Η Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία

Η Νίνα κάθεται απέναντί θεραπευόμενη στο γραφείο μου, περιγράφοντας ένα περιστατικό που συνέβη την προηγούμενη μέρα στο σπίτι των γονιών της. Είχε προσπαθήσει να τους πει,ότι δεν τα πήγαινε καλά με τις σπουδές της και ότι αν δεν βελτίωνε τους βαθμούς της, υπήρχε περίπτωση να αποβληθεί εξαιτίας των χαμηλών της επιδόσεων.

Όμως κάθε φορά που η Νίνα προσπαθούσε να αρθρώσει μια πρόταση σχετική με το θέμα, οι γονείς της αμέσως απαντούσαν με αόριστες, κενόλογες καθησυχαστικές εκφράσεις, όπως: “Θα βρεις μια λύση”, ή “Όλα θα πάνε καλά, θα το δεις”, και μετά άλλαζαν θέμα. Η Νίνα δεν μπορούσε να τους μιλήσει για το θέμα της. Είχε καταλάβει ότι δεν ήθελαν να ακούσουν για αυτό.

“Αισθάνομαι τελείως μόνη μου σε αυτό” μου είπε. “Αισθάνομαι πως υποθέτουν ότι εφόσον είμαι 22 ετών, έχουν ξεμπερδέψει με μένα. Προφανώς θα πρέπει να το λύσω μόνη μου, όπως οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα στην ζωή μου μέρι τώρα. Ποτέ δεν έχουν δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις δικές μου αγωνίες”.

Αυτή η ιστορία μπορεί να μην μοιάζει σπουδαία για πολλούς. Στην τελική, η Νίνα είναι μια τελειόφοιτη φοιτήτρια, είναι 22, και έχει δύο γονείς. Στο μυαλό πολλών ανθρώπων, φαντάζει μάλλον πολύ τυχερή. Άλλωστε δεν θα έπρεπε μία 22χρονη, να είναι ικανή να λύσει αυτό το πρόβλημα μόνη της;

Ναι, ίσως, εξαρτάται από την 22χρονη. Στο τέλος αυτού του blog θα σας πω πως εξελίχθηκε η περίπτωση της Νίνας. Όμως πρώτα, θα ήθελα να σας πω, ποιό ήταν το πιο εντυπωσιακό κομμάτι στην ιστορία της Νίνας. Δεν ήταν τα προβλήματά της στις σπουδές, ούτε η σχέση της με τους γονείς της, ούτε και τα συναισθήματά της για αυτά τα δύο θέματα.

Το πιο εντυπωσιακό κομμάτι στην ιστορία της Νίνας ήταν ότι σε όλη την διάρκεια που την εξιστορούσε είχε ένα μεγάλο, απαστράπτον χαμόγελο στο πρόσωπό της. Είναι ένας ασυνήθιστος τρόπος για κάποιον, να διηγείται μια προσωπική ιστορία που περιλαμβάνει μια βαθιά πληγή σε σχέση με τους γονείς του και επώδυνα συναισθήματα, όπως ότι αισθάνεται μόνος στον κόσμο; Ναι. Είναι ασυνήθιστο σε ένα γραφείο θεραπευτή που βλέπει ανθρώπους με Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία; Καθόλου. Και υπάρχει ένας περίεργος λόγος γι αυτό. Το χαμόγελο προσφέρει μια τέλεια κάλυψη για κάποιον που έχει δεχθεί Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία (Childhood Emotional Neglect).

Γιατί οι άνθρωποι με Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία κρύβονται πίσω από ένα χαμόγελο

Μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια που δεν σε προσέχει αρκετά, δεν αντιλαμβάνεται και δεν αντιδρά στα συναισθήματά σου ως παιδί ή στις συναισθηματικές σου ανάγκες (Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία) βάζει εσένα, το παιδί, σε μια αφόρητη κατάσταση. Εσύ, το παιδί, καλείσαι να κρύψεις τη πιο βαθιά προσωπική, βιολογική έκφραση του ποιός είσαι: τα συναισθήματά σου. Πρέπει να τα κρύψεις από την οικογένειά σου, αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος να το κάνεις με επιτυχία. Κρύβοντάς τα από τον ίδιο σου τον εαυτό.

Ευτυχώς πολλά παιδιά, είναι απίστευτα προσαρμοστικά. Μαθαίνουν πως να καταπιέζουν τα συναισθήματά τους, και να τα διώχνουν μακριά ώστε να μην είναι βάρος για κανέναν. Όμως αυτό είναι σχεδόν πάντα μια ατελής διαδικασία. Τα συναισθήματα είναι κυριολεκτικά συνδεδεμένα με κάθε παιδί από την γέννησή του, και όταν τα σπρώχνεις μακριά, αυτά δεν εξαφανίζονται. Απλώς θάβονται υπόγεια και κατοικούν εκεί, και διαφεύγουν ή ξεγλιστράνε, συχνά σε στιγμές που δεν το περιμένεις καν.

Τα παιδιά με Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία, μαθαίνουν γρήγορα και καλά πως όταν χαμογελάνε, αυτό καλύπτει τα πάντα. Κανείς δεν ανησυχεί για κάποιον που χαμογελάει. Κανείς δεν νιώθει φορτωμένος από ένα χαμόγελο. Το χαμόγελο είναι ένας τρόπος να επικοινωνήσεις αυτόματα “Είμαι καλά. Όλα είναι καλά. Δεν υπάρχει κάτι για να κοιτάξεις εδώ.” Ένα χαμόγελο κρύβει τα συναισθήματά σου από όλους όσους συναναστρέφεσαι και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν πρέπει να συζητήσεις δύσκολα ή επίπονα θέματα. Ένα χαμόγελο έχει άλλο ένα εκπληκτικό όφελος. Δεν κρύβει μόνο τα πραγματικά συναισθήματα για χάρη των άλλων, επίσης σου επιτρέπει να κρύψεις τα συναισθήματά σου και από τον εαυτό σου.

Nίνα

Όταν η Νίνα τελείωσε με την περιγραφή της εμπειρίας που είχε με τους γονείς της, της είπα απαλά, “Νίνα έχεις επίγνωση ότι χαμογελούσες πλατιά όσο μου αποκάλυπτες της ιστορία σου;”

H Νίνα με κοίταξε έκπληκτη για λίγο, και στην συνέχεια η έκπληξη μετατράπηκε σε κάτι που έμοιαζε με έκφραση προβληματισμού. Για μία στιγμή, το χαμόγελό της εξαφανίστηκε. Αυτή η στιγμή ήξερα, πως ήταν η ευκαιρία μου.

Εξήγησα στην Νίνα ότι είχα προσέξει πως χαμογελούσε σε επώδυνες στιγμές κατά την διάρκεια της θεραπείας και ότι αυτό ήταν κάτι το οποίο είχα παρατηρήσει πως συνέβαινε και στο παρελθόν και σε άλλους ανθρώπους με Συναισθηματική Παραμέληση κατά την Παιδική Ηλικία. Της ζήτησα να ξαναπεί την ιστορία, ενώ συνειδητά θα εμπόδιζε τον εαυτό της να χαμογελά.

Τότε, ένα απίστευτο πράγμα συνέβη. Με καμία υποψία χαμόγελου, η Νίνα πήρε μια βαθιά αναπνοή και άρχισε να ξαναλέει την ιστορία της. Καθώς την εξιστορούσε, δάκρυα άρχισαν να τρέχουν. Καθώς έλεγε την ιστορία, άρχισε να αισθάνεται τα συναισθήματά της. Τα συναισθήματά της της υπενθύμισαν, τα διάφορα επίπεδα της απόρριψης και της μοναξιάς που είχε βιώσει μέσα στην οικογένειά της για χρόνια.

Τελικά, για πρώτη φορά, στην όγδοη φορά θεραπευτική μας συνάντηση, η Νίνα και εγώ, μπορούσαμε να μιλήσουμε σχετικά με τους γονείς της, την οικογένειά της, τα συναισθήματα μοναχικότητας, και τα προβλήματα της αποφοίτησής της, σε ένα επίπεδο που είχε σχέση με την πραγματικότητα και είχε σημαντικό αποτέλεσμα. Όταν η Νίνα έφυγε από την συνεδρία εκείνη την μέρα, είπε, “Δεν καταλαβαίνω τι συνέβη εδώ, όμως αισθάνομαι πολύ καλύτερα.”

Η φυσιολογία του χαμόγελου και πως αυτή λειτουργεί

Από το την δεκαετία του ‘90 ψυχολόγοι και νευροεπιστήμονες έχουν μελετήσει την βιολογία του χαμόγελου. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2019 από τους Coles, Larsen, & Lench ανέλυσε τα αποτελέσματα από 138 έρευνες σε σχέση με το χαμόγελο, και κατέληξε ότι το να χαμογελάμε, στην ουσία επηρεάζει την χημεία του εγκεφαλου μας και ανεβάζει την διάθεσή μας.

Έτσι δηλαδή στην πραγματικότητα, ο εγκέφαλος της Νίνας σαν παιδί, είχε καταλάβει κάτι το οποίο πήρε δεκαετίες στους επιστήμονες για να το καταλάβουν: ένα χαμόγελο είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να αποφύγεις τα αληθινά σου συναισθήματα.

Δυστυχώς όμως, η αποτελεσματική επανάληψη γίνεται ένα επιζήμιο δεκανίκι, όταν αποτελεί μέθοδο αποφυγής σε όλη σου την ζωή. Ειδικά όταν το χαμόγελο σε αποσπά από τα μηνύματα που το σώμα σου προσπαθεί διαρκώς να σου στείλει.

Νίνα

Κατά την διάρκεια των επόμενων συνεδριών μας με την Νίνα, συζητήσαμε σχετικά με τα πραγματικά συναισθήματά της στην διάρκεια της παιδικής της ηλικίας και την έλλειψη ανταπόκρισης από τους γονείς της στα συναισθήματα και στις φυσικές της ανάγκες για κατανόηση και συμπαράσταση. Ήμουν επιτέλους σε θέση να την βοηθήσω να καταλάβει, ότι το σώμα της της έστελνε μηνύματα βοήθειας σε σχέση με αυτά που παρέβλεπε. Το σώμα της της ελεγε “Σταμάτα να στρέφεσαι στους γονείς σου για υποστήριξη και καθοδήγηση, γιατί είναι κάτι που δεν το διαθέτουν για να σου το προσφέρουν.” Εντέλει έχοντας νιώσει τα συναισθήματα της, η Νίνα ήταν σε θέση να δει ότι αισθάνεται μόνη γιατί ήταν μόνη και ότι χρειαζόταν να βρει άλλες πηγές επιβεβαίωσης και υποστήριξης στην ζωή της. Αυτό ήταν ένα κορυφαίο, θετικό σημείο καμπής για εκείνη.

Η καλή πλευρά της ιστορίας

Εάν έχετε μεγαλώσει με Συναισθηματική Παραμέληση στην Παιδική Ηλικία, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να συνεχίζετε με την ίδια λογική με την οποία μεγαλώσατε. Όπως η Νίνα, είναι πιθανό να χρησιμοποιείτε το χαμόγελό σας για να αποφύγετε το πιο πολύτιμο και βοηθητικό σύστημα πληροφοριών που έχετε: τα συναισθήματά σας.

Τώρα ας δούμε ποιά είναι τα καλά νέα. Ένα χαμόγελο διακόπτει την σύνδεση μεταξύ των μηνυμάτων του σώματος και του μυαλού. Επομένως, όταν σταματήσετε συνειδητά να χαμογελάτε, όπως έκανε η Νίνα στην συνεδρία μας, σταματάτε πλέον να μπλοκάρετε την διαδικασία. Διακόπτοντας το χαμόγελό σας μπορείτε να προσφέρετε στον εαυτό σας μια πιό ευθεία σύνδεση με αυτό το πολύτιμο σύστημα ανατροφοδοτούμενων πληροφοριών με το οποίο γεννηθήκατε.

 

Της Jonice Webb PhD

Η Jonice Webb, Ph.D. είναι πιστοποιημένη ψυχολόγος παγκοσμίως αναγνωρίσιμη για την επαναστατική δουλειά της πάνω στην αναγνώριση, περιγραφή και ανάδειξη της Συναισθηματικής Παραμέλησης στην Παιδική Ηλικία (Childhood Emotional Neglect, CEN).

Πηγή: blogs.psychcentral.com

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας