νέα δεδομένα χωρίς αντίσταση!!!
Αφέσου και εμπιστεύσου την Αόρατη, Παντοδύναμη Παρουσία… Κοιτώντας ψηλά και μέσα σου…με όνειρα και στόχους αλλά χωρίς προσδοκίες!

Ζώντας στη Γη μέσω του Ουρανού. Όπως επάνω έτσι και κάτω….
Ως εν Ουρανώ κι επί της Γης…

Μην ακυρώσεις ξανά τα φτερά σου! Χρησιμοποίησέ τα και πέτα!!!
Είσαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!! Πάντα ήσουν και πάντα θα είσαι! Πίστεψέ το!!!
Και δεν είσαι ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΣ!!!

Newsletter εγγραφή

 

Έλενα Σαμλόγλου

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας