Το Δώρο | Η μύγα και η μέλισσα

0
228

ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ. Την ιστορία όμως δε θα την ξεχάσω ποτέ. Την άκουσα σ’ ένα σεμινάριο. Πρέπει να την έχω πει άπειρες φορές.

Ο εισηγητής πήρε βαθιά ανάσα. Άλλαξε η έκφραση του προσώπου του. Λες και θα μοιραζόταν το μυστικό της ζωής του. Και το μοιράστηκε. Έμελλε να γίνει και το δικό μας μυστικό. Που θα το μοιραζόμασταν κι εμείς.

Σε ένα παράθυρο, λέει, τοποθετείς ένα άδειο μπουκάλι, παράλληλα με το έδαφος ακουμπώντας τον πάτο του στο τζάμι. Απ’ το τζάμι μπαίνει φως. Βάζεις μέσα στο μπουκάλι μια μέλισσα. Η μέλισσα είναι «έξυπνο» έντομο, μας λέει ο τύπος, κουνώντας τα δύο δάχτυλα με τον γνωστό αμερικάνικο τρόπο για να εννοήσει τα εισαγωγικά. Η μέλισσα έχει κανόνες για τα πάντα. Δυστυχώς αμετακίνητους. Ξέρει ότι η έξοδος είναι στο φως. Είναι κάθετη σε αυτό. Η μέλισσα θα πηγαίνει συνέχεια στο φως. Άρα και στον πάτο. Δε θα βγει ποτέ. Σε λίγη ώρα θα έχει πεθάνει.

Τώρα βάζεις, λέει, μια μύγα. Η μύγα είναι «χαζό» έντομο. Πάλι δαχτυλάκια. Η μύγα όμως δεν έχει κανόνες. Ξέρει ότι δεν ξέρει. Γι’ αυτό και ψάχνει για να βρει. Η μύγα θα πάει πάνω και κάτω, αριστερά και δεξιά. Στο τέλος θα βγει. Θα ζήσει. Ποτέ στη ζωή να μη γίνετε μέλισσες, μας είπε. Και να αποφεύγετε τις μέλισσες. Να είστε πάντα μύγες. Να ξέρετε ότι δεν ξέρετε. Και να ψάχνετε για να βρείτε.

Βλέπω ανθρώπους κλεισμένους σε κουτάκια. Σαν κάτι παλιά βαριά σιδερένια χρηματοκιβώτια. Έχουν βάλει και συνδυασμό. Κι έχουν κλειδωθεί μέσα. Κάπου στην πορεία ξέχασαν και τον κωδικό. Και μετά ξέχασαν ότι είναι κλεισμένοι μέσα, γιατί το κουτί έμελλε να γίνει ο κόσμος τους. Τους μιλάς και δεν ακούν. Τους δείχνεις την έξοδο και δεν τη βλέπουν. Έγιναν μέλισσες.

Το πρόβλημα δεν είναι αυτά που δεν
ξέρεις. Το πρόβλημα είναι αυτά
που νομίζεις ότι ξέρεις.

Κι όσο πιο πολλά νομίζεις ότι ξέρεις τόσο πιο πολύ κλείνεσαι. Σαν την μπύρα και τον αφρό. Όσο πιο πολύς ο αφρός τόσο λιγότερη η μπύρα.

Τελείωσες με το σχολείο. Όχι με τη γνώση. Να μαθαίνεις μέχρι την τελευταία σου μέρα. Να αφήνεις τη γνώση να μπαίνει και να σε λούζει με φως και ζεστασιά, σαν τον πρωινό τον ήλιο. Να σε πλημμυρίζει ζωή. Να μην περνάνε απλά οι μέρες σου. Να μαθαίνεις απ’ αυτές. Να μη ρωτάς τι έχω να κερδίσω. Να ρωτάς τι έχω να μάθω. Μια τέτοια ζωή αξίζει να ζεις.

«Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα». Το μεγαλύτερο μυαλό που πέρασε ποτέ ήταν μύγα

Αυτός ήξερε… ότι δεν ήξερε

 

 

 

Απόσπασμα από το βιβλίο «Το Δώρο» του Στέφανου Ξενάκη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Key Books.

Αγορά τώρα >>

 

 

O Στέφανος Ξενάκης ζει στην Αθήνα, είναι επιχειρηματίας και συγγραφέας. Το πρώτο του βιβλίο, ΤΟ ΔΩΡΟ, κυκλοφόρησε το 2018 και έγινε #1 Bestseller. Δίνει ομιλίες με τίτλο 13 ιστορίες που μπορεί και να σου αλλάξουν τη ζωή. Παράλληλα, εργάζεται εντατικά για το όνειρό του, το μάθημα «ΝΑΙ, ΜΠΟΡΩ», ένα μάθημα αξιών κι αυτογνωσίας, το οποίο φιλοδοξεί να μπει σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας, από την πρώτη κιόλας δημοτικού. Είναι περήφανος πατέρας δύο κοριτσιών ηλικίας 9 και 12, της Αίνειας και της Αύρας.

 

Newsletter εγγραφή

Όμορφη Ζωή Άρθρα

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας