Πριν κάποιο διάστημα ξεκίνησα να διαβάζω ένα βιβλίο ψυχολογίας και αυτοβελτίωσης με τίτλο «Συναισθηματική Νοημοσύνη» του Daniel Goleman.

 

Όλο και περισσότερο σήμερα είτε μέσω της επιστήμης, είτε στην καθημερινότητα μας χρησιμοποιούμε τους όρους «συναισθηματική νοημοσύνη» και ενσυναίσθηση.

Ως ενσυναίσθηση ορίζεται η συναισθηματική ταύτιση με την ψυχολογική κατάσταση ενός άλλου ατόμου και η κατανόηση της συμπεριφοράς του.
Σε ποιούς τομείς της ζωής μας είναι χρήσιμη η ενσυναίσθηση;

Από επιστημονικής άποψης η ενσυναίσθηση παίζει τεράστιο ρόλο σε όλες τις μορφές των διαπροσωπικών μας σχέσεων. Με λίγα λόγια, είναι η κατανόηση της συμπεριφοράς του άλλου μέσα από τα δικά του όμως μάτια, φορώντας τα δικά του παπούτσια και ξεχωρίζοντας ποια είναι η δική του οπτική γωνία στα πράγματα. Πολύ απλά να καταλαβαίνεις θα πω εγώ γιατί συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται κάποιος και τι τον ωθεί σε αυτή τη συμπεριφορά.

Συν – αισθάνομαι= αφήνω τη χαρά σου ή τη λύπη σου να γίνει δική μου.

Η ενσυναίσθηση βοηθάει τους ανθρώπους σε κάθε διαπροσωπική σχέση, καθώς τους κάνει να έρχονται πιο κοντά συναισθηματικά. Έτσι αναπτύσσεται ο αμοιβαίος σεβασμός και η εμπιστοσύνη. Όταν ο άλλους σε ακούει πραγματικά, αντιδρά με αμοιβαία κατανόηση. Αυτή η μορφή επικοινωνίας μας κάνει να αισθανόμαστε πιο όμορφα, καθώς νιώθουμε πως ο συνομιλητής μας μας άκουσε πραγματικά, ένιωσε τη σκέψη μας.

Άραγε, πόσο συχνά λειτουργούμε με ενσυναίσθηση απέναντι σε κάποιον; Πόσο συχνά αφήνουμε ένα δικό μας πρόσωπο να εκφράσει ελεύθερα τα συναισθήματα του χωρίς να το κρίνουμε, να το κατευθύνουμε ή να το ελέγξουμε;

Η ενσυναίσθηση θα έπρεπε να αποτελεί μια σημαντική στάση ζωής για το πώς πρέπει να φερόμαστε στους άλλους, πως επικοινωνούμε, πως ακούμε και αν ακούμε αληθινά τον συνομιλητή μας. Είναι μια δεξιότητα που καλλιεργεί την βαθιά εμπιστοσύνη και την αμοιβαία αποδοχή, κάτι που βελτιώνει αισθητά της σχέσεις γύρω μας.

Η ενσυναίσθηση αποτελεί ένα μονοπάτι βαθιάς συναισθηματικής κατανόησης και αληθινής επικοινωνίας με τον άλλον, εμπεριέχει την βαθιά αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου και την ελευθερία να δρα και να σκέφτεται, σύμφωνα με τον τρόπο που αυτός επιθυμεί.

Εσύ έχεις ενσυναίσθηση;

Ας αναρωτηθούμε πόσο συχνά ακούμε πραγματικά τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας. Μήπως τον ακούμε και σκεφτόμαστε απλά τι θα απαντήσουμε; Μήπως προβάλλουμε τα δικά μας «θέλω» μέσα από αυτόν και τη συζήτηση μας; Μήπως απαντάμε με διάθεση να τον διορθώσουμε, να τον ελέγξουμε, να τον κρίνουμε; Ίσως κάποιες φορές να τους διακόπτουμε βίαια γιατί αυτά που σκέφτεται και λέει δεν συνάδουν με τη δική μας ιδιοσυγκρασία.

Πόσο συχνά άραγε δίνουμε και μας δίνουν την ελευθερία να πράττουμε, να σκεφτόμαστε και να επικοινωνούμε με τρόπο που εμείς θέλουμε και όχι με όσα άλλοι επιθυμούν για εμάς και ως αποτέλεσμα καθοδήγησης.

Αν το δούμε πιο προσεκτικά θα αντιληφθούμε γρήγορα πως αυτή η στάση οδηγεί σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που προσπαθούμε να πετύχουμε, χωρίζει αντί να ενώνει.

Η ενσυναίσθηση προς τους άλλους πηγάζει πρώτα από την καλλιέργεια της ικανότητας να ακούμε, να αισθανόμαστε και να κατανοούμε τον εαυτό μας, όχι ως τέλειο ον αλλά ως άτομο με ανεπάρκειες και προτερήματα φυσικά. Τότε μόνο το «εγώ» και το «εσύ» μπορεί να γίνει «ΕΜΕΙΣ» και οι σχέσεις μας να γίνουν πιο βαθιές και ουσιαστικές.

Μου άρεσε πολύ το συγκεκριμένο βιβλίο. Τα συναισθήματα παίζουν σημαντικό ρόλο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας και αποτελούν παράγοντα επίδρασης τόσο στην σωματική, όσο και στην ψυχική μας υγεία.

Αυτό που θα ευχηθώ κλείνοντας είναι να προσέχουμε τι σκεφτόμαστε και πως προβάλλουμε το «εγώ» μας στους άλλους. Περισσότερη ενσυναίσθηση λοιπόν!!!

 

Newsletter εγγραφή

 

Εύη Στεργίου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας