Δεν υπάρχει έρωτας χωρις διενέξεις…

 

Οι διενέξεις αποτελούν τμήμα μιας υγιούς σχέσης, μόνο όταν τα μέλη της ξέρουν να τις διαχειριστούν κατάλληλα και αποτελεσματικά.

«Η συγνώμη δεν είναι πάντα αρκετή. Μερικές φορές χρειάζεται πραγματικά να αλλάξεις»

Άγνωστος

Όταν ήμουν μικρός, ήμουν σαν κάθε άλλο παιδί. Πάντα έμπλεκα σε τσακωμούς. Ξεπερνούσα τα όρια για να δω κάθε φορά αν θα την έβγαζα και πάλι καθαρή. Και όταν πίεζα, συνήθως πίεζα μέχρι κάποιος να μου «σταμάτα».

Στη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας άκουσα πολλά: «σταμάτα»! Αυτά κατά κανόνα ακολουθούσε η προτροπή «ζήτα συγνώμη». Αν έλεγα αυτή τη μαγική λέξη, «συγγνώμη», όλα τα προβλήματα θα εξαφανίζονταν στη στιγμή. Εγώ θα γινόμουν και πάλι καλό παιδί και θα μπορούσα να επιστρέψω στο παιχνίδι με τους φίλους μου.

Την ίδια χρονική περίοδο γινόμουν αποδέκτης και ενός άλλου μηνύματος, που ακούν πυκνά συχνά τα παιδιά. Είναι αυτό που μας μαθαίνει ότι κάποια συναισθήματα μας δεν είναι καλά.

«Μην είσαι λυπημένος»… «μην κλαις»… «μην φοβάσαι»…

Τα παραπάνω με έκαναν να αισθάνομαι ενοχή, ακόμα και ντροπή, για ορισμένα συναισθήματα μου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν στο πέρασμα των χρόνων να μην μπορώ να αποδέχομαι κάποια συναισθήματα στον εαυτό μου και τους άλλους. Αυτά τα δυο στοιχεία σε συνδυασμό, έμελλε μάλιστα να μου προκαλέσουν πολλά προβλήματα στο μέλλον. Κι αυτό γιατί μπροστά σε μια θυμωμένη σύντροφο, επέστρεφα σε αυτό που είχα μάθει ως παιδί.

Όμως αυτή τη φορά δεν είχα απέναντι μου τους γονείς μου. Είχα την σύντροφο μου, που ήταν πιο ευαίσθητη και ξεκάθαρη στο ότι οι λέξεις από μόνες τους δεν είναι αρκετές.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η απολογία μου προκαλούσε περισσότερο κακό από καλό και δεν ήξερα τι έπρεπα να κάνω να αντιστρέψω την κατάσταση.

Οι σχέσεις μου υπέφεραν για χρόνια, καθώς επιστράτευα ξανά και ξανά αυτό το αρχέτυπο συμπεριφοράς από την παιδική μου ηλικία. Πρόκειται για τις περιπτώσεις που η ιεραρχία χαρακτηρίζει τις σχέσεις μας και εμείς αναπαράγουμε τις παιδικές μας αντιλήψεις για τη δυναμική ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα σε σχέση γάμου. Μια δυναμική που εκφράζουμε και στις σχέσεις ανάμεσα σε πατέρα και κόρη, αλλά και μητέρα και γιο. Αυτή η αναπαραγωγή κατά κανόνα σκοτώνει την εμπιστοσύνη και την οικειότητα στις σχέσεις μας, οι οποίες είτε οδηγούνται σε διάλυση, είτε σε μια συμβίωση αμοιβαίας δυσαρέσκειας και αντιπάθειας.

Σε μια συγκεκριμένη δύσκολη θέση, θυμάμαι τον εαυτό μου να ζητά συνεχώς συγνώμη, επειδή πίστευα ότι αυτό ήθελε η σύντροφος μου. Ήξερα ότι πίστευε πως είχε δίκιο, οπότε εγώ έπρεπε να έκανα λάθος.

Δεν είχαμε ακόμα τότε καλλιεργήσει τις δεξιότητες να οδηγούμε τους εαυτούς μας σε μια κοινά αποδεκτή λύση, οπότε ο γρηγορότερος τρόπος προς την αρμονική συμβίωση ήταν εγώ να αποδέχομαι τάχιστα το πόσο μεγάλο λάθος είχα κάνει.

Σύμφωνα με αυτά που είχα μάθει ως παιδί το να ζητώ συγνώμη ήταν  μια φυσική αντίδραση. Έμοιαζε με τον ευκολότερο τρόπο επίλυσης των εκάστοτε διενέξεων, αλλά ή αλήθεια είναι ότι δεν λειτουργούσε. Η ιεραρχία που δημιουργούσε αυτή η συμπεριφορά οδηγούσε συνήθως τη σχέση στη λήξη της, καθώς αποτύγχανα να επικοινωνήσω με τη σύντροφο μου πάνω σε μια βάση ισότητας. Ως εκ τούτου ήταν απαραίτητο να αλλάξω αυτή την κατάσταση το συντομότερο δυνατόν.

Πηγαίνοντας από σχέση σε σχέση κατάφερα τελικά να επεξεργαστώ αυτό που μου συνέβαινε και να αναπτύξω τις δεξιότητες που με βοήθησαν στη συνέχεια να ωριμάσω και να κλείσω τις πληγές του παρελθόντος.

Αυτές οι δεξιότητες με υποχρέωσαν να έρθω σε επαφή με τα συναισθήματα που είχα μάθει να καταπιέζω όταν ήμουν μικρός και με βοήθησαν να καλλιεργήσω τη σύνδεση, την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια που τόσο μεγάλη ανάγκη είχα στις σχέσεις μου.

Με δεδομένο ότι βρίσκεστε σε μια υγιή σχέση, υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να εξασφαλίσετε τη μακροημέρευση της. Αυτά είναι τα τέσσερα βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε την επόμενη φορά που είστε έτοιμοι να ξεστομίσετε τη φοβερή λέξη «συγνώμη».

Βήμα 1ο: Ηρεμήστε, κατάλαβετε τι συνέβη και αναλάβετε το μερίδιο της ευθύνης που σας αναλογεί

Σε μια σχέση το εκάστοτε φταίξιμο φέρει ένα ποσοστό 100% ευθύνης που πρέπει να μοιράζεται 50%-50% ανάμεσα στο ζευγάρι. Τα προβλήματα προκύπτουν όταν η μοιρασιά δεν είναι ίση και κάποιος αναλαμβάνει λιγότερο μέρος της ευθύνης (το θύμα της σχέσης) ή μεγαλύτερο (ο εξαρτημένος από τον σύντροφο).

Η δημιουργία μιας ειλικρινούς, ανοιχτής σχέσης εμπιστοσύνης με τον άλλον βασίζεται στο να αναλαμβάνεις το 100% της ευθύνης που σου ανήκει και όχι περισσότερο. Κάνοντας το παραπάνω τραβάς μια ξεκάθαρη γραμμή στο τι είναι δικό σου και τι δεν είναι. Αυτό βοηθά την σύντροφο σου να πράξει τα ανάλογα.

Παλαιότερα απλά ζητούσα συγνώμη ή περίμενα κάποιος να ζητήσει τη συγνώμη μου.

Αντί να λύνω το πρόβλημα, έβγαινα από αυτό και κατηγορούσα αυτόν που βρισκόταν απέναντι μου. Αποφάσισα να αλλάξω τη στάση μου αυτή 180 μοίρες. Και τα κατάφερα κοιτάζοντας τον εαυτό μου καθαρά και με ειλικρίνεια και αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μου αναλογούσε για να το πω στη συνέχεια στη σύντροφο μου.

Συγκεκριμένα της έλεγα πως έβλεπα πως τα πράγματα δεν ήταν καλά ανάμεσα μας και ότι δεσμευόμουν να φτιάξω τη κατάσταση. Της εξηγούσα ότι πρόβαλα πολλές πεποιθήσεις μου πάνω της που με έκαναν να πιστεύω ότι δεν είναι αρκετά καλή. Αυτές ήταν πεποιθήσεις που αφορούσαν εμένα και δεν έπρεπε να τις προβάλλω σε εκείνη. Απολογήθηκα γι αυτό και της υποσχέθηκα ότι οι πεποιθήσεις μου θα είναι πια δική μου και μόνο υπόθεση.

Το να αναλαμβάνουμε την ευθύνη μας στις διάφορες καταστάσεις που διαμορφώνουν τη ζωή μας, βοηθά στην ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και οικειότητας. Το παιχνίδι του θύματος και της ενοχής πρέπει να μπαίνει στην άκρη. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πότε προβάλεις τις πεποιθήσεις σου πάνω τους, όπως αντιλαμβάνονται αμέσως όταν υπερασπίζεσαι την αλήθεια σου και αναλαμβάνεις την ευθύνη των πράξεων σου.

Βήμα 2ο: Περιγράψτε τα συναισθήματα σας σχετικά με το τι συνέβη. Μιλήστε ειλικρινά και μοιραστείτε τις σκέψεις σας

Τα αισθήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν όπλα μέσα στις σχέσεις προκειμένου να αποποιείστε ευθύνες με δηλώσεις του τύπου: «εσύ με έκανες να αισθάνομαι έτσι».

Όταν όμως συνδεόμαστε με τα συναισθήματα μας, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για αυτά που αισθανόμαστε και ειλικρινά επικοινωνούμε τα συναισθήματα μας στους άλλους. Δημιουργούμε μια πλατφόρμα σύνδεσης μαζί τους. Με απλά λόγια παύουμε να είμαστε τεφλόν και να μην μας αγγίζει τίποτα και αρχίζουμε να δημιουργούμε δεσμούς με τους συντρόφους μας,

Όταν ξεκίνησα να αναλαμβάνω την ευθύνη των προβλημάτων στη σχέση μου άρχισα να μοιράζομαι αυτά που ένιωθα.

Εξήγησα το πόσο ντρεπόμουν για τη συμπεριφορά μου. Μοιράστηκα τον φόβο μου για τις σκέψεις που εκείνη είχε για την ειλικρίνεια μου αυτή, αλλά και την λύπη μου που δεν το είχα κάνει νωρίτερα.

Σκεφτείτε τις φορές στη ζωή σας που ήσασταν πραγματικά συνδεδεμένοι με τους φίλους σας ή την σύντροφο σας. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε περιόδους έντονων συναισθημάτων, καλών και κακών. Χρειάζεται θάρρος για να χρησιμοποιήσεις τα πιο δύσκολα συναισθήματα για να δημιουργήσεις βαθιές συνδέσεις. Ωστόσο είναι αυτά τα συναισθήματα και το πόσο ευάλωτοι νιώθουμε εμείς εξαιτίας τους, που επιτρέπουν αυτές τις έντονες βαθιές ουσιαστικές συνδέσεις.

Βήμα 3ο: Συναισθανθείτε όσα νιώθουν οι άλλοι σε σχέση με όσα συνέβησαν ανάμεσα σας

Όταν λέμε «συγνώμη» προσεγγίζουμε την κατάσταση από τη δική μας πλευρά και μέσα από τα προσωπικά συναισθήματα μας. Προκειμένου να ακουστούμε πρέπει να δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε πραγματικά τον κόσμο της συντρόφου μας και όχι μόνο τον δικό μας. Γι’ αυτό και χρειαζόμαστε την ενσυναίσθηση.

Η ενσυναίσθηση είναι μια δύσκολη δεξιότητα επειδή απαιτεί από εμάς να αναγνωρίζουμε τα άβολα συναισθήματα εκείνου που βρίσκεται απέναντι μας. Επίσης απαιτεί να είμαστε σε αρμονία με τα συναισθήματα μας και στη συνέχεια να τα προβάλλουμε στην σύντροφο μας.

Η έλλειψη ενσυναίσθησης είναι το σύμπτωμα της αδυναμίας μας ή της απροθυμίας μας να είμαστε ευάλωτοι απέναντι στις δυσκολίες των άλλων λόγω των συναισθημάτων που εγείρουν σε εμάς. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό να είμαστε οικείοι με όλα μας τα συναισθήματα και όχι μόνο με τα «καλά».

Δύο γρήγορες συμβουλές για να αναπτύξετε περισσότερη ενσυναίσθηση είναι οι εξής: Πρώτον ξεκινήστε τις προτάσεις σας με τη λέξη «φαντάζομαι…». Κι αυτό γιατί έτσι θα βοηθηθείτε να μπείτε στον κόσμο της συντρόφου σας. Να δείτε τα πράγματα από τη δική της οπτική. Για παράδειγμα πρέπει να πείτε: «φαντάζομαι ότι πρέπει να αισθάνεσαι πραγματικά θυμωμένη και λυπημένη γι’ αυτό που συνέβη».

Δεύτερον προσέξτε την τάση σας να κατηγορείτε ή να κρίνετε. Η κρίση είναι το αντίθετο της ενσυναίσθησης  και πρέπει να αποφεύγεται με κάθε τίμημα.

Βήμα 4ο: Δώστε αξία στην σύντροφο σας εξηγώντας της ότι έχουν λογική όλα όσα μοιράστηκε μαζί σας και γιατί

Για λόγους που δεν μπορώ να αποσαφηνίσω, είμαστε όλοι μας μηχανές παραγωγής ενοχής και ντροπής. Αγαπάμε να κάνουμετρους εαυτούς μας να νιώθουν άσχημα για όσα αισθανόμαστε και να δημιουργούμε αμφιβολίες για τα συναισθήματα μας. Γι’ αυτό και το να λαμβάνουμε αξία για τα συναισθήματα μας είναι τόσο σημαντικό.

Η αλήθεια είναι ότι δεν επιλέγουμε όσα αισθανόμαστε. Κάτι συμβαίνει και το σώμα, το μυαλό και η ψυχή μας ανταποκρίνονται με συγκεκριμένο τρόπο που είναι εκτός τους ελέγχου μας. Δεν μπορούμε να διαλέξουμε τα συναισθήματα που θέλουμε γι’ αυτό που συνέβη και να αγνοήσουμε αυτά που δεν μας αρέσουν.

Κατά βάθος κρίνουμε τον εαυτό μας για την αντίδραση μας, αν κάνουμε σωστά ή λάθος, αν είμαστε καλοί ή κακοί. Οπότε όταν μας λένε ότι η ανταπόκριση μας είναι απόλυτα κατανοητή, μας βοηθά να αισθανόμαστε αποδεκτοί και ορατοί από τους άλλους. Το να μας εξηγήσουν και το γιατί είναι το κερασάκι στην τούρτα. Μας βοηθά να νιώσουμε ότι κάποιος μας βλέπει γι αυτό που πραγματικά είμαστε και για το πώς αισθανόμαστε.

Η πρόθεση πίσω από τη λέξη «συγνώμη» αφορά εμάς τους ίδιους. Αυτό που θέλουμε είναι να έχουμε μια γρήγορη λύση στο πρόβλημα και να προχωρήσουμε. Ωστόσο η πρόθεση πίσω από την άλλη προσέγγιση που αναλύθηκε παραπάνω αφορά την σύντροφο μας. Αυτή τη φορά στόχος είναι να δείξετε πόσο την καταλαβαίνετε και ότι είστε και εσείς τμήμα του προβλήματος.

Η απολογία και το ξεκαθάρισμα κάθε δυσαρέσκειας είναι δύο πολύ σημαντικές δεξιότητες που πρέπει να αποκτήσουμε για τη διατήρηση μιας σχέσης. Κανείς δεν μας μαθαίνει πώς να το κάνουμε, με αποτέλεσμα να γυρνάμε σε παιδικές συμπεριφορές για να διαχειριστούμε τόσο ευαίσθητα ζητήματα. Όταν άρχισα να εφαρμόζω αυτές τις αλλαγές στη συμπεριφορά μου εξεπλάγην με τον αντίκτυπο τους στη σύντροφο μου. Εγώ απελευθερώθηκα και δυνάμωσα. Εκείνη ένιωσε ότι την κατανοώ, ότι είναι προτεραιότητα μου, ότι είναι ασφαλής δίπλα μου. Κατά αυτόν τον τρόπο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις διενέξεις στις σχέσεις μας για να βελτιώσουμε και να βαθύνουμε τη σύνδεση μας με το άλλο άτομο.

διενέξειςΣυγγραφέας: Μάικ Μάθιους

Ο Μάικ είναι συγγραφέας, coach και ιδρυτής της ιστοσελίδας The Inspiring Men Project. Μέσα από τα γραπτά του και τις διαλέξεις του, βοηθά τους άνδρες που βαριούνται, δεν νιώθουν ικανοποιημένοι ή είναι δυσαρεστημένοι με τις ζωές και τις σχέσεις τους, αλλά και τις γυναίκες που τους αγαπούν.

Πηγή: tinybuddha.com

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Στην Όμορφη Ζωή είμαστε αφιερωμένοι με πάθος στο σκοπό να ενημερώνουμε τους ανθρώπους για τους δρόμους που υπάρχουν για να βελτιώσουντην ζωή τους.
Στόχος μας να αποτελεί την πρώτη επιλογή για κάθε αναγνώστη που θέλει να διανύσει το ταξίδι της ζωής του όμορφα και με θετικό τρόπο.
Αν θέλεις κι εσύ να συμμετέχεις στην ομάδα μας, σαν αρθρογράφος ή συνεργάτης, στείλε μας μήνυμα στο georgia@omorfizoi.gr
Όμορφη Ζωή Άρθρα

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Εναλλακτικές διακοπές
Εναλλακτικές διακοπές

Σχολιάστε

Εναλλακτικά, συνδεθείτε με...




Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.