Η εφηβεία είναι μια περίοδος μαζικών σωματικών και συναισθηματικών αλλαγών. Οι μεταβολές της διάθεσης είναι συχνά μέρος της καθημερινής ζωής. Το παιδί βγαίνει από την αίσθηση της κοινωνικής προστασίας που είχε μέχρι τότε και αναζητά τη δική του «ρίζα» στον κόσμο. Αυτή είναι μια μακρά διαδικασία που διαρκεί πολλά χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι έφηβοι πρέπει να κατακτήσουν μια σειρά βημάτων ανάπτυξης.

Διαμόρφωση και δόμηση ταυτότητας:

Ίσως η πιο σημαντική εργασία που πρέπει να γίνει είναι ο σχηματισμός και η οικοδόμηση της δικής του ταυτότητας. Αυτό περιλαμβάνει μια θετική σχέση με τις αλλαγές στο σώμα του ατόμου, αλλά και τα νεοεμφανιζόμενα ερεθιστικά συναισθήματα. Πάνω απ’ όλα, οι έφηβοι πρέπει να απαντήσουν ικανοποιητικά στην ερώτηση «Ποιος είμαι;». Ακριβώς όπως το μικρό παιδί πρέπει να μάθει να περπατάει σε όρθια στάση, έτσι και ο έφηβος θα πρέπει να βρει την εσωτερική του στάση και να μάθει να την υποστηρίζει μέσα στη ζωή.

Δημιουργώντας κοινωνικές σχέσεις:

Ένα ακόμα σπουδαίο αναπτυξιακό βήμα για τους εφήβους είναι η δημιουργία κοινωνικών σχέσεων και η ικανοποίηση των απαιτήσεων, των ευθυνών που τις συνοδεύουν. Οι φιλίες στην ίδια ηλικιακή ομάδα συνεχίζουν να αποκτούν μεγαλύτερη σημασία.

Τι νόημα θέλω να δώσω στη ζωή μου;

Ένα τρίτο αναπτυξιακό έργο για τους εφήβους έγκειται στο πρακτικό ερώτημα σχετικά με το τι θέλουν να επιτύχουν στη ζωή, την εκπαίδευση που θέλουν να πάρουν και επιπλέον πώς μπορούν να υλοποιήσουν τους στόχους τους στη ζωή. «Ποιος είναι ο στόχος της ζωής μου και τι πρέπει να κάνω, έτσι ώστε να μπορέσω να τον κατανοήσω;» – κάπως έτσι μπορεί να διατυπωθεί το θεμελιώδες ζήτημα της εφηβείας, το οποίο συχνά μεταφέρεται στη νεαρή ενηλικίωση.

photo on pixabay

Οι έφηβοι δίνουν την εντύπωση ότι είναι πολύ μεγαλύτεροι από την πραγματική τους ηλικία! Η πρόωρη σεξουαλικότητα είναι κάτι που ενισχύεται ιδιαίτερα από τον κόσμο των πολυμέσων και της διαφήμισης. Επομένως, γίνεται ακόμη πιο σημαντική η δημιουργία αντίβαρων. Δεν είναι ένα εύκολο έργο για τους γονείς: Να επιτρέπουν ένα υγιές μέτρο ανεξαρτησίας αλλά να διατηρούν επίσης την απαραίτητη ευθύνη.

Μεταξύ των 10 και 16 ετών η σχέση των παιδιών με τα πολυμέσα αλλάζει. Γοητεύονται από τον ψηφιακό κόσμο, τα smartphones, τον υπολογιστή και το διαδίκτυο και γίνονται όλο και πιο σημαντικά για αυτούς:

  • σε ηλικία 12 ετών, περίπου τρία στα τέσσερα παιδιά πλοηγούνται μόνα στο διαδίκτυο
  • ασχολούνται όλο και περισσότερο με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram) και την εντατική χρήση της ψηφιακής επικοινωνίας (μεταξύ άλλων και του WhatsApp),
  • πάνω απ’ όλα αναζητούν ψυχαγωγία στο διαδίκτυο (παιχνίδια, ταινίες, μουσική).

Ωστόσο:

Τα παιδιά και οι εκκολαπτόμενοι έφηβοι δεν έχουν ούτε την ωριμότητα ώστε να μπορούν να διακρίνουν, ούτε την εμπειρία ζωής των ενήλικων. Δεν είναι ακόμα σε θέση να αναγνωρίσουν και να διακρίνουν τις έξυπνες μεθόδους του μάρκετινγκ ή τα κείμενα που ασκούν ιδεολογική επιρροή.

Η αντίληψη ότι τα παιδιά ως «ψηφιακοί ιθαγενείς» είναι πιο ικανά να βρουν τον δρόμο τους στο διαδίκτυο από τους ενηλίκους δεν είναι αλήθεια: Αυτό παραγνωρίζει το σημαντικό γεγονός ότι τα παιδιά, παρ’ όλη την ικανότητά τους να λειτουργούν τα συστήματα, δεν έχουν την ικανότητα να κατανοούν με κατάλληλο τρόπο τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του διαδικτύου.

Οι ηλικιακές διαβαθμίσεις εξακολουθούν να είναι σημαντικές, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αγνοούνται. Οι έφηβοι πρέπει να μάθουν να προστατεύονται από το εθιστικό δυναμικό που προσφέρουν τα πολυμέσα. Το να τους παρέχετε δικές τους συσκευές μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει!

Η δικτυακή πύλη www.safekids.co.uk συνοψίζει τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι έφηβοι με τη φόρμουλα “CCCC” (Content: περιεχόμενο, Commerce: εμπόριο, Contact: επικοινωνία, Culture: πολιτισμός):

  • Περιεχόμενο ακατάλληλο για παιδιά: πορνογραφία, φόρουμ ανορεξίας, παραστάσεις βίας, ανούσια βίντεο, σατανισμός κ.λπ.
  • Εμπορική αποπλάνηση: διαφημίσεις, επιθετικό μάρκετινγκ, spam, σελίδες πόκερ, ερωτικές προσφορές κ.λπ.
  • Επαφή: ψευδείς επαφές, λεκτική σεξουαλική κακοποίηση από παιδεραστές, πραγματική κακοποίηση λόγω σωματικής επαφής κ.λπ.
  • Πολιτισμός: εκφοβισμός, λήψη παράνομων δεδομένων μουσικής, παιχνίδια, ταινίες, παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων κ.λπ.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Μεγαλώνοντας με υγεία σε έναν κόσμο ψηφιακών πολυμέσων», ένα ομαδικό έργο, σε επιμέλεια και πρόλογο: της Michaela Glöckler, M.D (παιδίατρος με Ανθρωποσοφική ιατρική προσέγγιση) από τις εκδόσεις ETRA.
Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

Διαβάστε ακόμη: Πότε και πώς πρέπει να ασχοληθούν τα παιδιά με την ψηφιακή τεχνολογία;

 

Newsletter εγγραφή

 

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας