Συνηθίζεται η διαφορετικότητα;

«Ένας άνθρωπός μπορεί να συνηθίσει στο οτιδήποτε, μόνο μη ρωτάς το πως» -Ντοστογιέφσκι.

Αλήθεια συνηθίζεται η διαφορετικότητα; Και αν ναι, είναι αυτό υγιές; Συνηθίζεται μια δύσκολη διάγνωση; Πως ηχεί στα αυτιά του γονιού; Τι συναισθήματα βιώνει και πόσο διαρκούν; Ατελείωτα ερωτηματικά, αρκετά αδιέξοδα ,ανεπαρκείς απαντήσεις.

Όπως και να΄χει ο γονιός ενός παιδιού ΑΜΕΑ καλείται να μπει σε μια δύσκολη κατάσταση δια βίου. Μια συνθήκη διαφορετική απ’ αυτή που είχε ονειρευτεί για το παιδί αλλά και για την δική του ζωή. Μια επίσης αλλιώτικη καθημερινότητα στην οποία πρέπει να προσαρμοστεί τάχιστα για το καλύτερο δυνατό του παιδιού του.

Καταρχάς θα πρέπει να αποκτήσει γνώση σχετική με την συγκεκριμένη αναπηρία όποια και αν είναι αυτή. Να επισκεφτεί ειδικούς, να βρει πιο είναι το κατάλληλο πλαίσιο και να φροντίσει να ενισχύσει την όλη προσπάθεια θεραπείας με επιπλέον βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ειδικούς παιδαγωγούς κ.α. και ίσως κάποια φαρμακευτική αγωγή αν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Όλα όμως τα παραπάνω έχουν να κάνουν με το θεραπευτικό σχήμα του παιδιού. Τι γίνεται με τον γονιό/φροντιστή του; Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκες; Η μητέρα, που στην συντριπτική πλειοψηφία είναι εκείνη που αναλαμβάνει την ευθύνη και το μεγαλύτερο βάρος της ανατροφής του ιδιαίτερου παιδιού της ,για να στηρίξει δεν πρέπει πρώτα να στηριχτεί;

Εάν εκείνη πρωτίστως δεν είναι καλά πως θα είναι καλά το παιδί της; Η υπόλοιπη οικογένεια; Μια διάγνωση «διαφορετικότητας» βιώνεται με πόνο, ακολουθώντας τα στάδια του πένθους. Το πόσο όμως θα διαρκέσει αυτό, εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του γονιού αλλά και την θέλησή του να ζήσει! Πως μπορεί λοιπόν ο φροντιστής ενός παιδιού ΑΜΕΑ να βοηθηθεί; Το μοίρασμα με άλλους γονιούς που βιώνουν μια παρόμοια κατάσταση λειτουργεί λυτρωτικά.

Ο Αιών αποπειράται, με τις ομάδες αυτοβοήθειας/αυτοβελτίωσης που δημιουργεί να πετύχει ακριβώς αυτό. Να φέρει κοντά όλους εμάς τους γονείς που συμπάσχουμε. Μέσα από το μοίρασμά και την δουλειά με τον εαυτό μας που θα κληθούμε  να κάνουμε, θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε την χαμένη μας δύναμη, να ξαναθυμηθούμε πως είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας και να κάνουμε όμορφα πράγματα γι’ αυτόν.

Θα μοιραστούμε τις ανησυχίες μας, τα δύσκολα μας και τελικά θα αποδεχτούμε και θα καλωσορίσουμε την διαφορετική αυτή συνθήκη στη ζωή μας, ανακαλύπτοντας και τι δώρα κρύβονται πίσω απ’ όλα αυτά. Γιατί όπως λέει και ένα κινέζικο γνωμικό που αγαπώ, «κάθε πόνος είναι θείο δώρο, εξαρτάται από ποια πλευρά θα το δεις!»

Άλλωστε η διαφορετικότητα δεν είναι το τέλος του κόσμου, αλλά η αρχή ενός άλλου! Και επειδή πόνος που μοιράζεται γίνεται μισός. Τι λες ,θα έρθεις μαζί μας;

Ομάδες αυτοβοήθειας/αυτοβελτίωσης για γονείς παιδιών ΑΜΕΑ.
«ΑΙΩΝ»
https://aiontherapy.blogspot.com/
6932237211
[email protected]

 

Newsletter εγγραφή

 

(Αθα)Νάσια Παναγοπούλου
Πρόσφατα άρθρα του συντάκτη (Αθα)Νάσια Παναγοπούλου (όλα τα άρθρα)

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας