Όλοι κρατάμε έναν φακό στη ζωή.

Όλοι έρχονται με τον φακό τους στις θεραπευτικές συνεδρίες.

 

Μεγεθύνει το εγώ, και ανάλογα με ποιό χέρι τον κρατά δείχνει τα μεγέθη παραλλαγμένα.

Όταν τον κρατά το χέρι της ανωτερότητας, μας δείχνει καλύτερους από τους άλλους, με περισσότερα δικαιώματα και συνήθως με λιγότερες υποχρεώσεις.

Οι ενέργειες τότε, είναι αλαζονεία, άγνοια, σκληρότητα, εξουσία, κριτική, υποτίμηση των άλλων, έως και φανατισμός.

Αυτή η οπτική ευθύνεται για τις σχέσεις που δημιουργούμε σαν θύτης και για τις διακρίσεις που κάνουμε ανάμεσα σε μας και τον διπλανό, όποιον δεν μας δέχεται, τον αλλόθρησκο, τον ξένο.

Στο χέρι της κατωτερότητας νιώθουμε ελλειμματικοί, προβληματικοί, ανεπαρκείς.

Είμαστε στερημένοι από την ελεύθερη βούληση και την δύναμη μας.

Οι ενέργειες εδώ είναι άγνοια, έλλειψη, αποτυχία, μιζέρια, ζήλεια, παράπονο, απογοήτευση, αδικία, μνησικακία.

Από την θέση του θύματος, δεν υπάρχει δημιουργία, πρόοδος, αυτοαξία, ούτε χαρά.

Αποκλειόμαστε από τις αρετές μας και μένουμε θεατές της ζωής

Είναι πολύ ενδιαφέρον, ότι ο φακός αλλάζει χέρια, και εμείς -το εγώ μας- βιώνουμε εναλλάξ καταστάσεις ανωτερότητας και κατωτερότητας, εναλλάσσοντας και τους ρόλους μας, θύμα-θύτης, καθώς η ματιά μας είναι θολή.

Μέσω αυτού του φακού, χάνεται το μόνο αληθινό μέγεθος – το μέγεθος της Ανιδιοτελούς Αγάπης.
Αυτής που δημιούργησε όλα τα πλάσματα ισότιμα.

 

Πηγή: sofiafoskolou.com

Newsletter εγγραφή

 

Σοφία Φώσκολου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας