Η μελέτη για τη γεωργία ήταν αρχικά αυτή που με οδήγησε να μελετήσω τα προβλήματα που συνδέονται με τις βιταμίνες, αλλά πολύ σύντομα μου έγινε ξεκάθαρο ότι αυτά τα προβλήματα ήταν προφανώς θέμα της ιατρικής.

 

τι γνωρίζουμε πραγματικά για τις βιταμίνες; Δεν μπορούμε να δώσουμε μια απάντηση σε αυτή την ερώτηση εκτός και αν κατανοήσουμε ότι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στη σύγχρονη ιατρική είναι η τάση να προσεγγίσουμε τις δυνάμεις και όχι την ύλη ή τα υλικά. Εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε μια επισκόπηση της ατομικής θεωρίας, αλλά θα πρέπει να γνωρίζουμε τις εξελίξεις που προκλήθηκαν από την ανακάλυψη των ραδιενεργών φαινομένων. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η ακτινοβολία παρατηρήθηκε μόνο σε λίγα ορυκτά αλλά σταδιακά έγινε αντιληπτό ότι υπήρχε ακτινοβολία σχεδόν παντού – στο έδαφος, στο νερό της βροχής, στον αέρα, στο χιόνι, στα φυτά, στα ζώα, στους ανθρώπους.

Πολλά χρόνια πριν, σε ένα βιβλίο για την ραδιενέργεια οι Meyer & Schweidler έγραψαν:

«Ίσως θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο ανθρώπινος οργανισμός διαρκώς λαμβάνει +/- ηλεκτρόνια από το περιβάλλον, στη συνέχεια τα ξαναδίνει πίσω υπό τη επήρεια του φωτός και της θερμότητας. Στο κοντινό μέλλον μπορεί να είμαστε σε θέση να μιλάμε για +/- ηλεκτρονική κυκλοφορία από το περιβάλλον μέσα στους ανθρώπους και πάλι προς τα έξω, με επιπτώσεις στη ζωή που σήμερα δεν γνωρίζουμε.»

Από τότε μάθαμε ότι οι επιδράσεις των διάφορων ακτινών από και πάνω στους ζωντανούς οργανισμούς είναι πολύ πιο ισχυρές από ό,τι φανταζόμασταν πριν. Πειράματα με βιταμίνες έδειξαν ότι οι οργανισμοί όχι μόνο αντιδρούν έντονα σε τέτοιες ακτίνες (ραδιενέργεια, υπεριώδη, απλό φως κ.λ.π) αλλά μπορούν επίσης να τις αποθηκεύουν και να τις προωθούν έξω ξανά.

Τα πιο σημαντικά στάδια στην πρόβλεψη των επιστημονικών προσεγγίσεων ήταν λίγο πολύ τα εξής:

Στα τέλη του 1800 και στις αρχές του 20ου αιώνα, κυριαρχούσε ο Liebig και οι χημικές πτυχές της ύλης θεωρήθηκαν καθοριστικές. Όλοι οι οργανισμοί και τα θρεπτικά συστατικά θεωρήθηκαν ως συνδυασμοί διάφορων χημικών στοιχείων. Εάν κάποιος χημικός «δομικός λίθος» έλειπε, μπορούσε να αντικατασταθεί, έτσι προέκυψε η βιομηχανία χημικών λιπασμάτων που τώρα είναι τόσο κυρίαρχη στη γεωργία.

Μετά υπήρξε μια περίοδος που θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε βακτηριολογική εποχή, όταν δόθηκε έμφαση στο κακό ή το καλό που κάνουν τα βακτήρια. Δημιουργούνται όλων των ειδών οι βακτηριακές καλλιέργειες, ενώ την ίδια στιγμή για να πεθάνουν τα βακτήρια το γάλα αποστειρώνεται σε υψηλές θερμοκρασίες. Ωστόσο, σύντομα έγινε αντιληπτό ότι αυτό εξουδετερώνει το μεγαλύτερο ποσοστό της θρεπτικής του αξίας.

Υποθέτοντας ότι η θρέψη των φυτών εξαρτάται ολοκληρωτικά από τη χημική τους σύνθεση και ότι αυτά τα χημικά μπορούν να παραχθούν συνθετικά, ο Bunge πειραματίσθηκε τρέφοντας ποντίκια με «τεχνητή τροφή».

Τα αποτελέσματα περιγράφηκαν από τον Weitzel, «Τα ζώα φάνηκαν να υποβαθμίζονται όταν τράφηκαν καθαρά με λευκωματίνη, λίπος, λακτόζη και άλατα, ενώ ευδοκίμησαν όταν τους δόθηκε γάλα». Ο Weitzel συνεχίζει, «Εμφανιζόταν ένα κενό. Αρχικά κανένας δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί μια θεωρητικά επαρκής συλλογή καθαρών θρεπτικών συστατικών που υποτίθεται ότι περιείχαν όλα τα απαραίτητα για τη ζωή, δεν αρκούσαν για να κρατούσαν τα ζώα υγιή. Η παρατήρηση έδειξε ότι εμποδίστηκε η ανάπτυξη των νεώτερων ζώων, ενώ τα ενήλικα υπέφεραν από ανεπάρκειες, απώλεια βάρους και θάνατο χωρίς εμφανή αίτια».

Το γεγονός ήταν ότι όταν οι επιστημονικές θεωρίες λήφθηκαν σοβαρά υπόψη και μετατράπηκαν σε πραγματική πρακτική, τα ζώα απεβίωσαν.

Αυτό που «έλλειπε» το οποίο παρέμενε άγνωστο αλλά απλά θα έπρεπε να περιέχεται κάπου στα φυτά, τώρα θεωρήθηκε ότι βρίσκεται στις «βιταμίνες». Γι’ αυτό το λόγο οι βιταμίνες παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στο σύγχρονο τρόπο σκέψης σχετικά με τη διατροφή και τη γεωργία. Θα πρέπει να επαναλάβουμε ότι κανείς δεν γνωρίζει τίποτα σχετικά με το τι πραγματικά είναι οι βιταμίνες.

Είναι ένα όνομα για κάτι άγνωστο.

Ο Weitzelλέει ξεκάθαρα το εξής: «Οι επιστήμονες αναζητούσαν ένα ορισμένο χημικό σώμα, ενώ η λέξη βιταμίνη τώρα χρησιμοποιείται για ένα συντονισμό ουσιών που συνεργάζονται αρμονικά. Οι ουσίες ακόμη δεν έχουν απομονωθεί αρκετά προκειμένου να καθοριστούν οι χημικές και οι φυσικές τους ιδιότητες».

Εδώ δεν θα επεκταθούμε στις περαιτέρω σύγχρονες θεωρίες σχετικά με τις βιταμίνες. Η δική μας θέση εδώ και δεκαετίες είναι ότι οι ελλείποντες παράγοντες δεν έχουν χημική σύσταση. Οι παράγοντες αυτοί εξαρτώνται από την αμοιβαία δράση των ζωντανών διαμορφωτικών δυνάμεων (αρχή ζωής) τόσο του ατόμου που προσλαμβάνει τη τροφή όσο και του φυτού από το οποίο παράγεται η τροφή.

Η τελευταία έρευνα επιβεβαιώνει ότι οι μυστηριώδεις παράγοντες, (των οποίων οι παρουσία οδηγεί στην υγεία και των οποίων η έλλειψη είναι μοιραία), δεν είναι χημικής φύσεως. Είναι δυνάμεις!

Ας δούμε κάποια παραδείγματα.

Η αινιγματική επίδραση των βιταμινών μπορεί να αντικατασταθεί από το φως. Αντίθετα όπου υπάρχει λίγο ή πολύ φως οι βιταμίνες μπορούν να το αντικαταστήσουν.

Ο Weitzel λέει: «Οι κάτοικοι που ζουν στις πολικές περιοχές έχουν μια διατροφή πλούσια σε βιταμίνη Α. Αυτό αντισταθμίζει την έλλειψη του ηλιακού φωτός. Σε περιοχές που υπάρχει άφθονο ηλιακό φως η διατροφή μπορεί να είναι φτωχή σε βιταμίνες χωρίς να εμφανίζονται συμπτώματα ραχίτιδας. Εδώ το φως έχει απορροφηθεί από τη κατάλληλη λειτουργία. Έχουμε ήδη δείξει ότι τα ζώα που εκτίθενται σε φως μπορούν να ευδοκιμήσουν με μια φτωχή σε βιταμίνες διατροφή.

Παρ’ όλα αυτά ακούγεται σαν παραμύθι όταν οι επιστήμονες αναφέρουν ότι τα ζώα που δεν έχουν εκτεθεί σε φως όταν τοποθετηθούν στο ίδιο κλουβί με εκείνα που έχουν εκτεθεί στο φως, διαφεύγουν των ασθενειών. Θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι οι ακτίνες είναι η πιο αποτελεσματική αρχή που το ένα ζώο μπορεί να μεταδώσει στο άλλο».

Επίσης, έχει αποδειχτεί πειραματικά ότι τα φυτικά και τα ζωικά προϊόντα μπορούν να διατηρήσουν τα αποτελέσματα της ακτινοβολίας.

Ο Weitzel λέει: «Το γάλα, τα αβγά και πολλές ακόμη τροφές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φορείς αυτών των ακτινών. Εάν εκτεθεί το λάδι της ελιάς για μισή ώρα στην ακτινοβολία παράγονται αποτελέσματα τα οποία θα είναι αισθητά ακόμη και όταν το λάδι αποθηκευτεί σε μπουκάλια σε ένα σκοτεινό μέρος για 11 μήνες». Οι Hess, Kugelmass & Steenbock οδηγήθηκαν στο εκπληκτικό συμπέρασμα (πλήρως συμβατό με την αρχή ζωής) ότι οι «βιταμίνες» προέρχονται από τα φαινόμενα ακτινοβολίας.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά ακόμη παραδείγματα για να δείξουμε ότι οι πρόσφατες έρευνες επιβεβαιώνουν αυτό που είπε ο R. Steiner δεκαετίες πριν σχετικά με τις δυνάμεις που υφίστανται σε όλα τα έμβια όντα. Τις δυνάμεις αυτές τις ονόμασε «Αιθερικές διαμορφωτικές δυνάμεις» και απέδειξε ότι λειτουργούν σε αμέτρητα φαινόμενα. Στο βιβλίο μου EthericFormativeForcesinCosmos, EarthandMan προσπάθησα να δείξω πώς η ιδέα αυτή μπορεί να βρει εφαρμογή σε πολλά πεδία. Ωστόσο στα φαινόμενα που συνδέονται με τις βιταμίνες τα πειραματικά αποτελέσματα είναι τόσο κοντά με τα ευρήματα της πνευματικής επιστήμης που τα πεδία μπορούν να συμπληρώσουν και να αποσαφηνίσουν το ένα το άλλο.

Του Guenther Wachsmuth, Ph. D.

Ο Guenther Wachsmuth (4 Οκτωβρίου 1893, Δρέσδη — 2 Μαρτίου 1963, Ντόρναχ, Ελβετία) υπήρξε νομικός, οικονομολόγος, ανθρωπολόγος, συγγραφέας και ο πρώτος Γραμματέας και Ταμίας της Ανθρωποσοφικής Εταιρείας. Ήταν ο δεύτερος γιος ενός παιδιάτρου στη Δρέσδη. Σπούδασε δίκαιο στην Οξφόρδη και το Μόναχο. Το 1914 συμμετείχε εθελοντικά στον πόλεμο και τοποθετήθηκε στη Ρωσία. Μετά τον πόλεμο συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο και αποφοίτησε το 1919. Την ίδια χρονιά είχε την πρώτη προσωπική επαφή του με τον Rudolf Steiner. Μετά τη φωτιά του πρώτου Goetheanum έγινε προσωπικός βοηθός του Steiner. Υ πήρξε ενεργός υποστηρικτής της κατασκευής του δεύτερου Goetheanum. Κατά την ίδρυση της Ανθρωποσοφικής Εταιρείας το 1923 έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Αργότερα έγινε Ταμίας και Γραμματέας και συνέχισε τη δράση του μέχρι και το θάνατό του το 1963.

Πηγή: anthroposophicalmedicine.gr 

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας