Το εσωτερικό παιδί ως όρος στην ψυχοθεραπεία είναι οι καταγραφές που έχεις βιώσει στην παιδική και εφηβική ηλικία με τις όποιες επιπτώσεις τους να σε επηρεάζουν και να έχουν διαμορφώσει σε ένα μεγάλο βαθμό πολλά στοιχεία του χαρακτήρα σου.

 

Οι καταγραφές αυτές μπορεί να είναι συνειδητές, δηλαδή έχεις την αντίληψη των γεγονότων αλλά και ασυνείδητες, έχουν ένα συγκεκριμένο μοτίβο βασιζόμενο κυρίως στην επανάληψη και την μίμηση.

Έτσι έχουν περάσει σαν ένα πρόγραμμα που «τρέχει» στην αθέατη πλευρά του ψυχισμού των ανθρώπων. Έχει δημιουργήσει το συναισθηματικό υπόβαθρο αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της προσωπικότητας τους.

Σε αυτό το σημείο χρειάζεται να γίνει αναφορά στον τρόπο που μπορεί να αποκωδικοποιηθεί η ύπαρξη του «εσωτερικού παιδιού» που όλοι φέρουμε και να μας οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα για την εξέλιξη και την βελτίωση της ποιότητας της ζωή μας.

Το πρώτο βήμα σε αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας είναι η αποδοχή της ύπαρξης του «εσωτερικού παιδιού» και η αναγνώριση ότι πολλές παράμετροι που έχουν σχέση με την εξέλιξη του ατόμου έχουν την αιτία τους στο υπόβαθρο που έχει διαμορφωθεί από τις αντιστάσεις και τις συμπεριφορές που εκδήλωνε ως παιδί.

Σε δεύτερο επίπεδο χρειάζεται να γίνει μια σοβαρή αναδρομή στο παρελθόν (από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου)  και να δεις σε βάθος τις αντιδράσεις, να ξετυλίξεις συμβάντα που σου έχουν δημιουργήσει πόνο, φόβο, απόρριψη, καταπίεση άλλα και περιστατικά που δεν τα θυμάσαι και έχουν αποτυπωθεί στον ψυχισμό σου με επιπτώσεις που δεν μπορείς να αναγνωρίσεις.

Σημαντική προϋπόθεση σε όλα τα παραπάνω είναι να υλοποιηθούν μέσα από το πρίσμα του εξωτερικού αμερόληπτου παρατηρητή που με κατανόηση ξεδιπλώνει τον μίτο που θα τον οδηγήσει στο φως, που είναι η μετατροπή των εντυπώσεων και η έξοδος του από τον λαβύρινθο, δηλαδή τον συναισθηματικό εγκλωβισμό και την αντίσταση στην αλλαγή.

Το βασικό σε αυτό το στάδιο εκτός από την καταγραφή, την ανάλυση γεγονότων και αναμνήσεων είναι να συλλεχθούν πληροφορίες από άτομα του συγγενικού περιβάλλοντος αλλά και να ανασυρθούν εμπειρίες και πληροφορίες από πρόσωπα που δεν ανήκουν στο στενό οικογενειακό κύκλο.

Αυτό θα βοηθήσει ώστε να μπορέσεις να έχεις μια εξωτερική εκτίμηση και αντικειμενικότερη άποψη για τα περιστατικά που σε στιγμάτισαν, αλλά και γενικότερα για την εντύπωση που έδινες σε εξωτερικούς παρατηρητές, (φίλοι, δάσκαλοι, γείτονες, συμμαθητές κλπ) και να ζητήσεις feedback για το πώς σε χαρακτήριζαν και πόσο η προσωπικότητα και η στάση σου έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια.

Είναι πολύ πιθανόν να εκπλαγείς από την εντύπωση που έδινες στους άλλους και για το πώς σε αντιμετώπιζαν σε αντιδιαστολή για ότι πίστευες ή πιστεύεις για τον εαυτό σου.

Οι καταγραφές του μικρού παιδιού που έχουν φωλιάσει και φέρουμε, έχουν διαμορφώσει τον τρόπο αντίδρασης και αλληλεπίδρασής μας με το γύρω περιβάλλον, τις προκλήσεις που έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν αλλά και στο σήμερα.

Έχεις αναλογιστεί πόσο συχνά υποχωρείς στα θέλω των άλλων ή απλά νομίζεις ότι δεν σε ενοχλεί ιδιαίτερα αυτή η συμπεριφορά;

Οι περισσότεροι έχουν την εντύπωση ότι δεν είναι θέμα δικό τους αλλά του «αντιπάλου». Στην τελική όμως είναι  πρωτίστως δικό μας εσωτερικό τραύμα όταν δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε μια συναισθηματική επίθεση ή σε ένα χρόνιο ψυχολογικό εκβιασμό από τους γονείς, τον/την σύντροφο, τα παιδιά μας, τους εργοδότες κλπ. Δίνουμε συνέχεια χώρο και υποχωρούμε μην μπορώντας να προστατέψουμε το ζωτικό μας πεδίο και να πάρουμε την απόφαση που πραγματικά επιθυμούμε να υλοποιήσουμε.

Οι συμπεριφορές αυτές και η αδυναμία αντίδρασης έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν.

Τότε το παιδί ως πολύ ευαίσθητος δέκτης και χωρίς ακόμα να έχει χτίσει τη νοητική ασπίδα της προσωπικότητας (που θα βοηθούσε στην αντίδραση) ταυτίζονταν πολύ εύκολα με ένα πρόσωπο της οικογένειας.

Έτσι απορροφούσε σαν σφουγγάρι πτυχές του χαρακτήρα που τις μιμούνταν, οικειοποιούμενο συμπεριφορές, τρόπους έκφρασης ή μια κατάσταση που συχνά επαναλαμβανόταν με αποτέλεσμα να αφομοιώσει ψυχικά αυτό το πρόγραμμα που διαμόρφωσε σταδιακά τον τρόπο σκέψης και  αντίδρασης.

Η ενέργεια που φέρει το εσωτερικό παιδί δεν είναι μια ξεθωριασμένη ανάμνηση που είναι ξεκομμένη από τις ζωές των ανθρώπων και των δραστηριοτήτων τους στο σήμερα.

Η ενηλικίωση σου δεν σημαίνει ότι αυτό το παιδί ανήκει στο παρελθόν καθώς η συνειδητοποίηση της ελευθερίας που μπορείς να διεκδικείς για εσένα είναι αυτή που πραγματικά θα οδηγήσει το μικρό παιδί να ανδρωθεί και να πάρει την ζωή στα χέρια του.

 

Newsletter εγγραφή

 

senhar

Σχολιάστε

No apps configured. Please contact your administrator.

Αφήστε το σχόλιό σας !
Γράψτε το όνομά σας