Το διάβασμα είναι για το πνεύμα ό,τι η γυμναστική για το σώμα.

 

Στη σημερινή εποχή μας κατακλύζει η οθόνη, το διαδίκτυο, τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και οι ανούσιες μορφές διασκέδασης και ψυχαγωγίας και αυτό που παρατηρώ όσο μιλάω με κόσμο είναι πως όλο και λιγότεροι άνθρωποι επενδύουν στην ανάγνωση ενός βιβλίου.

Αναρωτιέμαι γιατί ο κόσμος δεν διαβάζει πλέον…

Προσωπικά με ξεκουράζει το διάβασμα ενός αγαπημένου βιβλίου ένα απόγευμα που δε δουλεύω και κάθομαι χαλαρά στο σπίτι. Με κάνει να ξεφεύγω από την καθημερινή ρουτίνα, χρειάζεται, δε νομίζετε;

Δε θα σταθώ πολύ στα θετικά που προσφέρει η ανάγνωση ενός βιβλίου, καθώς άλλος είναι ο σκοπός του άρθρου μου.

Ενδεικτικά θα αναφέρω πως η ανάγνωση ενός βιβλίου:
  • Μειώνει τα επίπεδα τους στρες.
  • Είναι φάρμακο για τη μνήμη.
  • Αναπτύσσει την κριτική μας σκέψη.
  • Βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης.
  • Εμπλουτίζει το λεξιλόγιο μας, ό, τι πρέπει ένα τέτοιο δώρο για μικρά παιδιά.
  • Βελτιώνει την ψυχική μας υγεία.
  • Προάγει την κοινωνικοποίηση μας.
  • Προσφέρει απλόχερα γνώση και πληροφορία.

Τη χρονιά που πέρασε, αν δεν κάνω λάθος στο μέτρημα, διάβασα γύρω στα είκοσι καινούρια βιβλία. Τα περισσότερα best seller και με άψογες κριτικές.

Μεταξύ αυτών όμως ξεχώρισα τα εξής δύο: Το «Μια μέρα τον Δεκέμβρη» (Josie Silver) και το «Μαζεύοντας κοχύλια» (Rosamunde Pilcher).

Πάμε να δούμε αμέσως γιατί:

Μια μέρα τον Δεκέμβρη

Μια ιστορία για την αληθινή αγάπη. Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, χιονισμένο το τοπίο στο Λονδίνο και ηρωίδα της ιστορίας η Λόρι. Ένα σύγχρονο ρομάντζο σαν παραμύθι πραγματικά.

Πλοκή

Λόρι και Τζακ. Σάρα και Λόρι. Σάρα και Τζακ.

Η Λόρι συναντά τον έναν και μοναδικό, τον άνθρωπο της ζωής της καθισμένη στο λεωφορείο και κοιτώντας έξω από το παράθυρο τη στάση του λεωφορείου. Η καλύτερη της φίλη και συγκάτοικος της, η πανέμορφη, δυναμική και επιτυχημένη Σάρα, αποφασίζει να της γνωρίζει το αγόρι της. Το αγόρι από τη στάση του λεωφορείου..  Καταλάβαμε όλοι νομίζω… Και τώρα:  Ακούει την καρδιά της ή μένει πιστή στη φιλία της; Συμβιβάζεται με την κατάσταση, κρατώντας κρυφά τα συναισθήματα της;

Εσύ, τι θα έκανες; Θα διάλεγες μια συμβατική ζωή; Κι αν δεν ξανά ένιωθες ποτέ πάλι έτσι;

Δεν είναι μια απλή ρομαντική ιστοριούλα και ζήσανε αυτοί καλά… Αναφέρεται στους θριάμβους και στις αποτυχίες της ζωής. Στις δεύτερες ή τις χαμένες ευκαιρίες. Πρόκειται για μια δέκα χρόνων φιλία, με απώλειες, με νέες αρχές, συγκινήσεις, προσδοκίες, θλίψη και πόνο. Γκάμα συναισθημάτων και σκέψεων, εμπειριών και περιπετειών με απλή γραφή καθημερινών λέξεων. Χαρακτήρες με χιούμορ και ειρωνεία. Ένα ρεαλιστικό, ανθρώπινο παραμύθι που σε κρατάει ζωντανό μέχρι την τελευταία του σελίδα.

Καμιά φορά γνωρίζουμε το σωστό άτομο την πιο λάθος στιγμή. Όλα για κάποιο λόγο γίνονται, λένε. Όλα μπορούν να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας.

Η πορεία ζωής τριών στενά συνδεδεμένα ανθρώπων προς την ευτυχία. Δυνατότητες αγάπης και σχέσεις φιλίας που δοκιμάζονται για δέκα χρόνια.

Μαζεύοντας κοχύλια

Η ιστορία μιας γυναίκας και μιας οικογένειας για όλα όσα φέρνει και όσα παίρνει μοιραία η ζωή.

Πλοκή

Από όλα τα πράγματα που αγάπησε στη ζωή της η Πενέλοπε ξεχωρίζει ένα, τον πίνακα του πατέρα της, Μαζεύοντας κοχύλια. Αυτός ο πίνακας, με τα παιδιά που παίζουν στην αμμουδιά, είναι η δική της παιδική ηλικία: τα ξένοιαστα χρόνια πριν από έναν άτυχο, χωρίς αγάπη, γάμο και ύστερα έναν μεγάλο έρωτα, που τον σφράγισε η τραγωδία του πολέμου. Τώρα, καθώς οδεύει προς το τέλος της ζωής της, ο πίνακας αυτός γίνεται η αιτία μιας απρόβλεπτης έντασης με τα τρία της παιδιά. Η αξία του θα μπορούσε να τους χαρίσει πλούτη, φήμη, άνεση, ό, τι ονειρεύεται ο καθένας. Αλλά η Πενέλοπε πρέπει να αποφασίσει αν θέλει και αν πρέπει να τον αποχωριστεί για χάρη τους.

Η συγγραφέας παρουσιάζει καθημερινά πράγματα με τρόπο ρεαλιστικό και ταυτόχρονα με ένα τέχνασμα που σε μαγεύει και σε καθηλώνει, έχει σαν αποτέλεσμα να μη θες να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια μέχρι να το τελειώσεις.

Μοιάζει να είσαι μέρος της ιστορίας  και όχι απλά ο αναγνώστης.

Γίνεσαι ένα με τους χαρακτήρες.

Έχω διαβάσει δύο βιβλία της συγκεκριμένης συγγραφέως. Οι ιστορίες της δεν έχουν ευτυχισμένο τέλος, έχουν όμως πάντα ένα ελπιδοφόρο τέλος.

«Η ζωή είναι μια σειρά από προβλήματα και αποφάσεις και το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να το καταλάβουμε καλά αυτό», σύμφωνα με την συγγραφέα.

Ο κόσμος των βιβλίων αποτελεί ένα από τα πιο σπουδαία μέσα επίτευξης πνευματικής και ψυχικής ισορροπίας.

Βάλτε τα βιβλία στην καθημερινότητα σας και θα αντιληφθείτε και προσωπικά όλα τα παραπάνω οφέλη.

Όσο για τα συγκεκριμένα βιβλία, σας τα προτείνω για ένα χαλαρό χειμωνιάτικο απόγευμα, μια ελαφριά ανάγνωση με αρκετά βαθιά νοήματα για τη ζωή.

Καλή ανάγνωση λοιπόν…

 

Newsletter εγγραφή

 

Εύη Στεργίου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Σχολιάστε

Για να καταχωρήσετε το σχόλιο σας, συνδεθείτε με...



Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας