Η γήινη μας εξέλιξη έχει ένα νόημα, έναν στόχο, μόνον εάν μέσα σε αυτή την εξέλιξη παρουσιαστεί κάτι το οποίο προηγουμένως δεν υπήρχε.

 

Μια αιώνια επανάληψη, μια επιστροφή εκείνου που ήδη υπήρχε, θα ήταν μια χωρίς νόημα ύπαρξη. Και μια τέτοια χωρίς νόημα ύπαρξη θα αισθανόταν πριν απ’ όλα ο αρχαίος Εβραίος σοφός, εάν δεν θα μπορούσε να σκεφθεί ότι η Γη, αφού αναπτύχθηκε από άλλες καταστάσεις, θα έπρεπε να φέρει κάτι νέο σε σύγκριση με όλα τα προηγούμενα. Με αυτή τη γήινη ύπαρξη έγινε εφικτό κάτι νέο. Αυτό το νέο είναι ο άνθρωπος, ο οποίος θα εξελισσόταν έτσι όπως φαίνεται μέσα στη γήινη ύπαρξη.

Έτσι όπως παρουσιάζεται ο άνθρωπος μέσα στη γήινη ύπαρξη ως το ον το οποίο είναι ήδη σήμερα αλλά προχωρά, εξελίσσεται και όλο θα εξελίσσεται περαιτέρω στο μέλλον. Έτσι όμως δεν ήταν ο άνθρωπος σε όλα τα προηγούμενα εξελικτικά στάδια και δεν ήταν δυνατόν να εξελιχθεί έτσι στα προηγούμενα εξελικτικά στάδια.

Οι πνευματικές οντότητες οι οποίες οδηγούσαν και ωθούσαν την εξωτερική εξέλιξη, την οποία εμείς χαρακτηρίζουμε ως εξέλιξη Κρόνος, Ήλιος και Σελήνη, ήταν διαφορετικού είδους από τον άνθρωπο. (Προς το παρόν δεν θέλουμε να εισάγουμε την έννοια του εάν αυτές ήταν κατώτερες ή ανώτερες). Εκείνες τις οντότητες, οι οποίες ενεργούσαν στις στοιχειακές βαθμίδες ύπαρξης του πύρινου, αεριώδους και υδατώδους, οι οποίες συνέθεταν μία ύπαρξη Κρόνος, μία Ήλιος, μία Σελήνη, οι οποίες ήταν παρούσες στην αρχή της γήινης ύπαρξης, πώς θα τις γνωρίσουμε καλύτερα ως προς την οντότητά τους; Πώς θα τις προσεγγίσουμε;

Θα έπρεπε βέβαια πάρα πολλά να περιγράψουμε, εάν θέλαμε σε κάποιο ποσοστό να προσεγγίσουμε αυτές τις οντότητες. Μπορούμε όμως να τις γνωρίσουμε αρχικά από μία πλευρά και αυτό θα αρκέσει για να μας πάει ένα βήμα πιο κοντά στα αρχέγονα μεγαλειώδη βιβλικά λόγια.

Ας παρατηρήσουμε αρχικά αυτές τις οντότητες οι οποίες σε κάποια σχέση βρίσκονταν πιο κοντά στον άνθρωπο, όταν ο ίδιος σχηματίστηκε από το προϊόν των εξελίξεων Κρόνος, Ήλιος, Σελήνη. Ας ρωτήσουμε αυτές τις οντότητες τι τελικά ήθελαν. Ας ρωτήσουμε για τη βούλησή τους, τρόπον τινά για την πρόθεσή τους. Τότε θα μπορέσουμε να σχηματίσουμε τουλάχιστον μια μικρή ιδέα για την οντότητά τους.

Τι ήθελαν αυτές οι οντότητες;

Μπορούσαν να κάνουν πολλά γιατί απέκτησαν πολλές ικανότητες στην πορεία της εξέλιξης που πέρασαν, ικανότητες προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Η μια μπορούσε να κάνει το ένα, η άλλη εκείνο. Θα φανταστούμε όμως καλύτερα την ουσία τους, την ύπαρξή τους, αν πούμε: Σε εκείνη τη χρονική στιγμή που έχουμε υπ’ όψη μας επικρατούσε σε μία ομάδα από τέτοιες οντότητες ένας κοινός σκοπός, ένα κοινό κίνητρο. Σε μια ανώτερη βαθμίδα είναι περίπου σαν μια ομάδα ανθρώπων που θα μαζευόταν σήμερα, από τους οποίους ο καθένας έχει μια ορισμένη δεξιότητα.

Ο καθένας μπορεί να κάνει κάτι και τότε αυτοί λένε μεταξύ τους:

Εσύ μπορείς αυτό, εγώ το άλλο, ο τρίτος εκείνο. Θα συνδυάσουμε όλοι τις ικανότητές μας για ένα κοινό έργο στο οποίο θα μπορεί να συνεισφέρει ο καθένας με τις ικανότητές του.

Ας υποθέσουμε λοιπόν μια τέτοια ομάδα ανθρώπων, από τους οποίους ο καθένας μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό αλλά έχουν όλοι ένα κοινό σκοπό. Αυτό που θα δημιουργηθεί δεν υπάρχει ακόμη. Το ενιαίο, για το οποίο εργάζονται, κυριαρχεί αρχικά ως στόχος αλλά δεν υπάρχει. Έχουμε εδώ μια πολλαπλότητα, το ενιαίο κυριαρχεί αρχικά ως ένα ιδεώδες.

Σκεφθείτε λοιπόν μια ομάδα πνευματικών οντοτήτων που εξελίχθηκαν διαμέσου Κρόνου, Ηλίου, Σελήνης, από τις οποίες η κάθε μία μπορεί να κάνει κάτι συγκεκριμένο και τη στιγμή που περιγράψαμε, παίρνουν την απόφαση: Θα ομαδοποιήσουμε τις δραστηριότητές μας για τον κοινό σκοπό, θα θέσουμε μια ενιαία κατεύθυνση. Από τη σκοπιά του καθενός αναδύεται η εικόνα αυτού του στόχου. Και ποιος ήταν αυτός ο στόχος; Ήταν ο άνθρωπος, ο γήινος άνθρωπος.

Έτσι κυριαρχούσε ως ιδέα ο γήινος άνθρωπος σε μια ομάδα θεϊκών πνευματικών οντοτήτων οι οποίες είχαν αποφασίσει να συνεπιδράσουν με τα διαφορετικά ταλέντα τους για να πετύχουν αυτό το οποίο οι ίδιες δεν είχαν, δεν ήταν ακόμη προϊόν τους αλλά μπορούσαν να το παραγάγουν με συλλογική εργασία.

Εάν πάρετε όλο αυτό που σας περιέγραψα ως στοιχειακό περικάλυμμα, μέσα στο οποίο δραστηριοποιείται το κοσμικά διανοούμενο πνευματικών οντοτήτων που πηγάζει από δύο συγκροτήματα, ένα με πόθο συνυφασμένο που διεγείρεται εσωτερικά και ένα άλλο που εκδηλώνεται εξωτερικά, εάν λοιπόν πάρετε όλο αυτό και μετά εκείνες τις οντότητες, οι οποίες τρόπον τινά μέσα από το στοιχειακό περικάλυμμα κοιτάζουν με το πρόσωπό τους έχοντας υπ’ όψη αυτόν τον κοινό σκοπό που σας περιέγραψα, τότε έχετε αυτό που ζούσε στην καρδιά ενός αρχαίου Εβραίου σοφού με τη λέξη «Ελοχίμ». Τώρα έχουμε σε μορφή εικόνας συνδυασμένο εκείνο που ζει σε αυτά τα πανίσχυρα αρχετυπικά λόγια.

Ξεχνάμε λοιπόν αρχικά όλα όσα μπορεί να αισθανθεί και να σκεφθεί ο σημερινός άνθρωπος όταν ξεστομίζει τα λόγια: «Εν αρχή εποίησαν οι Θεοί τον ουρανό και τη Γη». Λαμβάνοντας υπ’ όψη όσα ειπώθηκαν σήμερα, ας προσπαθήσουμε να αντικρίσουμε μπροστά μας: Εδώ έχουμε ενεργό στοιχειακό συστατικό και μέσα του δρα κάτι πύρινο, αεριώδες και υδατώδες.

Μέσα σε αυτή τη δραστηριότητα βρίσκονται πνευματικές οντότητες, μια ομάδα από πνευματικές οντότητες που σκέπτονται. Βρίσκονται μέσα σε παραγωγικό συλλογισμό και μέσα στον παραγωγικό τους συλλογισμό εισέρχεται ο στόχος να κατευθύνουν όλη τους τη δράση προς την ανθρώπινη μορφή.

Και μέσα από τον συλλογισμό τους παρουσιάζεται ως πρώτη ιδέα κάτι που θα αποκαλυφθεί προς τα έξω, θα εκδηλωθεί έξω, και ως δεύτερη κάτι που διεγείρεται εσωτερικά, που ζωογονείται εσωτερικά: Τα αρχέγονα, τα πρωταρχικά Πνεύματα συλλογίστηκαν μέσα στο στοιχειακό περικάλυμμα αυτό που θα φανερωθεί προς τα έξω και εκείνο που θα διεγείρεται προς τα μέσα.

Για προσπαθήστε να μπείτε μέσα σε αυτά τα λόγια, σε αυτό που λέγεται με τις πρώτες γραμμές της Βίβλου και τότε θα έχετε τη βάση για όσα έχουμε να φέρουμε μπρος από την ψυχή τις επόμενες ημέρες ως το αληθινό νόημα αυτών των απανταχού παρόντων αρχέγονων λόγων (των πρωταρχικών, αρχετυπικών λόγων), μέσω των οποίων αποκαλύπτεται στην ανθρωπότητα κάτι μεγαλειώδες και συγκεκριμένα η προέλευσή της.

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Τα μυστικά της βιβλικής ιστορίας της δημιουργίας», του Rudolf Steiner, από τις εκδόσεις ETRA.
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Διαβάστε ακόμη: Rudolf Steiner (Ρούντολφ Στάϊνερ) | Ο ιδρυτής της Ανθρωποσοφίας

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας